این شخص که در ابتدا به دلیل چله نشینی‌ها و عبادت‌های طولانی در میان مردم بوشهر شناخته شده بود، پس از اینکه وارد فعالیت‌های بازرگانی با تاجران خارجی از جمله انگلیسی‌ها و اسرائیلی‌ها شد، خود را به عنوان «باب» یعنی «دروازه ارتباط مردم با امام زمان(عجل الله تعالی فرجه)» معرفی کرد، ولی به علت ازدیاد پیروانش، پس از مدتی خود را مهدی موعود معرفی کرد و ادعای نبوت نیز نمود. به دلیل ادعاهای جدید، دستگیر و زندانی شد و در سال 1263 قمری برای اثبات پوشالی بودن ادعاهای وی، مجلس مناظره ای در حضور ناصر الدین میرزا، ولیعهد قاجار تشکیل شد و در نهایت به دستور امیرکبیر کشته شد. پس از سیدعلی باب چند نفر خود را به عنوان جانشین و ادامه دهنده راه وی اعلام کردند و از این فرقه منشعب شدند که بهاییت نیز به رهبری میرزا حسینعلی نوری، معروف به بهاء الله شکل گرفت. بهاء الله پا را از سیدعلی باب فراتر گذاشت و مقام الوهیت و ربوبیت برای خود قایل شد و با ادعای شریعت جدید، کتابی به نام «اقدس و ایقان» نگاشت. وی نیز به دلیل اشاعه افکار خود در بغداد توسط دولت عثمانی نخست به استانبول و سپس ادرنه و از آنجا به عکا تبعید شد. پس از مرگ وی، پسرش عباس افندی ملقب به «عبدالبها» جانشین وی شد و به علت ارتباطات نزدیکی که با اروپا و آمریکا برقرار کرد، از طرف دولت انگلستان ملقب به «سِر»(sir) شد و دستور تأسیس بیت العدل، مرکز اداره امور بهاییان در جهان را در سال 1963 میلادی صادر کرد.

 ارتباط با کانون های قدرت و ثروت
این تاریخچه کوتاه از روند شکل گیری و فعالیت بهاییت و ارتباطات گسترده این فرقه از ابتدای شکل گیری تا کنون با کانون‌های قدرت در جهان که از هر چیزی برای تثبیت قدرت و نفوذ خود در مناطق برخوردار از ثروت جهان استفاده می کنند؛ تشکیلاتی بودن این فرقه را بخوبی اثبات می کند. تشکیلاتی اجرایی که پیش برنده سیاست‌های استعماری است و از جمله این سیاست ها، نفوذ در باورهای اعتقادی و ملی و ایجاد تشکیک و اختلاف میان مردم و افراد با نفوذ از جمله روحانیون است.
از جمله عقاید این فرقه انحرافی اینکه:
- سیدعلی باب امام زمان است و با ظهور او، اسلام به پایان رسیده و دین جدید ظهور کرده و همه مردم باید بهایی شوند.
- تقیه را از اصول خود می دانند و معتقد به پنهان کردن دین خود هستند.
- 19 روز به عنوان یک ماه( ماه‌های 19 روزه دارند) قبل از عید نوروز روزه
می گیرند.
- نماز جماعت جز در نماز میت را باطل می دانند.
- قبله آن‌ها مرقد بهاء الله در شهر «عکا» است.
- بهاییان معتقدند، حج برای مردان واجب است و برای زنان واجب نیست و حج آن‌ها زیارت خانه بهاء یا سید علی محمد باب در شیراز است.
- در اعتقادات بهاییان، ازدواج با محارم به جز پدر بلااشکال است و از آنجا که این فرقه از اساس، انحرافی و ضاله است و رهبران آن نیز دانش کافی ندارند، پرسش‌های مقلدان در این باره را به جز ازدواج با همسر پدر، به خودشان واگذار کرده اند.
- از جمله اعیاد این فرقه نیز روز تولد باب و بهاء و روز آغاز دعوت باب است .
- در فرقه بهایی، مسأله حجاب کان لم یکن بوده و در معاملات خود نیز ربا را آزاد و حلال می دانند.

 سیاست های پشت پرده
- یکی از مهم‌ترین نکاتی که در اعتقادات بهاییان وجود دارد، مسأله ممنوعیت دخالت در سیاست است. همین مورد بخوبی آشکار کننده بسیاری از سیاست‌های پشت پرده بهاییت است. از آنجا که بهاییت،
 فرقه ای است که در کشورهایی با اعتقادات اسلامی شکل گرفت و گسترش یافت و موقعیت جغرافیایی این کشورها به لحاظ سودآوری برای دولت‌های استعماری حایز اهمیت بود و از سویی نیز رهبری مردم در این مناطق به دست روحانیون بود که با تکیه بر دستورهای دینی اسلام با هرگونه تجاوز مقابله می کردند؛ سیاست‌های استعماری نیز نفع خود را در این دیدند که اصول اعتقادی مردم را زیر سؤال ببرند تا با سست کردن باورهای دینی، مقاومت آن‌ها را بشکنند.
با توجه به این موارد روحانیون نیز به عنوان قشر بیدار و آگاه جامعه به مقابله برخاستند و به اتفاق و با توجه به اعتقادات آن ها، کفرآمیز بودن این اعتقادات را اعلام کردند. کافر کسی است که منکر خدا یا کسی است که برای خداوند شریک قایل است و منکر ضروریات دین مانند نماز و روزه است و همان طور که پیش از این گفته شد، بهاییان به الوهیت و قائمیت علی محمد باب و بهاء الله معتقدند. افزون بر این، خاتمیت حضرت رسول اکرم(صلی الله علیه و آله) را نیز رد کرده و مدعی شریعت جدیدی هستند. دامنه فعالیت بهاییان از زمان روی کار آمدن حکومت پهلوی در کشور گسترش یافت و آن‌ها موفق شدند، مناصب مهمی در کشور بخصوص در بخش‌های اقتصادی را برعهده داشته باشند و همسو با سیاست‌های استعماری غرب و اسرائیل تصمیم گیری کنند. در همین زمان نیز روحانیت هوشیاری خود را نسبت به خطرات حضور بهاییان در رأس امور نشان داد و کسانی از جمله آیت الله محمد تقی فلسفی با هماهنگی آیت الله بروجردی، رئیس حوزه علمیه قم به سخنرانی‌های متعدد پرداخته و به روشنگری درباره عملکرد بهاییت و خطرات آن همت گماشتند. نتیجه این سخنرانی‌ها افزایش سطح آگاهی و بینش مردم نسبت به این فرقه ضاله بود.

 حمایت پهلوی دوم
در زمان پهلوی دوم نیز دامنه فعالیت و حضور بهاییان در حوزه‌های گوناگون سیاسی و اقتصادی افزایش چشمگیری داشت و بهاییان از حمایت شاه نیز برخوردار بودند. در این زمان نیز هشدارهای روحانیت ادامه داشت. امام خمینی(ره) به عنوان روحانی برجسته این زمان در سخنرانی‌های متعدد نسبت به فعالیت بهاییت و تأثیرات سوء آن در کشور هشدار می دادند. از جمله در زمانی که در تبعید نجف بودند، خطاب به عموم مردم فرمودند: «این جمعیت‌ها در یک امر مشترک هستند و آن خیانت به کشور اسلامی و کوبیدن پاسداران آن، و چون دشمنان اسلام و غارتگران ملل ضعیف، مصالح خود را با نفوذ روحانیت (که یگانه حافظ قرآن کریم و احکام نجات بخش اسلام است) در خطر می بینند، ناچار برای حفظ مصالح استعماری خود دست به ایجاد احزاب انحرافی وابسته و گروه‌های به ظاهر منتحل [منسوب] به اسلام و در حقیقت مخالف با آن زده است... اسلام و مذهب مقدس جعفری، سدی است در مقابل اجانب و عمال دست نشانده آن‌ها (چه چپی و چه راستی) و روحانیت که حافظ قرآن است، سدی است که با وجود آن اجانب نمی توانند به نحوی که دلخواه آن هاست با کشورهای اسلامی و خصوصاً با کشور ایران رفتار کنند، لذا قرن هاست که با نیرنگ‌های مختلف برای شکستن این سد، نقشه می کشند، گاهی از راه مسلط کردن عمال خبیث خود در کشورهای اسلامی و گاهی از راه ایجاد مذاهب باطله و ترویج بابیت و بهاییت و وهابیت و گاهی از طریق احزاب انحرافی .( صحیفه امام، ج3، ص203)

 پاسخ امام به استفتائات
در مورد دیگری امام خمینی(ره) در پاسخ  به استفتائات بازرگانان و اصناف قم درتاریخ  30/9/41 فرمودند:«... استقلال مملکت و اقتصاد آن در معرض قبضه صهیونیست‌هاست که در ایران به حزب بهایی ظاهر شدند و مدتی نخواهد گذشت که با این سکوت مرگبار مسلمین، تمام اقتصاد این مملکت را با تأیید عمال خود قبضه کنند.» همان، ج1، ص108
در سال‌های پس از انقلاب نیز امام خمینی(ره) رویکرد هوشیارانه خود را نسبت به بهاییت داشتند و در یکی از سخنرانی‌های خودشان در جمع مسؤولان نظام در تاریخ 7/3/62 و در اشاره به صحبت رئیس جمهور آمریکا، ریگان، مبنی بر استمداد از همه دنیا برای بهاییان، دفاع دولتمردان آمریکا از این فرقه را تأییدی بر جاسوس بودن و منفعت جویی آمریکا از این فرقه اعلام کردند.
«نمی‌دانم اینکه در بعضی رادیوها پخش کردند صحبت رئیس جمهور آمریکا را ملاحظه کردید؟ که ایشان از همه دنیا استمداد کردند، برای اینکه این بهایی‌هایی که در ایران هستند و مظلومند و جاسوس هم نیستند و به جز مراسم مذهبی به کار دیگر اشتغال ندارند و ایران برای همین مراسم مذهبی‌شان 22 نفر آن‌ها را محکوم به قتل کرده است...اگر ایشان (ریگان) این مسایل را نمی‌گفت، خوب گاهی اذهان ساده احتمال می‌دادند که خوب این‌ها هم یک مردمی هستند که ولو اعتقاداتشان فاسد است، لکن مشغول کار خودشان هستند… اگر این‌ها جاسوس نیستند، شما صدایتان در نمی‌آمد. شما برای خاطر اینکه این‌ها یک دسته‌ای هستند که به نفع شما هستند (اعتراض کردید)… آمریکا را می‌شناسیم که انسان دوستی‌اش گل نکرده... بهایی‌ها یک مذهب نیستند، یک حزب هستند، یک حزبی که در سابق انگلستان، پشتیبانی آن‌ها را می‌کرد و حالا هم آمریکا دارد پشتیبانی می‌کند. این‌ها هم جاسوسند مثل آن‌ها …»( صحیفه نور، ج۱۷، ص۲۶۶ و ۲۶۷)
امام خمینی(ره) این رویکرد قاطع در برخورد با بهاییت را چه پیش از پیروزی انقلاب و چه پس از آن داشتند و در جاسوس بودن این فرقه و عملکرد آن‌ها به نفع اسرائیل و کشورهای غربی که همواره دشمنی پنهان و آشکار آن در عمل بر ایرانیان ثابت شده است، تأکید کرده اند.