نیایش احمدی_خبرنگار تحریریه جوان قدس: فیلم هتل، فیلمی که در روز های اخیر حواشی زیادی به دنبال داشت و مسعود اطیابی نیز در ارتباط با همین فیلم، در گفتگویی ویژه با تحریریه جوان قدس از اهداف خود و درخصوص موفقیت فیلم‌هایش و فروش آن‌ها اظهار کرد: من برای ساخت فیلم به نیاز مخاطب فکر می‌کنم. مسایل اجتماعی و روحی مردم را در نظر می‌گیرم و دوست دارم سالن سینما برای مردم مکانی حال خوب کن باشد که با خنده از سالن خارج شوند. شاید همین مساله باعث شده فیلم‌های من دیده شود.

این کارگردان با بیان اینکه سوژه فیلم هایش متاثر از شرایط جامعه است، افزود: غیر از سوژه، شخصیت ها و وقایع و حادثه ها از شرایط سیاسی و اجتماعی الگو برداری می‌شوند ولی این مهم است که نویسنده و کارگردان و بازیگرها خودشان نیز با مسائل جامعه درگیر باشند و آشنایی داشته باشند تا شوخی ها طبیعی تر به نظر برسد و این حس به مردم انتقال داده شود که ما نیز با آنها هم درد و همدل هستیم.

اما این سخنان اطیابی، پایان ماجرا نبود و تازه پس از مصاحبه ی این کارگردان، صدا و سیما هم پای کار آمد و در برنامه ی نقد سینما که چمعه ۲۶ ام آبان ماه ساعت ۲۲ و سی دقیقه از شبکه چهار سیما پخش شد، هتل توسط دو منتقد سینما بررسی شد.

خط داستانی هتل ...

داستان فیلم هتل را این‌طور تعریف کرده اند: رامین بعد از یک ازدواج ناموفق، با مهتاب آشنا شده و با او ازدواج می‌کند. او در روز عروسی‌اش با تماسی از جانب سهیلا، همسر سابقش، روبه‌رو می‌شود که از او می‌خواهد در قبال بخشیدن کل مهریه و مقداری پول، با او به سفر رفته و وانمود کنند که هنوز با یکدیگر زن و شوهر هستند تا بتوانند از عمه سهیلا پول قرض کنند. رامین به مهتاب می‌گوید که باید به ماموریت برود و راهی سفر می‌شود. از طرف دیگر مسعود، رئیس رامین، با منشی شرکت، خانم دائمی، در همان هتل رامین اقامت دارد و قصد دارد به همسرش خیانت کرده و با منشی‌اش ازدواج کند. مهتاب که بعد از عروسی از داماد جدا شده، با پدرش به محل اقامت رامین می‌آید تا در کنار او باشد و ماجرا از همین‌جا شروع می‌شود. رامین که باید سهیلا را از مهتاب مخفی نگه دارد با آمدن ستاره، همسر مسعود، خودش را همسر دائمی معرفی می‌کند و اوضاع پیچیده‌تر می‌شود…

احترام متقابلی وجود ندارد

آرش فهیم که یکی از منتقدان فیلم هتل بود، نظر خود را با یک خبر خوب برای کارگردان این فیلم اینگونه بیان کرد:

وقتی رفتم فیلم را ببینم، تمام بلیط های سانس های آن روز برای فیلم هتل فروش رفته بود و من عمیقا از این موضوع خوشحال شدم که اطیابی و این فیلم به این موفقیت و فروش این چنینی رسیده اند ولی پس از دیدن فیلم نظرم عوض شد و متوجه شدم احترام متقابلی بین تماشاگر و فیلم نیست. آنطور که مخاطب برای فیلم ارزش قائل میشود به سینما می آید و فیلم را می بیند، محتوای فیلم و شوخی های تکراری و الفاظ مبتذل، این احترام متقابل را به مخاطب نمی دهند.

دوز ابتذال پایین تر آمده است...

فهیم ادامه داد: قابل ذکر است که هتل نسبت به بخارست، انفرادی و تگزاس یک قدم جلوتر بود. زیرا من فیلم های بخارست و انفرادی و تگزاس را زیر صفر میدانم و اصلا آنهارا فیلم به حساب نمی آورم و به نوعی حتی زباله ی تصویری هستند. ولی هتل فیلم است و میشود نام آن را فیلم گذاشت و حتی این را هم بگوییم که دوز ابتذال نسبت به فیلم های قبلی پایین تر آمده است.

آرش فهیم منتقد فیلم هتل افزود: از ایراد های این فیلم میشود به تیپ تکراری و شوخی های تکراری پژمان جمشیدی و محسن کیایی اشاره کرد. همچنین، مسعود اطیابی تا کنون نتوانسته است کمدی بسازد و فیلم هایش حالت سیرک و کاباره را دارد. امیدواریم هرچه که جلوتر میرود این ایراد ها را رفع کند.

فهیم همچنین گفت: شرایط روز جامعه در انتخاب فیلم ها برای تماشا مهم است. چون هرروز اخبار جنگ را میشنویم و شرایط فلسطین بدینگونه است، مردم به خندیدن نیاز دارند و طبیعتا دنبال این هستند که کمی از این اخبار فاصله بگیرند و در سینما فیلم کمدی ببینند، شاید اگر جنگ نبود این انتخاب مردم هم فرق میکرد و حتی تا این حد این فیلم ها پرفروش نمیشدند. آثار مسعود اطیابی یک بار مصرف هستند و فقط پر فروش اند و هیچ جریان سازی فرهنگی ای ندارند، فیلم های اطیابی را میتوان به مسکن های دارویی تشبیه کرد و نمیشود گفت این فیلم مکمل است؛ زیرا مسکن ها اعتیاد آورند و درد اصلی را هیچگاه خوب نمیکنند و به صورت موقت فقط یک درد را میپوشانند و درمان واقعی ندارند و این خندیدن های سطحی و شوخی های مبتذل در فیلم ها هم دقیق چنین ماجرایی دارند و صرفا خنده های موقت در پیش دارند.

خیانت، نقل مجلس ...

مشکل بعدی و اساسی تر فیلم های اطیابی، جایگاه زنان و خانواده در فیلم است. تصویری که ما از یک خانم یا یک خانواده در فیلم میبینیم، تصویر واقعی و درست در سطح جامعه نیست و حتی چنین محتوایی برای هر سن و سالی مناسب نیست و طبعات زیادی به همراه دارد. در سکانس هایی از فیلم هتل نیز شاهد خیانت هستیم. خیانتی که گویی قسمتی جدا نشدنی از فیلم های به اصطلاح کمدی شده است و حتی در داستان این فیلم نیز به وضوح این موضوع بیان میشود و دیگر خبری از محتوای غیر مستقیم برای رساندن چنین موضوعاتی نیست و این مشکلات اجتماعی، حالا کاملا واضح بیان میشوند. این فیلم را در دسته فیلم‌های کمدی اسکروبال می توان قرار داد. کمدی اسکروبال به آن دسته از فیلم‌ها اطلاق می‌شود که روند آن‌ها منطق خاصی ندارد و فقط برای سرگرمی و پرکردن اوقات فراغت ساخته شده است. در فیلم هتل، ناهنجاری‌های زیادی به چشم می‌خورد و داستان فیلم بر پایه خیانت و دروغ ساخته شده و در پایان نیز به پشیمانی یا ندامت از این رفتار پرداخته نمی‌شود. تکه کلام‌ها یا رفتارهای اروتیک فیلم نیز، به خاطر بار طنزی که دارند، تاثیرگذاری بیشتری بر فرزندان داشته و نباید تاثیر آن را دست کم گرفت.