نیایش احمدی_خبرنگار تحریریه جوان قدس: در چند وقت گذشته شاهد اکران فیلم های جشنواره های سال پیش چه به صورت مجازی و چه اکران در سینما بوده ایم. اما بسیاری از این فیلم های برای اکران، اسیر دست گلچین روزگار شده اند که با وجود گذشت زمان طولانی از جشنواره ی وقت، برخی هایشان هنوز اکران نشده اند و از رقابت با فیلم های هم نسل خود که در یک جشنواره حضور داشته اند، جا مانده اند.مجتبی امینی که سابقه دبیری در جشنواره چهل و یکم را در کارنامه خود دارد؛ در بیست و پنجم خرداد ماه مجددا به دبیری چهل و دومین جشنواره فیلم فجر در آمد و گفت: انشالله جشنواره امسال(۱۴۰۲) پرقدرت و پررونق و با فیلم‌های خوب با شکوه با همراهی هنرمندان و سینماگران عزیز کشورمان برگزار خواهد شد و ما میزبان هنرمندان خواهیم بود.

مجتبی امینی اظهار داشت: یکی از اتفاق‌های خوب در دو سال اخیر، رشد حوزه صنعت سینما و فراهم شدن حرکت دوباره این صنعت بعد از کرونا بود. چون پیش از شروع به کار دولت، ویروس منحوس کرونا چرخه اکران و تولید را متوقف کرده بود و دولت توانست با توجه به فعالیتی که در حوزه واکسیناسیون و کاهش و کنترل بیماری کرونا داشت چرخه تولید و اکران را دوباره فعال کند و رونق و بازگشت مردم به سینما دوباره اتفاق بیفتد و نه تنها در سینما که موسیقی و تئاتر هم رونق گرفت.

اما این سخنان امینی در حالی است که هنوز با گذشت چندین سال از بسیاری از جشنواره ها، فیلم هایی هستند که به دلایل مختلفی اکران نشده اند و از آنها فقط یک اسم و یک پوستر باقی مانده است.

سی میلیارد ریال از جیب شهرداری

اگر نگاهی به لیست فیلم های حاضر در جشنواره ی چهلم(۱۴۰۰) و چهل و یکم(۱۴۰۱) بیاندازیم متوجه میشویم که در سال ۱۴۰۰، از ۲۲ فیلم فقط ۱۴ فیلم به اکران قطعی چه برخط و چه حضور در پرده سینما رسیده اند اما سوالی که پیش می آید این است که چرا برخی فیلم ها مانند فیلم ۲۸۸۸ به کارگردانی و نویسندگی کیوان علی‌محمدی و علی‌اکبر حیدری، با اینکه برای ساختش از جیب دولت هزینه ی سی میلیارد ریالی شده است اما خبری از حضورش در لیست اکران های نیست؛ اگر قرار است فیلم ها اکران نشوند، پس چرا ساخته میشوند؟ و اگر قرار است ساخته شوند، چرا بخش خصوصی پای کار نیست و بخش های دولتی ای مانند شهرداری با این رقم های زیاد به وسط گود آمده است؟

گویی فیلم ها ساخته میشوند تا فقط ویترینی زیبا از جشنواره داشته باشیم و دست مسئولین برگزار کننده جشنواره خالی نباشد.

کرونا، یکی از عوامل حاضر در صحنه

در جدول اکران نوروزی ۱۴۰۱نیز که یکی از مهمترین نوبت‌های اکران‌های سینمایی به شمار می‌رود، تنها ۳ فیلم از هفت فیلم حاضر در این نوبت، سهم فیلم‌های چهلمین جشنواره فیلم فجر بودند که شامل «موقعیت مهدی» هادی حجازی فر، «مرد بازنده» محمدحسین مهدویان و «شادروان» به کارگردانی حسین نمازی بود که البته با توجه به صف فیلم‌های باقی مانده از دوره‌های قبل در نوبت اکران، خود آمار خوبی بشمار می‌رفت!

از ۲۲ فیلمی که در دوره های قبل این جشنواره به نمایش درآمده تنها ۸ فیلم سینمایی اکران شده است که از آن جمله می‌توان به «بی رو»، «مرد بازنده»، «علف زار»، «شادروان»، «شب طلایی»، «هناس»، «موقعیت مهدی» و «بدون قرار قبلی» اشاره کرد.

این در حالی است که بسیاری از فیلم‌های چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر به مرحله اکران نرسیده است که شاید یکی از مهمترین دلایل اکران نشدن این فیلم‌ها، این است که تهیه کنندگان آثار تمایلی به نمایش فیلم‌های خود در سینماها ندارند چرا که سینماها از فروش چندان مناسبی برخوردار نیستند. البته باید به این مساله نیز توجه کرد بسیاری از سینماداران به دلیل تعطیلی نزدیک به ۲ سال سینماها به دلیل کرونا، ترجیح می‌دهند تا فیلم‌هایی در سینماها اکران کنند که بیشتر در گونه کمدی بوده تا مخاطب تمایل بیشتری به سینما رفتن داشته باشد.

در میان آثار باقی مانده از تولیدات ۱۴۰۰ که در جشنواره فیلم فجر حضور داشتند، تعدادی از آن با توجه به موضوع و فضای تولید، جزو آثاری است که می‌تواند در گروه سینمایی «هنر و تجربه» اکران شود که البته این دسته از فیلم‌ها به دلیل کاهش فعالیت این گروه سینمایی به دلیل تغییر مدیریت، فرصت اکران را از ابتدای سال تاکنون بدست نیاورده‌اند که از آن جمله می‌توان به فیلم سینمایی «برف آخر» به کارگردانی امیرحسین عسگری، «درب» به کارگردانی هادی محقق، «۲۸۸۸» به کارگردانی کیوان علیمحمدی و علی اکبر حیدری اشاره کرد. «لایه های دروغ» به کارگردانی رامین سهراب و «ضد» به کارگردانی امیرعباس ربیعی، دیگر آثار جشنواره گذشته بودند که هنوز راهی اکران نشده‌اند.

مردم با سینما قهر هستند

نکته جالبی که وجود دارد این است، به گفته برگزار کنندگان چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر در این دوره گونه‌های مختلف سینمایی در نظر گرفته شده تا سلیقه‌های مختلف مخاطبان سینما مورد توجه قرار گیرد و مخاطب دوباره با سینما آشتی کند، اما گذشت ۷ ماه از آغاز اکران‌های ۱۴۰۱ نشان می‌داد که قهر و فاصله مخاطب با سینمای ایران نسبت به سال‌های گذشته بیشتر شده و تنوع در گونه‌های مختلف سینمایی کمکی به جذب مخاطب نکرده است.

مساله دیگر این است که سازمان سینمایی و همراهی شورای صنفی نمایش بیش از یک سال است که به دنبال راهکارهایی برای حمایت از سینما و اکران فیلم‌ها است؛ اما هیچکدام از این راه‌ها کمکی به اقتصاد سینما نکرده است چرا که مدت‌ها است سینما رفتن از لیست فعالیت‌های فرهنگی هنری و تفریحی مخاطبان سینما خارج شده است.

صف اکران نشده ها

از فیلم های اکران نشده ای که در جشنواره حضور داشتند و هنوز به پرده سینما ها نرسیده اند می توان به فیلم های : یادگار جنوب، برف آخر، درب، ضد، شب طلایی، آن‌ها مرا دوست داشتند، آه سرد، اتاقک گلی، استاد، بعد از رفتن، پرونده باز است، جنگل پرتقال، چرا گریه نمی‌کنی، در آغوش درخت، روایت ناتمام سیما، سرهنگ ثریا، کاپیتان، گل‌های باوارده، وابل، های پاور، هفت بهار نارنج و هوک اشاره کرد.

فیلم هایی که با بازیگر های معروف و حتی ستاره ی این روز های سینما میتوانستند فروش گیشه ی خوبی داشته باشند اما در حال حاضر این صف طولانی و اکران بیش از حد برخی فیلم ها مانند فسیل، این فرصت را به دیگر رقبا نمی دهد و حالا حالا ها نوبت این فیلم ها نمیشود...