به گزارش قدس آنلاین از اصفهان ، در 10 کیلومتری غرب این شهرستان در روستای "کنار رودخانه"، امامزاده‏ای قرار دارد که اثر تابناکی از هنر خطاطی ایران صفوی را در برگرفته است.
به جز بنای امامزاده در این روستا، عمارت قابل توجهی وجود ندارد و امامزاده تنها بنائی است که در ابتدای ورود به روستا جلب توجه می‏کند. این روستا با روستای مجاور خود یعنی سعیدآباد، چنان به هم پیوسته است که مرزبندی و جداسازی آن مشکل است و این به علت گسترش هر دو روستاست.
امامزاده به خاطر مجاورت با سعیدآباد "امامزاده ابراهیم سعید آباد" و به علت واقع شدن در روستای کنار رودخانه به "امامزاده ابراهیم کنار رودخانه" شهرت دارد.
امامزاده در گورستان بزرگ و قدیمی واقع شده و دلیل بر این مدعا، کشف سنگ قبرهای قدیمی در جوار امامزاده است که در ادامه بدان خواهیم پرداخت. گورستان مذکور هم‏اکنون نیز مورد استفاده می‏باشد و جاده‏ی گلپایگان به خمین و اراک و همدان آن را به بخش تقسیم کرده است. موقعیت جغرافیایی امامزاده و قرار گرفتن آن بر سر راه عمومی، باعث رونق آن شده و توسعه، بازسازی، تغییرات و نوسازی آن را به دنبال داشته است.
ساختمان امامزاده
ساختمان امامزاده از خشت و آجر است و دارای ایوانی است که سقف آن از نقاشی گل و بوته - که بازسازی شده - پوشیده است. بقعه دارای گنبدی است که بنا به گفته‏ی متولی پیر امامزاده، سه پوسته دارد، پوسته‏ی داخلی و میانی سالم مانده و پوسته‏ی سوم که گنبد رک آن را تشکیل می‏داده از میان رفته و مردم خیراندیش روستا آن را از ورقه‏ی آهن ساخته و جایگزین گنبد قبلی نموده‏اند.
گنبد بنای این این بقعه هشت ضلعی است که شبیه این نوع گنبدهای متعلق به دوره‏ی صفوی را در بابا رکن‏الدین اصفهان نیز می‏توان مشاهده کنیم.
سنگاب نفیس امامزاده

یکی دیگر از نفایس امامزاده ابراهیم، سنگاب زیبایی است که پیش از این در حیاط قرار داشت ولی به خاطر حفاظت از دست ناآشنایان میراث‏های فرهنگی، به کفش کن جدید التأسیس مسجد منتقل شده است.

ابتدا به خاطر مجاورت سنگاب با دیوار، خواندن متن کتیبه‏های آن به دشواری صورت گرفت و تنها به وسیله‏ی قالب‏گیری میسر گردید، ولی در سال 1377 ه ش که سنگاب را به ساختمان نیمه کاره‏ی امامزاده انتقال دادند و امکان عکسبرداری از کتیبه‏ی آن فراهم شد.

با توجه به تاریخ مذکور در کتیبه، این سنگاب مربوط به زمان شاه سلطان حسین، آخرین پادشاه خاندان صفوی است و سه کتیبه بر آن نقش بسته است.

کتیبه‏ی لبه‏ی سنگاب به خط ثلث برجسته شامل صلوات بر چهارده معصوم است. در قسمت لبه بیرونی یک حاشیه‏ی ساده ولی زیبا، سنگ را زینت داده است.

ضریح مشبک چوبی امامزاده

امامزاده ضریح چوبی مشبکی دارد که از چند قسمت تشکیل شده و این ضریح بعد از نصب ضریح فولادی جدید در سال 1363 ه ش به خانه‏ی مجاور منتقل شده است.

همان طور که گفته شد قبرستان قدیمی، امامزاده را احاطه کرده است. از این گورستان هنگام ایجاد جاده، دو سنگ قبر به دست آمد. این دو سنگ را که حالت صندوقی دارد، نزدیک در ورودی امامزاده انداخته‏اند و افراد نادان به گمان اینکه گنجینه‏ای در میان آن نهفته است، آن را شکسته و خطوط آن را زایل کرده‏اند. این دو سنگ به نام »سنگ پهلوان« شهرت دارد.

سنگ قبر دست راست: در بالای یکی از آن دو سنگ نقش یک پسر و شمشیر دیده می‏شود و در یک ترنج، این جمله را به سختی می‏توان تشخیص داد: «تاریخ وفات پهلوان آقا بیک»

ترنج بعدی که حاوی تاریخ فوت می‏باشد، از بین رفته و تنها کلمه »الف« آن قابل رؤیت است. سنگ قبر به اندازه 2/6 متر طول و 53 سانتی‏متر عرض و 35 سانتی‏متر ارتفاع می‏باشد. عرض حاشیه‏هایی که ترنج‏ها در آن قرار دارد 9 سانتی‏متر است.

در یک ترنج دیگر این عبارت به سختی قابل تشخیص است:«کز شربت مرگ جرعه‏ای نوش... »

سنگ قبر دست چپ: این سنگ نیز مانند قبلی می‏باشد به اضافه‏ی اینکه آسیب‏دیدگی این سنگ بیشتر است. و قسمت بالای آن که حالت عمودی داشته کاملا شکسته است. (سنگ قبرها از یک قسمت افقی به شکل صندوق و یک قسمت عمودی به صورت لوح بر بالای سر آن تشکیل شده است). این سنگ قبر در اندازه‏ی 15 / 2 متر طول در 49 سانتی‏متر عرض و 35 سانتی‏متر ارتفاع می‏باشد.
این امزاده سالانه میزبان گردشگران زیادی است و در حال حاضر استیل کاری گنبد امامزاده ابراهیم روستای درب امامزاده گلپایگان با هزینه کلی 64 میلیون تومان در حال انجام است و تاکنون 60 درصد پیشرفت فیزیکی داشته و کاشی کاری معرق گلدسته های این امامزاده نیز 70 درصد پیشرفت داشته است.