زنده ‌یاد شکوهی به سال 1312 شمسی در شهر مقدس مشهد و در خانواده‌ای متدین و مذهبی به دنیا آمد. پدر وی، مرحوم محمدتقی شکوهی، به حرفه آهنگری اشتغال داشت و در کنار آن افتخار خدمت در نقاره‌خانه حضرت علی بن موسی الرضا(ع) را نیز داشت.
وی در سال 1320 و در هشت سالگی به آموختن قرآن و کتاب شعر جودی مشغول شد و در همان زمان کودکی، نزد عارف بزرگ شیخ علی کاشانی ملقب به فرید الاسلام و نیز مدتی هم در محضر مرحوم آیت‌الله حبیب‌الله گلپایگانی درس اخلاق تلمذ کرد و بیشترین تأثیر وی از شاعر دلسوخته حیدرآقا تهرانی معروف به شیخ معجزه بوده است. زنده یاد شکوهی سپس نزد مرحوم شیخ غلامرضا، اقسام خط، دیوان حافظ، کلیات سعدی و... را فرا گرفت. حدود 10 ساله پدرش او را به مدرسه علوم دینی فرستاد.
پیکر این شاعر اهل بیت(ع) دیروز، از مقابل حرم مطهر رضوی تشییع شد و در آرامگاه ابدی خود در باغ اول خواجه ربیع آرام گرفت.
هاشم شکوهی بیش از 300 غزل و 250 دو بیتی با موضوع اهل بیت(ع) سروده است.
از این شاعر پیشکسوت شعر آیینی «شکوه شعر»، «منظر دل‌ها» و... به چاپ رسیده است.
با هم شعری از او را در وصف امام حسین(ع) مرور می‌کنیم:
منظر دل های ماست کرببلای حسین
مرغ دل ما زند پر به هوای حسین
یک نگه کربلا به بود از صد بهشت
جنت اهل دل است صحن و سرای حسین
دیدن باغ بهشت مژده به زاهد دهید
زاهد و حور و قصور ما و لقای حسین
تربت پاکش بود داروی هر دردمند
دارالشفای خداست کرببلای حسین
ملک سلیمان بود در نظرش بی بها
آنکه گدایی کند پیش گدای حسین
هرکه رود کربلا بوسه به خاکش زند
بشنود از قدسیان بانگ و نوای حسین
چون به عزا خانه اش پا نهی آهسته نه
بال ملایک بود فرش عزای حسین
خنده کنان می‌رود روز جزا در بهشت
هرکه به دنیا کند گریه برای حسین
 غم نَخورَد بعد از این، بهر سرای دگر
آنکه «شکوهی»! شود، نوحه‌سرای حسین