بهگزارش قدس آنلاین، دهمین روز آتشبس موقت، روز فروپاشی دو ستون اصلی استراتژی فشار آمریکا بود: «توهم محاصره» و «تاکتیک تفکیک». در حالی که سه نفتکش ایرانی در برابر چشمان حیرتزده ناوگان سنتکام از گلوگاه هرمز عبور کردند تا ثابت کنند «دزدی دریایی» واشنگتن حریف اراده ایران نیست، در جنوب لبنان نیز هزاران آواره با فریاد پیروزی به خانههای ویرانشده خود بازگشتند. امروز ایران با رد قاطع پیشنهاد آتشبس موقت، این پیام نهایی را به اسلامآباد مخابره کرد که امنیت در خاورمیانه، یک «کل تجزیهناپذیر» است. یا صلح برای همه از لبنان تا دریای سرخ، یا استمرار هزینهای که اکنون غولهای اقتصادی آسیا و اروپا را به مرز جنون رسانده است.
موازنه در دریا؛ وقتی «دیونا» اعتبار سنتکام را بلعید
بزرگترین ضربه به ماشین جنگی آمریکا روز گذشته در رادارهای ردیابی کشتیها ثبت شد. گزارش مستند مؤسسه کپلر مبنی بر خروج ۵میلیون بشکه نفت خام ایران از تنگه محاصرهشده هرمز نشان داد دستورات دونالد ترامپ برای «خفگی اقتصادی ایران» حتی سه روز هم دوام نیاورده است. این عبور مقتدرانه، نهتنها یک پیروزی لجستیک، بلکه یک «شلیک سنگین سیاسی» به قلب اعتبار نیروی دریایی آمریکا بود.
ایران ثابت کرد کلید باز و بسته شدن هرمز، نه در بیانیههای کاخ سفید، که در سرانگشتان فرماندهان نظامی ایران است. به تعبیر تحلیلگران سیانان، این شکست محاصره، دست برتر ایران را در مذاکرات پیش روی اسلامآباد دوچندان کرده و واشنگتن را در موضع «تمنای صلح» قرار داده است. در همین روز گذشته وزیر خارجه از باز شدن تنگه هرمز خبر داد و تأکید کرد در چارچوب آتشبس در لبنان، عبور و مرور تمامی کشتیهای تجاری از تنگه هرمز برای باقیمانده دوره آتشبس، از طریق مسیر هماهنگشدهای که پیشتر توسط سازمان بنادر و دریانوردی جمهوری اسلامی ایران اعلام شده است، بهطور کامل باز اعلام میشود.
سیاست ایران؛ پایان دوران «آتشبس فریبکارانه»
در عرصه دیپلماسی، موضع قاطع ایران در مجمع آنتالیا، آب پاکی را روی دست میانجیگران غربی ریخت. ایران با رد هر گونه «آتشبس موقت»، ثابت کرد درسهای تاریخ را به خوبی آموخته است. سعید خطیبزاده، معاون وزیر خارجه ایران با تأکید بر «وحدت جبههها»، به صراحت اعلام کرد ایران اجازه تفکیک امنیت خود را از امنیت لبنان و دریای سرخ نخواهد داد.
این راهبرد، در واقع پاسخی به تلاش آمریکا برای آرام کردن مقطعی ایران و ادامه فشار بر حزبالله بود. حالا ثابت شد «امنیت برای همه یا هیچ کس»، نه یک شعار، بلکه دکترین عملیاتی ایران است. در حالی که نتانیاهو زیر فشار خردکننده افکار عمومی شمال سرزمینهای اشغالی برای تداوم اشغالگری دستوپا میزند، ایران با صبر راهبردی، به انتظار پذیرش شروط عادلانهاش توسط واشنگتن نشسته است.
تضاد روانی؛ از «لگوهای پیروزی» تا «هراس انرژی»
سطح اجتماع، ۲۴ ساعت گذشته شاهد یک تضاد عمیق روانی بود؛ در یک سو، بازگشت شکوهمندانه و جشن مردم لبنان در میانه آوارها، تصویر «شکستناپذیری مقاومت» را به رخ جهان کشید؛ تصویری که در فضای مجازی با خلاقیت هنرمندان ایرانی و پاکستانی در قالب ویدئوهای نمادین لگو، ماشین تبلیغاتی غرب را خلعسلاح کرد.
در سوی دیگر، هشدار هولناک رئیس آژانس بینالمللی انرژی، لرزه بر اندام بازارهای آسیایی انداخت. واقعیت سخت «کمبود سوخت جت و گازوئیل» در اروپا و آسیا ثابت کرد امنیت «تنگههای باریک» با ناوهای جنگی تأمین نمیشود. حالا جهان فهمیده است که پیروز واقعی این جنگ، کشوری است که میتواند در اوج محاصره، نفت صادر کند، در اوج بمباران، روایت خود را جهانی کند و در اوج قدرت، از صلح پایدار سخن بگوید.
نظر شما