ایران اسلامی اینک در آستانه بدرقه، وداع و تشییع تاریخی رهبر حکیم و شهید خویش ایستاده،پایمردی و صبر استراتژیک ملتی که پس از چهار ماه ایستادگیِ صبارانه در میانه شعله‌های یک نبرد سرنوشت‌ساز و تحمل نااطمینانی‌های ناشی از شرایط اضطراری جنگ، اینک اقیانوس خروشان حضور خود را به خیابان‌ها می‌آورد تا بی‌نظیرترین جلوه از اقتدار ملی را خلق کند. از منظر یک کارشناس اقتصادی، این گسیل میلیونی و این صبوری چهارماهه، فراتر از یک غلیان عاطفی و حزن ملی، تجلی عینی و شگفت‌انگیز تاب‌آوری نهادی است. در تئوری‌های کلاسیک مدیریت بحران، تداوم چنین شرایط سخت نظامی هم‌زمان با فقدان عالی‌ترین مقام کلان کشور، قاعدتاً می‌بایست سیستم اقتصادی را به سمت فروپاشی، انتظارات تورمیِ افسارگسیخته و قفل‌شدگی شبکه توزیع بکشاند، اما پایداری مویرگی بازارهای داخلی و انضباط حاکم بر شریان‌های مالی نشان داد که دکترین اقتصاد مقاومتی پدیدآمده در اندیشه آن مقتدای شهید، صرفاً یک نظریه انتزاعی نبوده، بلکه شبکه‌ای ریشه‌دار و ضربه‌گیر است که ثبات کشور را منوط به اشخاص نمی‌کند.

در این اتمسفر حماسی، شعار راهبردی و تمدنی «باید برخاست»، بازخوانی دقیق و بی‌کم‌وکاست وصیت اقتصادی آن شهید عزیز ماست؛ مانیفستی که هدایت سرمایه‌ها به سوی خوداتکایی را شریان حیاتی بقای تمدن اسلامی می‌داند. در منطق و دکترین اقتصادی رهبر شهیدمان، مردم هیچ‌گاه تماشاچیان منفعل مهار تورم و رشد تولید نبوده‌اند، بلکه ایشان همواره آحاد ملت را فرماندهان اصلی میدان اقتصاد می‌دانستند.

در منظومه فکری آن شهید فرزانه، گشایش اقتصادی همواره با حرکت جهادی ملت و جهت‌دهی درست دارایی‌ها گره خورده بود، آنجا که صراحتاً می‌فرمودند: «هر جا مردم وارد شدند، ما پیش رفتیم... در اقتصاد هم تا مردم وارد نشوند، کار پیش نخواهد رفت. کلید حل مشکلات اقتصادی کشور در لابلای انگشتان خودِ این مردم است که باید با همت خود آن را بچرخانند.» امروز، تحت لوای پرچم «باید برخاست»، این وصیت درخشانشان پیش روی ماست؛ رسالتی تمدنی بر دوش آحاد ملت ایران،مسئولان، کارآفرینان و نظام بانکی تا انرژی متراکم این تشییع میلیونی را به جای بازارهای کاذب، دلال‌محور و تورم‌زا، به سمت ریشه‌های تولید و استقلال اقتصادی هدایت کنند. این حضور حماسی با درهم‌شکستن مارپیچ انتظارات منفی، ریسک سیستماتیک اقتصاد ایران را به طور پیش‌فرض تعدیل خواهد کرد.

پایه و اساس این ایستادگیِ بی‌نظیر را باید در ایده کلان «عزت اقتصادی» و «درون‌زایی» جستجو کرد؛ اصولی که رهبر فرزانه انقلاب و آقای شهیدمان بارها بر لزوم درک عمیق آن تاکید داشته و پایبندی به آن را شرط بقای تمدنی می‌دانستند. ایشان با نگاهی عمیق به ظرفیت‌های بی‌پایان این سرزمین می‌فرمودند: *«اقتصاد مقاومتی یعنی آن اقتصادی که در درون یک ملت و یک کشور، حتّی در شرایط فشار و تحریم و دشمنی‌های سخت، می‌تواند رشد کند و به اهداف خود برسد... ما باید اقتصاد خودمان را از درون مستحکم کنیم، رخنه‌ها را ببندیم؛ اگر این شد، دشمن با تحریم اقتصادی، با نوسانات قیمت نفت و ارز نمی‌تواند تکانه‌ای در کشور ایجاد کند.»* چهار ماه دوام بدون تزلزل در زیر بار سنگین‌ترین سایه‌های جنگ، اثبات عینی این تئوری ژرف بود. امروز ملت ایران با طنین‌انداز کردن شعار «باید برخاست» اعلام می‌دارد که نه تنها در برابر تکانه‌ها فرونپاشیده، بلکه آماده است تا با تکیه بر وصیت راهبردی قائد شهید، هدایت نقدینگی به بخش‌های مولد، وارد فاز جهش و خوداتکایی کامل شود.

این واقعه عظیم شگرف و حضور بی‌نظیر، اتمام حجتی صریح و بی‌تعارف برای کارگزاران، سیاست‌گذاران و بویژه نظام بانکی کشور نیز هست تا وصیت اقتصادی این شهید عزیز را سرمشق اصلی قرار دهند. شهادت رهبری که خود بزرگ‌ترین پشتیبان تولید، حامی کارآفرینان و منتقد جدی بوروکراسی‌های موانع‌تراش بود، یادآور این نکته ،که سرمایه اجتماعی نوسازی‌شده در روز تشییع، یک چک سفید امضا نیست، بلکه امانتی گران‌بها برای نیل به استقلال است. ایشان همواره دولتمردان را به پرهیز از نگاه به بیرون و توجه به توان داخلی فرا می‌خواندند و یادآور می‌شدند: *«نگاه کنید ببینید چشمه‌های جوشانِ استعداد در این کشور کجاهاست، آن‌ها را روان کنید، از آن‌ها استفاده کنید؛ ثروت واقعی کشور این‌هاست، نه چاه‌های نفت.»* از این رو، در ذیل مانیفستِ «باید برخاست»، مسئولان و نظام بانکی موظفند با فرماندهی هوشمند، تسهیل واقعی فضای کسب‌وکار، صیانت از معیشت مردمِ صبار و هدایت قاطعانه سرمایه‌ها به سمت شریان‌های تولید بومی، پاسخ این وفاداری ملی را بدهند و چرخ‌های اقتصاد را به سمت خوداتکایی پایدار بچرخانند.

بدرقه میلیونی و حماسی امام مجاهدمان، نقطه پایان یک دوران نیست، بلکه دقیقاً فصل جدیدی از شتاب‌گیری اقتصاد ایران بر پایه خوداتکایی و عزت ملی ست. ما از دالان چهارماهه ابهام، صبوری و جنگ با سرافرازی عبور کرده‌ایم و اکنون با تمسک به دکترین و وصیت اقتصادی آن شهید عزیز و فریاد هم‌نوای «باید برخاست»، ریل اقتصادی کشور را مستحکم‌تر از همیشه به سمت افق‌های روشن پیشرفت پیش خواهیم برد. ان شالله