تعلیق «پروژه آزادی»؛ پیروزی فرمول ایرانی

مهم‌ترین عقب‌نشینی استراتژیک آمریکا در ۲۴ ساعت گذشته رقم خورد. دونالد ترامپ اعلام کرد که مأموریت نیروی دریایی آمریکا برای اسکورت کشتی‌ها در تنگه هرمز را متوقف کرده است. بهانۀ او برای این توقف، «پیشرفت در مذاکرات» بود، اما تحلیلگران سیاسی معتقدند واشنگتن عملاً به پیش‌شرط ایران گردن نهاده است.ایران هفته‌هاست که پافشاری می‌کند تا زمانی که مسئله‌ی محاصره‌ی بنادر حل نشود، هیچ گفتگویی بر سر پرونده هسته‌ای شکل نخواهد گرفت.

مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، با اعلام اینکه «مأموریت نظامی پایان یافته و واشنگتن اکنون به دنبال یک یادداشت تفاهم است»، عملاً تأیید کرد که آمریکا از موضع «تسلیم فوری هسته‌ای» کوتاه آمده و به فاز «چانه‌زنی گام‌به‌گام» بازگشته است. توقف مأموریت در هرمز، نه یک لطف از سوی ترامپ، بلکه فرار ناوگان آمریکا از یک رویارویی مرگبار بود که می‌توانست قیمت انرژی را برای دهه‌ها از کنترل خارج کند.اتحاد با اژدها؛ دیپلماسی تهران پیش از سفر ترامپ به پکندر حالی که آمریکا در خلیج‌فارس درگیر باتلاق لجستیک است، ایران در حال تثبیت معماری امنیتی خود در شرق است.

سفر استراتژیک عباس عراقچی، وزیر خارجه ایران، به پکن و دیدار با همتای چینی‌اش، یک «شطرنج دیپلماتیک پیش‌دستانه» بود.با توجه به سفر قریب‌الوقوع ترامپ به چین در ماه آینده، ایران با این سفر سه هدف عمده را محقق کرد. نخست، اطمینان از اینکه پکن در مذاکرات دوجانبه با واشنگتن، هیچ امتیازی از جیب منافع ایران نخواهد داد. دوم، تضمین تداوم حمایت اقتصادی و دیپلماتیک چین در برابر تحریم‌های ثانویه‌ی آمریکا؛ و سوم، ترسیم چشم‌انداز یک «نظم امنیتی جدید در خلیج‌فارس» با محوریت بازیگران منطقه‌ای و آسیایی، و بدون دخالت غرب.

چین با پذیرش این هیئت، رسماً به واشنگتن پیام داد که سیاست «انزوای ایران» شکست خورده است.صورت‌حساب جنگ؛ ریاض در کسری، تل‌آویو در وحشتدر سطح منطقه‌ای، متحدان آمریکا در حال پرداخت هزینه‌ی اشتباهات استراتژیک واشنگتن و تل‌آویو هستند. انتشار گزارش وزارت دارایی عربستان مبنی بر کسری بودجه ۳۳.۵ میلیارد دلاری در سه‌ماهه اول سال (به دلیل کاهش صادرات نفت از هرمز)، ثابت کرد که هشدار دیپلمات‌های ایرانی کاملاً دقیق بوده است. در این جنگ، اقتصاد شکنندۀ شرکای آمریکا بسیار زودتر از اقتصاد مقاومتی ایران فرو می‌پاشد.یادداشت راهبردی محمدجواد ظریف در پاسخ به بیانیه‌ی شورای همکاری خلیج‌فارس، کالبدشکافی دقیق همین توهم بود.

او به درستی اشاره کرد که آمریکا و اسرائیل گمان می‌کردند با یک کمپین فشار سریع می‌توانند ایران را فلج کنند، اما پاسخ ایران نه‌تنها انعطاف‌پذیری نظامی‌اش را ثابت کرد، بلکه نشان داد ظرفیت تخریب ماشین جنگی ایران، بسیار فراتر از محاسبات پنتاگون است.در اسرائیل نیز، نظرسنجی مؤسسه دموکراسی اسرائیل که نشان می‌دهد دوسوم صهیونیست‌ها منتظر آغاز جنگی گسترده‌تر هستند و به توافقات نتانیاهو اعتمادی ندارند، ثابت می‌کند که استراتژی اسرائیل برای «انتقال بحران به لبنان»، نه‌تنها امنیتی نیاورده، بلکه جامعۀ اشغالگران را در یک بیمارستان روانیِ دائمی حبس کرده است.

ایستگاه شصت‌وهشتم؛ لبه‌ی تیغ تهدید و توافق

اکنون، ترامپ با یک تناقض خطرناک روبه‌روست. او از یک سو عملیات نظامی را متوقف کرده و از سوی دیگر تهدید می‌کند که اگر ایران توافق را نپذیرد، «بمباران‌ها را با شدتی بیشتر آغاز خواهد کرد».اما جهان می‌داند کشوری که ناوگانش را از هرمز عقب کشیده و نگران تأمین سوخت جت‌های مسافربری در اروپاست، توانایی آغاز یک جنگ فرسایشی جدید را ندارد. تهدیدهای ترامپ، صدای طبل‌های توخالی است که برای مدیریت افکار عمومی داخل آمریکا به صدا درمی‌آید. ایران با بررسی آرام پیشنهادات، ثابت کرده است که اسیر هیجانات انتخاباتی واشنگتن نخواهد شد. فردا، میز مذاکره هر کجا که پهن شود، این ایران است که با تسلط بر هرمز و اتحاد با شرق، شروط «صلح عادلانه» را روی میز میانجی‌گران قرار داده است.