ورود دنیس درگاهی (دنیس اکرت سابق) به فهرست بازیکنان تیم ملی ایران را نمیتوان فقط یک انتقال فوتبالی یا یک اتفاق اداری دانست؛ این رخداد را باید نمادی از دلبستگی به سرزمین مادری قلمداد کرد. بازیکنی که تا همین چندی پیش با نام دنیس اکرت شناخته میشد، حالا پس از عبور از پیچ و خمهای حقوقی و اداری، با دریافت شناسنامه ایرانی، آماده است با نامی ایرانی و قلبی سرشار از انگیزه، پیراهن مقدس تیم ملی را بر تن کند و در آوردگاههای پیش رو برای اعتلای نام ایران به میدان برود.
در روزگاری که برخی با بدبینی، تردید و حتی سمپاشیهای رسانهای میکوشند تصویر کمرنگی از تعلق خاطر ایرانیان خارجنشین به وطن ترسیم کنند، دنیس درگاهی با رفتاری شایسته و تصمیمی تحسینبرانگیز، معنای واقعی عرق ملی را به نمایش گذاشت. بازیکنی که میتوانست بیتفاوت از کنار این فرصت عبور کند، اما ترجیح داد برای کشوری بازی کند که ریشههای خانوادگیاش به آن گره خورده است، آن هم در شرایطی که هرگز در ایران زندگی نکرده و سالها در سوئد رشد یافته است.
امیر قلعهنویی از مدتها پیش علاقه ویژهای به حضور این وینگر تکنیکی در ترکیب تیم ملی داشت و بارها از مسئولان فدراسیون خواسته بود مقدمات حضور او را فراهم کنند، سرانجام نیز با پیگیریهای مستمر، موانع کنار رفت و اکنون این بازیکن با هویتی ایرانی، به تیم ملی نزدیک شده است.
درگاهی که از طی شدن فرایند دریافت مجوزها سرشار از شور و اشتیاق است، در گفتوگویی کوتاه اما صمیمانه میگوید: «در دو ماه اخیر دائم درگیر این موضوع بودم و تلاش کردم با کمک وکیلم مشکلات را از میان بردارم. شخصاً خیلی مشتاق بودم برای تیم ملی ایران بازی کنم، چون ریشه من ایرانی است. با اینکه سالها خارج از ایران و در کشور سوئد بودم و هیچگاه به ایران نیامدم، از این اتفاق خیلی خوشحالم، خانواده من هم من را تحسین میکنند و برایم آرزوی موفقیت داشتهاند تا در جام جهانی بتوانم تیم ملی ایران را همراهی کنم».این اظهارات بیشک روایتی صادقانه از دلبستگی به هویتی است که فاصله جغرافیایی نتوانسته آن را کمرنگ کند.
درگاهی با نگاهی حرفهای و جاهطلبانه، درباره فضای تیم ملی خاطرنشان میکند: «در یک اردوی تیم ملی حضور داشتم و اتمسفر بسیار خوبی در تیم ملی حاکم بود، فضا بسیار امیدبخش است و امیدوارم بتوانم با تیم ملی ایران نتایج خوبی را رقم بزنم، همه بازیکنان باید دریابند که درخشش در جام جهانی میتواند سکوی پرتابی برای رسیدن به تیمهای بزرگتر باشد و باید از این فرصت نهایت بهره را ببریم».
این ستاره تازهوارد، به مسیر دشوار جام جهانی اشاره میکند و میافزاید: «برخلاف برخی نظرات، معتقدم تیم ملی در گروه دشواری قرار دارد، نیوزیلند فوتبال خوبی دارد، بلژیک تیمی شناختهشده است و مصر نیز تیمی ریشهدار در فوتبال آفریقا محسوب میشود، با این حال انگیزه لازم برای صعود در تیم ملی وجود دارد».
بیتردید حضور دنیس درگاهی میتواند الگویی الهامبخش برای بسیاری از ایرانیان خارجنشین باشد، نسلی که شاید کیلومترها دورتر از مرزهای جغرافیایی ایران زندگی کند، اما همچنان میتواند دل در گرو نام و پرچم کشورش داشته باشد. درگاهی نشان داد ایرانی بودن، تنها به محل تولد یا سالهای زندگی وابسته نیست، بلکه ریشه در قلب، باور و احساس تعلق دارد.
نظر شما