مهدیه صالحی، عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران و فوق‌تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان، درباره حادثه اخیر کودک‌آزاری در سنندج اظهار کرد: سوءاستفاده از کودکان اشکال مختلفی دارد که یکی از آن‌ها کودک‌آزاری جسمی و وارد کردن آسیب بدنی به کودک است.

وی توضیح داد: نوع دیگری از کودک‌آزاری، محروم‌سازی است؛ به این معنا که کودک از حقوق اساسی خود مانند تحصیل محروم می‌شود. همچنین کودک‌آزاری جنسی که معمولاً بازتاب رسانه‌ای بیشتری دارد و نیز آزار عاطفی که در آن کودک به‌طور مداوم تحقیر یا سرزنش می‌شود، از دیگر اشکال این پدیده به شمار می‌روند. به گفته او، برخلاف تصور عمومی، این آسیب‌ها در جامعه کم نیستند و تنها بخش کوچکی از آن‌ها آشکار می‌شود.

صالحی با اشاره به تجربه‌های بالینی خود افزود: در بیمارستانی که فعالیت می‌کنم تقریباً هر یکی دو ماه با کودکانی مواجه می‌شویم که مشخص می‌شود مورد سوءاستفاده قرار گرفته‌اند. برخی از این کودکان با آسیب‌های بدنی، شکستگی استخوان یا آثار خشونت به مراکز درمانی مراجعه می‌کنند که معمولاً موارد شدیدتر و قابل مشاهده‌تر هستند.

این روانپزشک ادامه داد: گاهی عامل کودک‌آزاری والدین یا افراد نزدیک به کودک مانند اقوام هستند. به همین دلیل هر فردی که نشانه‌هایی از کودک‌آزاری را مشاهده کند، از جمله همسایه‌ها، معلمان یا پزشکان، مسئولیت دارد موضوع را گزارش دهد.

وی با تأکید بر نبود آمار دقیق از کودک‌آزاری در ایران گفت: بسیاری از این موارد به‌عنوان راز در خانواده‌ها باقی می‌ماند و حتی در محیط‌های درمانی نیز برخی از آن‌ها به‌دلیل افشا نشدن ثبت نمی‌شود. گاهی پزشکان نیز به دلیل ابهام در قوانین یا تردید در تشخیص، از گزارش موارد مشکوک خودداری می‌کنند.

صالحی افزود: کودک‌آزاری تنها به آسیب جسمی محدود نمی‌شود و انواعی مانند آزار عاطفی، جنسی و غفلت را نیز در بر می‌گیرد. در برخی موارد کودکان با کبودی، سوختگی یا شکستگی‌های متعدد به بیمارستان مراجعه می‌کنند، اما به دلیل پنهان‌کاری والدین تشخیص این موارد دشوار و زمان‌بر است.

او همچنین گفت: کودکان معمولاً توانایی یا امکان کافی برای درخواست کمک ندارند و ممکن است دسترسی به خدمات حمایتی نداشته باشند. به همین دلیل نقش پزشکان، روانشناسان، مددکاران اجتماعی و پزشکی قانونی در شناسایی و پیگیری این موارد بسیار مهم است.

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران با اشاره به چالش‌های قانونی در حمایت از کودکان افزود: با این حال وجود اورژانس اجتماعی در بسیاری از موارد می‌تواند به پیگیری و حمایت از کودکان کمک کند و حتی همسایه‌ها یا خانواده‌ها نیز می‌توانند موارد مشکوک را از طریق تماس تلفنی گزارش دهند.

وی توضیح داد: در صورتی که کادر درمان به کودک‌آزاری مشکوک شوند، اجازه ترخیص کودک تا زمان انجام بررسی‌های لازم داده نمی‌شود. در این مرحله پزشکی قانونی و مددکاران اجتماعی وارد عمل می‌شوند و در صورت لزوم حتی ممکن است حکم سلب حضانت از خانواده به‌طور موقت یا دائمی صادر شود.

صالحی در پایان تأکید کرد: همه افراد جامعه باید نسبت به کودک‌آزاری حساس باشند و بدانند در صورت مشاهده یا حتی شک به چنین مواردی باید موضوع را گزارش دهند. به گفته او، در سال‌های اخیر با افزایش آگاهی عمومی و نقش شبکه‌های اجتماعی، گزارش این موارد بیشتر شده و افراد با جرأت بیشتری درباره آن صحبت می‌کنند.