در این نامه با تأکید بر نقش جنبش المپیک در ترویج صلح و ارزشهای انسانی، از نهادهای بینالمللی ورزش خواسته شده است در شرایط حساس کنونی، بیش از پیش به مسئولیتهای اخلاقی خود عمل کنند.
در بخشهایی از نامه آمده است: ملت ایران هرگز آغازگر جنگ نبوده و تاریخ این سرزمین نیز گواهی بر پایبندی دیرینه به صلح، فرهنگ و انسانیت دارد.
همچنین در این نامه با اشاره به ابعاد انسانی بحران، به حادثه تلخ کودکان مدرسه در میناب پرداخته شده و آمده است که کودکانی که صبح برای رفتن به مدرسه از خانه خارج شدند، ساعاتی بعد پیکرهای بیجانشان به خانوادهها بازگشت؛ روایتی که نشاندهنده عمق فاجعه و تأثیر مستقیم آن بر غیرنظامیان، به ویژه کودکان است.
در ادامه این مکاتبه، به پیامدهای گسترده این وضعیت بر جامعه ورزش اشاره شده و آمده است که این شرایط، علاوه بر خسارات انسانی، زیرساختهای ورزشی را نیز تحت تأثیر قرار داده و آینده ورزشکاران را با چالشهای جدی مواجه کرده است.
در این نامه همچنین با یادآوری شعار محوری جنبش المپیک مبنی بر «صلح از طریق ورزش»، بر ضرورت ایفای نقش فعالتر از سوی کمیته بینالمللی المپیک در دفاع از ارزشهای انسانی و حمایت از ملتها در شرایط بحرانی تأکید شد، مبنی بر اینکه انتظار ما این است که نهادهای بین المللی ورزشی در قبال کشوری که در کمتر از یک سال دو بار، مظلومانه مورد تهاجم قرار گرفته است موضع منصفانهای اتخاذ کنند.
نظر شما