تیم ملی فوتبال ایران در دیداری تدارکاتی موفق شد گامبیا را با نتیجه ۳ بر ۱ شکست دهد، اما بیش از نتیجه بازی، عملکرد خط دفاعی ایران مورد توجه قرار گرفت؛ جایی که بار دیگر نشانههای آشفتگی و ناهماهنگی بهوضوح دیده شد.
اگرچه امیر قلعهنویی در دوره حضور خود بر نیمکت تیم ملی، رویکردی تهاجمی را دنبال کرده و آمار گلزنی تیم قابل قبول بوده است، اما در بخش دفاعی همچنان مشکلات ساختاری حلنشده باقی مانده است.
با گذشت سه سال از حضور قلعهنویی، تلاشهای متعدد برای یافتن ترکیب مطمئن در قلب خط دفاع نتیجه قطعی نداشته و در نهایت بار دیگر زوج شجاع خلیلزاده و محمدحسین کنعانیزادگان به عنوان انتخاب اصلی مورد استفاده قرار گرفته است؛ ترکیبی که با وجود تجربه بالا، نتوانسته ثبات لازم را ایجاد کند.
در دیدار برابر گامبیا نیز خط دفاع ایران بارها تحت فشار قرار گرفت و فضاهای قابل توجهی در اختیار مهاجمان حریف قرار داد؛ موضوعی که نشان میدهد مشکل تنها به اشتباهات فردی محدود نیست و ساختار دفاع تیمی نیز با ضعفهایی جدی مواجه است.
عملکرد علیرضا بیرانوند در چند صحنه حساس و مهار موقعیتهای تکبهتک، مانع از گلهای بیشتر حریف شد، اما همین موقعیتها نشان دادند که فاصله خطوط، پوشش فضاها و واکنش به ضدحملات همچنان از نقاط آسیبپذیر تیم ملی است.
این مشکلات که در سالهای گذشته نیز بارها تکرار شدهاند، اکنون به یکی از چالشهای جدی کادر فنی تبدیل شدهاند؛ چالشی که نشان میدهد تیم ملی با وجود توان تهاجمی مناسب، در فاز دفاعی هنوز به ثبات و اطمینان کامل نرسیده است.
نظر شما