رسانه اتلتیک یونان در یک مطلب زیبا و احساسی به بررسی اقدام ستاره‌های تیم ملی ایران ازجمله مهدی طارمی در یادبود دختربچه‌های مدرسه میناب پرداخته و نوشته است: از کیف‌های مدرسه و اولین بازی دوستانه در ترکیه تا عکس‌های قربانیان. مهدی طارمی، ستاره ایرانی المپیاکوس و هم‌تیمی‌هایش، هموطنانشان را فراموش نمی‌کنند.
فوتبالیست‌های تیم‌ملی ایران خشمگین هستند و عکس‌های قربانیان و تصاویر مربوط به حمله جنایتکارانه در روز اول جنگ به یک مدرسه دخترانه در جنوب ایران را در دستانشان نگه می‌دارند.
ایران مدت‌هاست به جام جهانی ۲۰۲۶ که تابستان امسال در ایالات متحده، مکزیک و کانادا برگزار می‌شود، راه یافته است. به عبارت دیگر تیم ایران علاوه بر نماینده مردم در مهم‌ترین رویداد ورزشی جهان، میهمان دونالد ترامپ در خاک خودش خواهد بود (اگرچه هیچ‌کس نمی‌تواند دستش را در آتش فرو کند بدون آنکه بسوزد) .فعلاً ترامپ به همراه دوست اسرائیلی‌اش بنیامین نتانیاهو که او را با محبت «بی‌بی» صدا می‌زند، دوباره در حال بمباران این کشور است و دوباره در سراسر خلیج فارس و البته به طور کلی در همه‌جا هرج و مرج ایجاد کرده است!
در حوزه عملیات نظامی، داده‌ها پیچیده، اغلب مبهم و مطمئناً برای کل سیاره خطرناک هستند. بنابراین ما این را به تحلیلگران ژئوپلیتیک واگذار می‌کنیم تا تحلیل‌های خودشان را ارائه دهند؛ به این امید که بنزین و نفت به سادگی به ۵ یورو برسد و نیازی نباشد با دستگاه‌های اندازه‌گیری تشعشعات به خیابان‌ها برویم تا ببینیم آیا می‌توانیم آزادانه در خیابان‌ها حرکت کنیم یا خیر! به همین دلیل است که ما بر فوتبال و نمادگرایی منتقل‌شده از طریق آن تمرکز می‌کنیم.

اول کیف‌های مدرسه، بعد مدارک

تیم ملی ایران در روزهای اخیر بلیت جام جهانی را بدست نیاورد؛ چراکه جزو اولین تیم‌هایی بود که آن را قطعی کرده بود. در روزی که ایتالیا به بوسنی باخت و حسرت حضورش در جام جهانی ۱۶ ساله شد و ترکیه، سوئد، جمهوری چک و سایر تیم‌های برنده پلی‌آف‌ها در حال گرفتن جشن صعود بودند، ملی‌پوشان ایرانی شامل مهدی طارمی ستاره المپیاکوس و هم‌تیمی‌هایش دو بازی دوستانه در آنتالیای ترکیه انجام دادند.اول مقابل نیجریه و بعد برابر کاستاریکا؛ در حالی که جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا و طرفدار ترامپ، در جایگاه تماشاگران حضور داشت. در این میان نتیجه این دو بازی دوستانه هیچ‌ اهمیتی نداشت؛ چون هدف بازیکنان تیم ملی ایران از حضور در این مسابقات اعتراض بود و این کار را به شیوه‌ای تکان‌دهنده، با نمادگرایی و احساسی که به همه افراد باهوش منتقل می‌شد، انجام دادند. بازیکنان ایران در بازی با نیجریه و در مراسم پیش از مسابقه هنگام پخش سرود ملی، کیف‌های مدرسه را در دست داشتند. در بازی دوم مقابل کاستاریکا کیف‌هایشان را جا گذاشتند اما می‌دانستند قرار است چه چیزی بگویند؛ بنابراین با خودشان تصاویر دخترانی را به زمین آوردند که در اولین روز حمله آمریکا و اسرائیل جانشان را از دست داده بودند.بعضی از بازیکنان چهره قربانیان را نشان می‌دادند تا کسی آن‌ها را فراموش نکند و بعضی دیگر ویرانه‌های مدرسه را. همه آن‌ها نمایش درام جنگ و نحوه عملکرد ماشین‌های جنگی قدرتمندان را نشان می‌دادند.اگر برایتان سؤال است که ماجرای این کیف‌ها و تصاویر چیست، باید به شما بگوییم در ۲۸ فوریه و در نخستین روز از حملات نظامی در جنگ جدیدی که توسط ایالات متحده و اسرائیل در ایران اعلام شد، یک حمله موشکی مرگبار به یک مدرسه دخترانه در شهر میناب در جنوب ایران رخ داد؛ مدرسه‌ای که با بچه‌های کوچکش دایر بود و درنهایت منجر به کشته شدن ۱۶۸ دختر هفت تا دوازده ساله شد.