در روزهای پرالتهاب جنگ رمضان و آغازین روزهای بهار، یکی از فیلسوفان تاریخ معاصر کشورمان چشم از جهان فرو بست و پیکرش، غریبانه به خاک سپرده شد.
امروز، ۴۰ روز از درگذشت دکتر اصغر دادبه، استاد برجسته فلسفه و ادبیات فارسی که از حافظ‌پژوهان نامدار کشور بود، می‌گذرد و به یاد او آیینی با عنوان «شیدای میهن»، ساعت ١۵ در مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی برگزار می‌شود.
مجلسی که اجرای آن را علی میرانصاری برعهده دارد، کاظم موسوی بجنوردی، سیدفتح‌الله مجتبائی، نصرالله پورجوادی، سیروس شمیسا، سرمد قباد و پریسا سنجابی درباره زنده‌یاد دادبه سخن خواهند گفت و فیلم مستندی ساخته سهام‌الدین بورقانی نیز به نمایش درمی‌آید.دکتر اصغر دادبه، استاد فقید حکمت، ادبیات عرفانی و فلسفه اسلامی، مدیر بخش ادبیات و عضو شورای عالی علمی مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی ۱۸ اسفند ۱۳۲۵ در یزد چشم به جهان گشود. او در حدود پنج‌سالگی نزد ملاربابه قرآن آموخت. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه بدر در محله «شیخداد» به پایان رساند. سال اول دبیرستان را نیز در یزد گذراند. در سال ۱۳۳۹ با خانواده به تهران آمد و از آنجا که روزها ناگزیر باید کار می‌کرد، تحصیلات خود را به‌صورت متفرقه ادامه داد. پس از دیپلم وارد دانشگاه تهران شد و در رشته الهیات، گرایش فلسفه و حکمت اسلامی به تحصیل پرداخت. تحصیلاتش را تا دکترا ادامه داد ولی از سال دوم دانشجویی، تدریس می‌کرد. این استاد برجسته زبان فارسی از اوایل دهه ۶۰، در گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی مشغول به تدریس متون ادبی به‌ویژه حافظ شد. در سال ۱۳۶۵ همکاری خود را با دائره‌المعارف تشیع آغاز کرد و به تألیف مداخل منطقی، کلامی، اخلاقی و گاه ادبی پرداخت. در سال ۱۳۷۰ در کنار همکاری با گروه ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی، گروه فلسفه را نیز در آن دانشگاه بنیان نهاد و مدیریت آن را تا پایان سال ۱۳۷۶ عهده‌دار بود.دادبه به موازات تدریس در دانشگاه علامه، از اواسط دهه ۶۰ در دانشگاه آزاد اسلامی نیز به فعالیت پرداخت و دوره‌های کارشناسی ارشد و دکترای زبان و ادبیات فارسی را در دو واحد کاشان و تهران شمال این دانشگاه تأسیس کرد.
استاد از سال ۱۳۷۸ عضو شورای عالی علمی مرکز دائره‌المعارف بزرگ اسلامی و مدیر بخش ادبیات این مرکز بود و آثار پژوهشی‌اش عمدتاً در شاخه‌های حکمت و فلسفه اسلامی، حافظ‌پژوهی، سعدی‌پژوهی و فردوسی‌پژوهی نمود بیشتری دارد.اصغر دادبه در سال۱۳۸۱ به‌عنوان چهره ماندگار در عرصه ادبیات عرفانی و فلسفه اسلامی معرفی شد و در سال ۱۳۹۶ به عضویت هیئت ‌مدیره و شورای علمی انجمن آثار و مفاخر فرهنگی درآمد و تا شهریور ۱۴۰۱ در آن سمت باقی ماند.او همواره نسبت به دلبستگی خود به فرهنگ ایران و زبان فارسی، افتخار می‌کرد و همه همت خود را بی‌دریغ بر سر این راه نهاد.این اندیشمند، عمرش را نه صرفاً در تدریس و تألیف بلکه در صیانت از روح این سرزمین صرف کرد به طوری که آثار و گفتار او پیوندی زنده میان تأمل نظری و دغدغه‌های عمیق ملی برقرار می‌کرد.استادی که به گفته محسن جوادی، معاون فرهنگی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به ما یادآور شد که ایران، پیش از آنکه در نقشه‌ها تعریف شود، در زبان و فرهنگ ما تداوم یافته است؛ در واژه‌ها، در شعرها، در نحوه اندیشیدن و زیستن ما؛ چرا که در نگاه او، میهن مفهومی عاطفیِ صرف نبود بلکه حقیقتی بود که باید با آگاهی، غیرت و مسئولیت از آن پاسداری کرد؛ همان معشوقی که بی‌تفاوتی در برابرش، به معنای از دست دادن خویشتن است.استاد دادبه عمر خویش را صرف تبیین میراث فکری ایران، پرورش نسل‌های تازه و احیای معارف ادب و فلسفه کرد و بی‌تردید آثار، شاگردان و میراث ماندگار او، سالیان دراز چراغ راه علاقه‌مندان حکمت و ادب ایران زمین خواهد بود و نام و یاد او در حافظه فرهنگی این سرزمین همچون خودِ ایران، ماندگار و زنده خواهد ماند. این استاد فرزانه پس ‌از عمری کوشش علمی در شب چهارشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۵ در پی آسیب بیماری تومور مغزی در ۸۰سالگی در شهر رشت درگذشت و در آرامستان بهشت‌ زهرا(س) تهران در خاک آرمید.