جمعی از بانوان رسانه‌ای مشهد عصر روز گذشته به مناسبت دومین سالگرد شهادت آیت‌الله سید ابراهیم رئیسی، دیدار خود را با مادر شهید جمهور تازه کردند.

هنوز نیم ساعتی تا موعد قرارمان مانده که به کوچه منزل شهید رئیسی می‌رسم. با اینکه قبلاً تصاویری از خانه مادر شهید رئیسی دیده بودم؛ اما باز هم شک دارم و از پسربچه‌هایی که در کوچه مشغول دوچرخه‌سواری هستند، آدرس می‌پرسم و مطمئن می‌شوم که این خانه ساده و قدیمی، خانه مادر شهید جمهورِ جمهوری اسلامی ایران است.

منتظر می‌مانم تا همه دوستان رسانه‌ای به این دیدار عصرگاهی برسند. کم‌کم دوستان می‌رسند و وارد خانه ساده و دوست‌داشتنی این مادر شهید می‌شویم. در بدو ورود، همه دوستان یکی‌یکی برای عرض سلام و ادب خدمت مادر شهید جمهور می‌رسند و دور تخت او دو زانو می‌نشینند تا صدای دعاها و صحبت‌های حکیمانه سیده خانم را بشنوند.

پرستار و همسایه‌ها هم حضور دارند و مشغول رسیدگی به میهمانان می‌شوند. نوه کوچک حاجیه خانم که کمتر از دو سال دارد هم کنار مادربزرگ نشسته و مشغول شیرین‌زبانی است و گاهی همه توجه سیده خانم به او جلب می‌شود.

برخی از دوستان که سال گذشته هم خدمت این مادر شهید رسیده بودند، خدا را بابت حال و احوال خوب این روزهای سیده خانم شکر می‌کنند.

گوشه‌ای از خانه مادر شهید رئیسی، قاب عکس ایستاده این شهید در کنار دو لاله سبزی که جلو آن قرار گرفته، نظرم را جلب می‌کند و از داغ سنگینی در گوشه دل این مادر خبر می‌دهد؛ داغی که در آستانه سال دوم قرار دارد؛ اما هنوز سرد نشده است.

در کنار همه دعاهای خیری که این مادر شهید برای همه می‌کند، وقتی از ناتوانی‌های جسمی‌اش می‌گوید، جمله‌ای قصار را بیان می‌کند: «انسان را غصه تلف می‌کند»؛ یعنی همه ناتوانی‌هایش را از چشم غصه‌ آن پرواز ناتمام می‌داند و گویی داغش از دل به زبان شعله می‌کشد.

زمان خداحافظی می‌رسد و دوستان یکی یکی برای خداحافظی خدمت این مادر می‌رسند. یکی از دوستان می‌گوید: مادر برایمان دعا کنید که مثل شهید رئیسی...، هنوز جمله‌اش تمام نشده که سیده خانم بیان می‌کند: «دیگر مثل شهید رئیسی را مادری نزاییده. من بچه‌های دیگری هم دارم؛ اما هیچ کدام سید ابراهیم نشدند و نمی‌شوند». این آخرین جمله‌ای است که از این مادر شهید در ذهنم حک می‌شود و مرا به یاد جمله رهبر شهید انقلاب، حضرت آیت‌الله العظمی سیدعلی خامنه‌ای درباره شهید رئیسی می‌اندازد که به خانواده شهید، پس از خواندن نماز میت فرمودند: «یکی از بهترین‌ها زیر این آسمان را از دست دادیم».