روز اول محرم خدمت حضرت رضا (ع) رسیده و ایشان به من فرمودند: ای پسر شبیب آیا روزه ای؟

پاسخ دادم: خیر.

حضرت فرمودند: پس بدان که امروز روزی است که زکریا به درگاه پروردگارش دعا نمود و خداوند یحیی (ع) را برایش مقدر فرمود و هر کس که این روز را روزه بگیرد و سپس به درگاه خداوند متعال دعا نماید، دعایش مستجاب می گردد، چنانکه برای زکریا مستجاب گردید.

سپس فرمودند: ای پسر شبیب؛ به راستی محرم همان ماهی است که اهل جاهلیت در زمان گذشته قتل و کشتار را در آن حرام می دانستند، اما این امت نه حرمت این ماه را نگه داشتند و نه حرمت پیغمبرش را، چرا که ذریه ی او را کشتند و زنانشان را اسیر نمودند و خیمه هایشان را غارت نمودند. خداوند هرگز این گناه آنان را نمی بخشد.

ای پسر شبیب؛ اگر برای چیزی می خواهی گریه نمایی، برای حسین (ع) گریه نما که با بی رحمی سر از بدن او جدا نمودند و به همراه او هجده تن از خاندانش را به شهادت رسانیدند که روی زمین همانند نداشتند و آسمان ها و زمین بر این مصیبت گریستند و چهار هزار فرشته که به یاریشان آمده بودند، پس از شهادت آنان همواره بر سر قبور آن ها ژولیده و خاک آلوده حضور دارند تا حضرت قائم (عج) ظهور نماید و در آن وقت از یاران او گردند و شعار آنان «یا لثارات الحسین» می باشد.

ای پسر شبیب؛ همانا چون جدم حسین (ع) به شهادت رسید، از آسمان خون و خاک سرخ بارید و بدان چون بر حسین (ع) گریه نمایی به صورتی که از گونه هایت اشک جاری گردد، خداوند هر گناهی را که مرتکب شده باشی می آمرزد و اگر خواهی خداوند را دیدار کنی در حالی که گناهی نداشته باشی قبر حسین (ع) را زیارت نما و اگر خواهی غرفه های آماده شده در بهشت با پیغمبر (ص) ساکن شوی، بر قاتلان حسین (ع) لعن نما و اگر خواهی ثواب شهیدانی را که در راه حسین (ع) به شهادت رسیدند کسب نمایی، هر وقت به یاد آنان افتادی بگو «یا لَیتُنی کُنتُ مَعَهُم فأفوزُ فَوزاً عَظیماً»

ای پسر شبیب؛ اگر خواهی با ما در درجات رفیع بهشت باشی، در اندوه ما اندوهگین باش و در شادی ما شاد و پیوسته ملازم ولایت ما باش و بدان که در دنیا هر کس را دوست بداری، در قیامت با آن محشور می گردی.

منابع:

1- علامه مجلسی. بحارالانوار، ج 44: 285.

2- رسولی محلاتی. راهنمای بهشت: 90- 92.