متن یادداشت امرالله احمدجو نویسنده و کارگردان سریال‌های روزی روزگاری، پشت کوه‌های بلند، تفنگ سرپر و ... به این شرح است:
چه قیامت است و غوغا مگر آخرالزمان استکه زمین دوان به هر سوی و شکار آسمان استبه عزای خود نشینیم و یا به سوگ و ماتمکه جهان کمال و کامل به کام ابلهان استکه دو خوک دیوسیرت و به صورت اهرمن رخو دو جانی لجن مخ که جنون شان عیان استهمه گونه بمب و موشک و هرآنچه زانِ کشتنبه وفورشان فراهم و در اختیارشان استپس از آن که خسته گشتند و ملولِ «غزّه بازی»پیِ جنگ و بازی نو، ره تازه شان بر آن استکه دوگانه خون بریزند ، به ویژه کودکان راو سیاه مستِ این نوش که بادهٔ ددان استبه خرابی و به کشتار دگر کمر ببندندبه یکی فراخ دامن طرفی که در جهان استو هماره بوده و هست گل سرسبد زمین راو این حقیقت محض و نه وهم و در گمان استچه خوش آمدند اما که چنان شان بکوبیمکه جهان ببیند اینجا صف و کشور یلان استدُم شان بریده از بیخ و دگر قفا دریدهو چنین «پسی» یقینا که ز «پیش»شان نشان استسر و شاخ شان هم اکنون بشکسته ایم لکن«سر گُندهٔ شکستن به لحاف در، نهان است» ...