تاک قد کشیده که روزگاری تا خورشید پا میگرفت و با چنگ و دندان از دیوارهای بلند محافظت میکرد، حالا خرقه زرد را از تن درآورده و در عصرهای خنک تفلیس به خبرهای متغیر گوش میسپارد. گئورگی گولسیانی هزارو۳۹۵ کیلومتر دورتر از سرزمین گربهای شکل به تماشای رود کورا مشغول است و از فراز پل صلح برای گیتی صلح طلب میکند. این شما و این ناگفتههای سیم خاردار بالابلند گرجی.
دور از نصف جهان در تفلیس اوضاع به کام است؟
حالم خوب است و کنار خانوادهام بهار آرامی را سپری میکنم، قلبم اما هنوز در ایران است و خبرها را از همین جا رصد میکنم. ایران سرزمینی بزرگ با تمدنی ۵ هزار ساله است و برای ما گرجیها همیشه قابل احترام بوده است.
در حالی از اینجا رفتی که به نیمکت سپاهان پیچ و مهره شده بودی.
من به سپاهان نیامده بودم که نیمکتنشین شوم. از نظر فنی هم شرایط خوبی داشتم و در تمرینات کم نگذاشتم اما نظر کادر فنی این بود که بیشتر ذخیره باشم. در این سالها هرگز از زیر بار مسئولیت شانه خالی نکردم و هرگز کم نگذاشتم.
با رفقایت در ایران تله پاتی داری؟
بله دوستان زیادی دارم و از اخبار ایران باخبرم. آرزویم این است صلح برقرار شود و آن ملت خوب روزهای روشنتری را تجربه کنند. حق ایرانیها بیش از اینهاست.
پس از جدایی از پرسپولیس کمتر درباره اردوگاه قرمزها حرف زدی. خودت فکر میکنی چه اتفاقی افتاد که پس از ۱۰۰ بازی چراغهای رابطه خاموش شد؟
رک بگویم من قربانی تصمیمهای اشتباه و لجبازیهای یک مربی شدم. در حالی که با پرسپولیس روزهای خوبی را میگذراندم با تصمیم اسماعیل کارتال از تیم کنار گذاشته شدم. کارتال فقط اسم گندهای داشت و در دوران حضورش آنقدر بد عمل کرد که آب خوش از گلوی پرسپولیسیها پایین نرفت. غرور زیاد و لجبازیهای ناتمام یکی مثل او برای ناکام کردن قهرمان لیگ برتر کافی بود.
ولی در مقطعی اعلام کردند تو مصدومی!
حرف مفت زدند تا من را از باشگاه پرسپولیس برانند. هر کس در این دنیا قسمتی دارد قسمت من هم این بود اسیر کینهتوزی برخی بیدانشها شوم.
درباره بازگشتت به ایران با باشگاه سپاهان صحبت نکردی؟
هنوز هیچ چیز معلوم نیست و برگزاری ادامه لیگ برتر هم در هالهای از ابهام است. با توجه به اتفاقهای پیش آمده بعید است من و دیگر بازیکنان خارجی باشگاه برگردیم. تا ببینیم چه پیش میآید. به هر صورت چه باشم و چه نباشم برای آقای نویدکیا و تیمش بهترینها را آرزو میکنم.
در ۳۵ سالگی به آویختن کفشها فکر نمیکنی؟
تا زمانی که بتوانم مثمرثمر باشم کنار نخواهم رفت. فکر میکنم قادر باشم یکی دو فصل دیگر بازی کنم و از تجربیاتم نهایت استفاده را ببرم، تا قسمت چه باشد.
نظر شما