علیرضا شجاع نوری در یادداشت اخیر خود در واکنش به شرایط جنگی در ایران نوشت.

هربار که به ایران فکرمی‌کنم حس می‌کنم مثل مادری زیبا و صبور باتنی سراپا زخمی فرزندانش را در آغوش گرفته و بر تازیانه راهزنان بی رحم صبرمی‌کند.

تنها دغدغه اش همدلی فرزندانش است که دوست ندارد به هم پشت کنند وپراکنده شوند پیش راهزنان! می‌دانم دلش با تک‌تک مردم ایران است ومن هم!

من در میان ویرانه‌های جا مانده از هجوم پیام آوران تاریکی به این سرزمین، دنبال ققنوس، می‌گردم!