بهگزارش قدس آنلاین، بازار جهانی انرژی همچنان در شوک ناشی از اختلال در تنگه هرمز قرار دارد؛ گلوگاهی که دههها مهمترین مسیر انتقال نفت و گاز جهان بوده و اکنون توقف ترافیک دریایی در آن، زنجیرهای از نگرانیهای اقتصادی را در سراسر جهان فعال کرده است. بیمهگران، شرکتهای کشتیرانی و پالایشگاهها با بیاعتمادی فزاینده به تحولات منطقه مینگرند و همین وضعیت، قیمت واقعی نفت و گاز را در سطح بالا نگه داشته است.
این فشارها در حالی تشدید میشود که بر اساس گزارش اداره اطلاعات انرژی آمریکا، تنها در سال ۲۰۲۴ روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت و مایعات نفتی از این تنگه عبور کرده است؛ رقمی که نزدیک به ۲۰ درصد مصرف روزانه جهان بهشمار میرود. تنگه هرمز همچنین یکی از مسیرهای حیاتی انتقال گاز طبیعی مایع (LNG) و بخش قابل توجهی از جریانهای جهانی کود شیمیایی بوده است. با توجه به محدود بودن مسیرهای جایگزین و وجود تنها دو خط لوله با ظرفیت محدود، تحلیلگران معتقدند هرگونه انسداد بلندمدت، تبعات عمیقی برای اقتصاد جهانی خواهد داشت.
هشدار صریح مدیرعامل توتال: بازگشایی تنگه هرمز اجتنابناپذیر است
پاتریک پویانه، مدیرعامل گروه توتال، روز سهشنبه در جمع خبرنگاران تأکید کرد که بازگشایی این آبراه حیاتی «حتی در صورت پرداخت غرامت یا عوارض» امری اجتنابناپذیر است. او گفت: «واضح است که بازگشایی و تردد آزاد در تنگه هرمز، حتی اگر به معنای پرداخت غرامت به کسی باشد، برای آزادی بازار حیاتی است.»
پویانه هشدار داد که ادامه این وضعیت بسیار خطرناکتر از پرداخت هزینههای احتمالی است و اگر انسداد بیش از سه ماه طول بکشد، جهان با کمبود جدی سوختهای سنگین و حتی بحران تولید کودهای کشاورزی روبهرو خواهد شد. او با اشاره به الگوهای مشابه در آبراههایی مانند کانال پاناما و سوئد، افزود که دریافت عوارض قابلقبولتر از توقف کامل مسیر است.
اقتصاددانان: پیامدها از بازار انرژی فراتر میرود
آنجلینا والاوینا، کارشناس اقتصادی، نیز از پیامدهای گسترده این بنبست سخن گفته و تأکید کرده است که تنگه هرمز یکی از شریانهای حیاتی حملونقل دریایی نفت در جهان است. به گفته او، روزانه ۲۰ میلیون بشکه نفت، فرآوردههای نفتی و محصولات پتروشیمی از این مسیر عبور میکند؛ حجمی که تقریباً یکچهارم تجارت دریایی نفت و حدود یکپنجم مصرف جهانی نفت را تشکیل میدهد.
والاوینا توضیح میدهد که نیمی از نفت عبوری از تنگه، از عربستان سعودی و امارات و نیمه دیگر از عراق، کویت و ایران است و تقریباً نصف این حجم بهطور مستقیم راهی چین و هند میشود. بنابراین هرگونه انسداد طولانیمدت، تأثیرات منفی قابل توجهی بر هم صادرکنندگان و هم واردکنندگان خواهد داشت.
ماکسیمو توررو، اقتصاددان ارشد سازمان فائو، نیز پیشتر هشدار داده بود که کشورهای فقیر بیش از همه در معرض خطر قرار دارند، زیرا تأخیر در دسترسی به محصولات کلیدی در فصل کاشت میتواند به کاهش تولید، افزایش تورم و کند شدن رشد اقتصادی جهانی منجر شود.
هشدارهای نهادهای مالی بینالمللی
به باور تحلیلگران، اختلال در تنگه هرمز تنها یک بحران منطقهای نیست، بلکه پیامدهای آن در سراسر جهان احساس خواهد شد. رئیس صندوق بینالمللی پول، کریستالینا جورجیوا، هشدار داده است که بانکهای مرکزی باید با احتیاط به فشارهای تورمی ناشی از جنگ و شوکهای انرژی واکنش نشان دهند، زیرا افزایش پایدار قیمت انرژی میتواند رشد اقتصادی را بهطور چشمگیری کاهش دهد.
بانک جهانی سناریوهای خوشبینانه و بدبینانهتری را مطرح کرده و اعلام کرده است که حتی در بهترین حالت، رشد اقتصادی جهان ممکن است تا ۰.۳ یا ۰.۴ درصد کاهش یابد؛ اما اگر بحران طولانی شود، این رقم میتواند تا یک درصد هم برسد.
همه این دادهها نشان میدهد که ادامه بنبست در تنگه هرمز تنها چالشی برای بازار انرژی نیست، بلکه تهدیدی برای امنیت غذایی، ثبات اقتصادی و رشد جهانی به شمار میآید.
نظر شما