اولین جلسه مطبوعاتی روز چهارم جشنواره در برج میلاد، با حضور کارگردان (و نویسنده مشترک) فیلم «پذیرایی ساده» مانی حقیقی و دیگر عوامل فیلم برگزار شد.

ترانه علیدوستی بازیگر، هومن بهمنش فیلمبردار، و امیر رضا کوهستانی نویسنده فیلمنامه در این جلسه در مقابل اهالی رسانه قرار گرفتند. محمد باغبانی نیز به عنوان منتقد در نشست حاضر بود.

این جلسه با اجرای محمود گبرلو در میان ازدحام جمعیتی چشمگیر در سالن سعدی برج میلاد آغاز شد.

از تشویق حاضرین در سالن نمایش در پایان نمایش فیلم تا جو حاکم بر نشست همه چیز بیانگر رضایت درصد بالایی از تماشاگران از «پذیرایی ساده» بود.

مانی حقیقی که ایفاگر نقش اصلی فیلمش (کاوه) نیز هست، درباره شکل گیری فیلمنامه چنین توضیح داد: قبل از آشنایی با امیررضا کارهایش را دنبال می کردم و از علاقه مندان آثار وی بودم. بعدتر آشنایی ما برای نوشتن این فیلمنامه شکل گرفت. طرح این فیلمنامه را قبل از شروع همکاری با امیررضا داشتم و روی آن کار کرده بودم. نوشتن جدی و مستمر فیلمنامه از اردیبهشت ماه سال 89 آغاز شد و تا بهمن ماه ادامه پیدا کرد.

امیررضا کوهستانی صحبت هایش را چنین آغاز کرد: «پذیرایی ساده» اولین تجربه فیلمنامه نویسی من بود. پیشتر نمایشنامه های زیادی کار کرده بودم. نویسندگی فیلمنامه را با نوشتن یک سکانس آغاز کردم که مانی آن را پذیرفت و همکاری ما آغاز شد.

ترانه علیدوستی بازیگر نقش لیلا درباره فیلم گفت: قبل از کامل شدن فیلمنامه و حدود یک سال پیش از فیلمبرداری، با اعضای گروه تئاتر آقای معجونی مثل سعید چنگیزیان و رضا بهبودی در جلسات کارگاهی باهم اتودهای نمایشی صحنه های فیلم را کار می کردیم. برخی از این اتودها عیناً هنگام فیلمبرداری استفاده شد و برخی هم ایده هایی برای تکمیل فیلمنامه به مانی حقیقی داد.

بهمنش فیلمبردار این اثر گفت: مانی حقیقی سر صحنه من را به واقع کارگردانی کرد و این اولین بار بود که از کارگردان فیلم در حیطه کاری خودم درس گرفتم.

گبرلو از حقیقی درباره چگونگی شکل گیری ایده پول پرسید و حقیقی در پاسخ گفت: بگذارید در ابتدای پرسش و پاسخ بگویم که همیشه برای من چنین است که نکاتی درمورد کارم، از نوشتن تا کارگردانی وجود دارد که به شدت شخصی و پیچیده است. به دلیل همین پیچیدگیست که مایل نیستم درباره آن توضیح دهم چون هم برایم سخت است و هم به خوبی برای دیگران قابل فهم نیست.

محمد باغبانی منتقد این نشست درباره فیلم گفت: به نظر من «پذیرایی ساده» بهترین فیلم جشنواره امسال است (البته من هنوز نارنجی پوش مهرجویی را ندیده ام). برتری فیلم در رقابت نزدیک هم نیست و فیلم با فاصله ای چشمگیر از سایر آثار شاخص ترین فیلم جشنواره سی ام است. از لحاظ فیلمنامه نیز با اثر شاخصی روبه رو هستیم. خوشبختانه از بداهه پردازی های ناشیانه در فیلم خبری نیست. رابطه دو شخصیت اصلی فیلم (مریم و کاوه) بدیع و کنجکاوی برانگیز طراحی شده است.

در پاسخ یکی از خبرنگاران در انتقاد به حضور این فیلم در جشنواره ای با شعار "اخلاق، آگاهی و امید" کارگردان فیلم گفت: شعار، شعار است و در حد همان شعار باقی می ماند. به علاوه، این شعار را من نداده ام که به آن پایبند باشم.

خبرنگار سینمانگار ضمن تشکر از عوامل فیلمساز به خاطر ساخت این فیلم شاخص، درباره نحوه نگارش فیلمنامه توسط امیررضا کوهستانی و مانی حقیقی و اینکه آیا دیالوگ ها را کوهستانی (به سبب پیشینه تئاتری اش) و بدنه را حقیقی نوشته است پرسش کرد، که نویسنده ها این چنین پاسخ دادند.

امیررضاکوهستانی: در واقع دو پروسه نوشتن بدنه و دیالوگ درهم تنیده انجام شد و کار روند خطی و مشخصی نداشت؛ به طور واضح الان خودم هم نمی دانم کدام بخش را من یا مانی کار کردیم.

حقیقی: بخشی از کار طی گفتگوی ما و درگذر زمان شکل گرفت. درواقع می توانم بگویم ایده های ما بواسطه حضور دیگری شکل گرفت. یعنی اگر کسی به جز امیررضا همکار من در نوشتن فیلمنامه بود حتی آن قسمت هایی را که من نوشتم شکل دیگری به خود می گرفت.

کارگردان «کنعان» درباره نگاهش به فیلمسازی گفت: کار من به عنوان فیلمساز حرف زدن نیست. کار من اینست که پرسش هایی را مطرح کنم یا در ذهن مخاطب برانگیزانم. به عقیده من کار فیلمساز نه حرف زدن است نه جواب دادن. قصد سفسطه ندارم. فکر می کنم اساساً ایراد فیلم های شعاری در همین است که زیاد حرف می زنند.

حقیقی در توضیح پیرامون پرداخت سطحی به بعضی از بازیگران گفت: پرداخت عمیق به همه شخصیت ها مثل پرداخت شخصیت پسر جوان (با بازی صابر ابر) و پیرمرد قصه باعث می شد فیلم قابل پیش بینی شود. تمام تلاش من در حین نگارش فیلمنامه و ساخت اثر این بود که با تماشای هر سکانس، سکانس بعدی قابل پیش بینی نباشد و مخاطب تا آخر فیلم نتواند حدس بزند چه اتفاقی خواهد افتاد.

کارگردان «پذیرایی ساده» از مشکلات اداری دریافت پروانه نمایش گفت و ابراز خوشحالی کرد که با این فیلمش مثل آثار پیشینش برخورد سلیقه ای نشده و توانسته بدون سوءتفاهم و برداشت غلط از فیلم پروانه نمایش و مجوز ورود به جشنواره فیلم فجر را بگیرد.

وی در خصوص انتخاب فضا و لوکیشن ها گفت: لزوم چنین قصه ای ساختار جاده ای بود و دلایل دراماتیک همچون ایجاد التهاب باعث شد فیلمبرداری را در فضایی کوهستانی انجام دهد.

مانی حقیقی درمورد ترجیح حرفه ایش بین کارگردانی و بازیگری گفت: شخصاً مانی حقیقی کارگردان را می پسندم و خود را بیشتر به عنوان فیلمساز باور دارم. در این فیلم هم چون علیرغم تلاشم برای پیداکردن بازیگری مناسبِ کاراکتر کاوه، شخص مناسبی پیدا نکردم، به ناچار خودم در جلوی دوربین ظاهر شدم.