بهمن مغانی، فعال رسانه ای استان مرکزی در یادداشتی آورده است؛ فرقی نمیکند گامهایت بر سنگفرشهای فیروزهای صحن انقلاب باشد یا بر ناهمواریهای کوهپایههای بخش خرقان؛ وقتی مقصد «رضا» باشد، دل بیقرار میشود و گامها در هر اقلیمی استوارتر برداشته میشوند.
گویی آویشنهای عطرآگین و چای کوهیِ وحشی که در آغوشِ سخاوتمندِ کوههای خرقان بالیدهاند در خلوتِ بیابانهای این منطقه به زبانِ بیزبانی از خادمان راه طلب میکردند که دستهایشان را به چیدنِ این هدیههای ناب آمیخته کنند.
انگار این گیاهانِ کوهی پیش از آنکه در چایخانههای حرمِ مطهر به دمنوشی جانبخش برای زائران و مجاوران بدل شوند در دامنههای خرقان سر بر آستانِ آسمان ساییده و برای راه یافتن به ضیافتِ حرم لحظهشماری میکردند.
این نذرِ معطر تنها یک بارِ سفر نیست، نجوای مستمرِ عاشقانهای است که هر ساله با دستهای پُر مهرِ مردمان زرندیه، حدود ۲۵ کیلوگرم از عطرِ نابِ چای کوهی و آویشنِ دامنههای خرقان را رهسپارِ صحن و سرای مشهدالرضا میکند. گویی بادهای خوشخیم این عصارههای کوهی را در طبقِ اخلاصِ خادمان میگذارند تا در کنارِ ضریحِ خورشید در میانِ استکانهای چایخانهٔ حرم به کامِ جانِ زائرانِ خسته بنشیند و با هر جرعه گرمای ارادتِ زرندیه را با عطر بهشت به ضیافتِ حرمِ امام رئوف گره بزند و داغِ خستگی را از جانِ عاشقانِ امام رئوف برباید.
نظر شما