به گزارش قدس، در ساعت ۲۳:۳۰ دقیقه تماس اضطراری از یکی از روستاهای محروم منطقه ثبت شد.

مادری ۳۹ ساله با دردهای شدید زایمانی نیاز فوری به کمک داشت، مادری که سابقه چهار سقط و دیابت بارداری او را در گروه بیماران پرخطر قرار می‌داد و هر دقیقه تأخیر می‌توانست تهدیدی جدی برای او و جنینش باشد.

تیم عملیاتی اورژانس ۱۱۵ از یکی از دورترین پایگاه‌های حوزه تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی گناباد بی‌درنگ راهی محل شد. مسیر طولانی، تاریکی شب و فاصله زیاد تا بیمارستان نشان می‌داد که این مأموریت ساده نخواهد بود.

وقتی آمبولانس به خانه مادر رسید، مشخص شد که دردها به‌قدری پیشرفت کرده‌اند که امکان انتقال ایمن به بیمارستان وجود ندارد. زایمان باید در حین مسیر و داخل آمبولانس انجام می‌شد.

کابین آمبولانس در جاده‌ای نیمه‌روشن و پر از ناهمواری، به اتاق زایمانی کوچک تبدیل شد. در همان لحظات اولیه مشخص شد که بندناف دور گردن نوزاد قرار گرفته، وضعیتی که نیازمند مهارت زیاد، سرعت عمل و آرامش کامل پرسنل بود.

تکنسین‌های اورژانس با وجود همه خطرات، مراحل زایمان را قدم‌به‌قدم و با نهایت مهارت پیش بردند. چند دقیقه بعد، در میان اضطراب و امید، گریه نخستین نوزاد تازه‌وارد فضا را پر کرد، دختری سالم و زیبا که با آپگار ۱۰ ( بهترین وضعیت ممکن ) به دنیا آمد و لحظه‌ای نفس‌ها را از نگرانی به آرامش بدل کرد.

پس از تثبیت وضعیت مادر و نوزاد، هر دو به بیمارستان منتقل شدند تا مراقبت‌های تکمیلی انجام شود.