معجزه بزرگ نبوت، شکافتن دریا یا کوه نیست؛ بلکه ساختن انسانهای خوب و متخلق به فضایل است. پیامبران میآیند تا انسانهایی را که همه گونه اقتضای جنایت و فساد در آنها هست، چنان بپرورانند که همان وحشی دیروز، به انسانی با عظمت تبدیل شود.
انبیا می آیند تا انسانها را پاک کنند. شما در محیط دعوت انبیا از دَدمنشی اثری نمیبینید، از جلوه ها و نمودارهای زندگی حیوانی و وحشیانه در محیط زندگیِ نبوت، شما خبری و اثری مشاهده نمی کنید.
در آنجا هرچه هست، نورِ صفا و انسانیّت است و این هنر و مُعجِز بزرگ نبوت است.
مردم برای معجزه نبوت، می گردند پی کارهای خارق العاده، کارهایی که به طورمعمول، انجام نمی گیرد در مسائل طبیعی؛ شکافتن فلان دیوار یا فلان جسم یا آمدن درخت، بسیار خوب، آنها هم باشد، حرفی نیست،
اما معجزۀ بزرگ نبوتها عبارت است از ساختن انسانهای خوب و مُتِحَلّی به فضایل؛ این بزرگترین معجزۀ نبوتهاست، شوخی نیست.
وقتی انسان نگاه می کند، می بیند مردمی که همه گونه اقتضای جنایت و فساد در آنها هست،
وقتی زیر سابِ دعوت اسلام قرار می گیرند، آن دستگاه ساینده که پیغمبر به کار می اندازد، وقتی که روی اینها می افتد، انسان یک دفعه میبیند که همان وحشیِ دیروز، همان جانیِ دیروز، همان آدم نتراشیده، نخراشیدۀ دیروز، که شما هیچ رویش حساب نمی کردید، شد یک انسان بسیار باعظمت.
منبع: کتاب طرح کلی اندیشه اسلامی،فصل نبوت، جلسه۱۷، ۳۰۰
نظر شما