در اوج حماسه انتخابات، زمانی که عده‌ای خالصانه و بی‌ادعا برای پیروزی حق می‌کوشند، گروهی دیگر در سکوت به انتظار نشسته‌اند. اینان همان «مجاهدان شنبه» هستند که پس از مشخص شدن نتیجه، ناگهان از غیبت درآمده و خود را محور پیروزی معرفی می‌کنند. درد از آنجا آغاز می‌شود که این مدعیان، گاه با تهمت و تخریب، تلاش‌های مخلصانه در میدان را ناچیز شمرده و سهم بیشتری برای خود می‌جویند. آیت‌الله جوادی آملی این مردم را فرشتگان روی زمین خوانده است. اکنون، ندا به این «مجاهدان شنبه» می‌رسد که به آغوش ملت بازگردند، چرا که قهرمانان واقعی، مردمی هستند که در تمام ایام، گوش به فرمان رهبری، پای انقلاب ایستاده‌اند:

در ایوان بلند تاریخ ما، واژه‌ای است پرطنین که می‌آید تا پرده از رازی بردارد: «مجاهدان شنبه». این استعاره، آینه‌ای است تمام‌نما که چهره‌های گوناگون در ایام پس از انتخابات را به رخ می‌کشد. در هر انتخاباتی، گروهی مردانه و استوار، مصمم، برای حمایت از نامزدی که در دل پرورده‌اند، وارد میدان می‌شوند. شبانه‌روز با ایمان و باور می‌کوشند، چشم بر هیچ سودی ندارند، جز پیروزی حق و حقیقت.

در برابر، دسته‌ای دیگر در سکوتی شوم پنهان می‌شوند؛ یا خود را به همه می‌سپارند و با بیان‌های پیچیده و کلمات سنگین، چهره‌ای دوگانه از خود به تصویر می‌کشند. مشکل از آنجا آغاز می‌شود که نتایج اعلام شود. آنگاه، ناگهان چونان پهلوانانی از خواب برمی‌خیزند و می‌کوشند خود را عامل اصلی و محور پیروزی معرفی کنند.

شاید در نگاه نخستین، این خُرد به نظر نیاید. بالاخره برخی همانند آفتابگردان‌اند که با هر طلوع خورشید، جهت خود را دگرگون می‌سازند. اما... درد اصلی از آنجاست که برای نشان دادن اهمیت خود، به کسانی تهمت می‌زنند که در تاریکی شب و پرتو روز در میدان بودند. یا تلاش‌های بیدارگان را ناچیز جلوه می‌دهند و بیش از میدان‌داران واقعی، در صدر صحنه جا برای خود می‌جویند. در اینجاست که «مجاهد شنبه» معنا پیدا می‌کند.

در این روزگار نیز کم‌وبیش شاهدیم برخی که خود را فرهیخته، روشنفکر، استاد و تحلیل‌گر می‌دانند، با بهانه‌هایی چون نبود اینترنت و تریبون، در خلوت نشسته‌اند. در حالی که دلسوزان خالص ایران اسلامی در صحنه‌اند و با فریاد دشمن‌شکن، لرزه بر اندام پلید دشمن می‌اندازند.

این مردم برای دفاع از خاک و میهن، از جان و مال خویش گذشته‌اند. قهرمانانه پای استقلال، عزت و اقتدار ایستاده‌اند. چه زیبا فرمود آیت‌الله العظمی جوادی آملی، مفسر بزرگ قرآن: این مردم، فرشتگان روی زمین‌اند.

اکنون سخن با همان مجاهدان شنبه‌ای است که در خلوت، چشم‌به‌راه پایان جنگ نشسته‌اند تا افتخارات ایام پایداری و مقاومت را به نام خویش ثبت کنند. و چه خیال خامی! حتی ممکن است - خدای نکرده - اگر دشمن به برخی اهداف خود نائل شود، همین افراد خود را همسو با دشمن نشان داده، با تملق، خوش‌خدمتی و همراهی، از مردم وفادار انتقام گیرند.

هان ای مجاهدان شنبه

تا دیر نشده، به آغوش ملت بازگردید. در این صورت، همواره مجاهد خواهید بود و نامتان در تاریخ جاودان خواهد شد. در غیر این صورت، ننگی ابدی بر پیشانی‌تان خواهد نشست. چرا که اگر شما تنها «مجاهد شنبه» باشید، این مردم بزرگ ایران‌اند که گوش به فرمان رهبری، همراه با نیروهای مسلح شجاع و مسئولان خدوم نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، مجاهدان واقعی همه روزهای هفته، همه ماه‌های سال و همه تاریخ خواهند بود.