از رهبر شهید خاطرات فراوانی دارم؛ چون از زمانی که امین شعر انقلاب رئیس جمهور بودند و در سال‌های زعامت و رهبری، چندین بار توفیق حضور در دیدارهای سالانه رهبر شهید با شاعران را پیدا کردم.
برخلاف تصوری که بعضی از مردم از ایشان به عنوان یک عالم دینی و رهبر سیاسی داشتند و فکر می‌کردند حضرت ‌آقا فقط از شعرهای انقلابی و آیینی خوششان می‌آید، رهبر شهید به تمام گونه‌های ادبی – از جمله شعر عاشقانه، طنز و... - علاقه داشتند و از هر شعر خوبی که از مضمون ارجمندی برخوردار بود، استقبال می‌کردند.یکی از شیرین‌ترین خاطراتی که از این دیدارها دارم، شیوه برخورد رهبر شهید با یکی از شاعران جوان در آن سال‌هاست. در یکی از این دیدارها محمدجواد شاهمرادی (آسمان) که در آن سال‌ها شاعری جوان با موهایی بلند و پریشان بود، حضور داشت. وقتی هنگام شعرخوانی ایشان فرا رسید، آقای شاهمرادی پیش از شعرخوانی به حضرت آقا گفت: اجازه هست پیش از شعر اصلی، یک شعر عاشقانه بخوانم؟ رهبر شهید پس از شنیدن درخواست آقای آسمان، پس از مکثی کوتاه با تبسمی شیرین فرمودند: «بخوان، عاشقانه بخوان!».
این برخورد لطیف گواه صادقی بر این ادعاست که رهبر شهید در این دیدارها فضای شعرخوانی را برای خواندن شعرهای خوب با هر مضمون و موضوعی فراهم می‌کردند.خاطره دیگری که از رهبر شهید دارم، حساسیت و دقت نظر ایشان نسبت به شعرهای آیینی در این دیدارها بود. حضرت آقا در این دیدارها مثل ادیبی ریزبین و تیزبین به شعرها گوش می‌دادند و اگر نکته‌ای به نظرشان می‌رسید، بیان می‌کردند.یکی از ذاکران مُخلص اهل بیت(ع) در این خصوص می‌گوید: «یکی از مواردی که ایشان - رهبر شهید انقلاب - گاهی به ما تذکر می‌دادند بحث شعر بود. ایشان خیلی نسبت به بحث شعر توجه و دقت داشتند و تأکید می‌کردند اشعار محکم را بخوانید. گاهی برخی از اشعار را به من تذکر می‌دادند که این شعر مثلاً این ایراد را دارد. در یک ملاقات که در ایام روضه‌های فاطمیه در بیت رهبری بود، ایشان نکته‌ای را به بنده فرمودند و گفتند به مداحان دیگر هم بگویید. در یکی از دیدارها، وقتی من در محضر ایشان مداحی کردم، در آخر به مستمعان گفتم دست‌ها را بالا بیاورید و بگویید یا زهرا(س). بعد وقتی من خدمت رهبر شهید برای عرض ارادت رسیدم، فرمودند اینکه شما گفتید دست‌ها را بالا بیاورید و بگویید یا زهرا(س)، ما هیچ کجا نداریم که برای غیر از خدا دست بالا بیاورید؛ نه در منابع اهل سنت و نه در منابع شیعه. شما خودتان رعایت کنید و به دیگر مداحان هم بگویید که فقط برای «یاالله» گفتن از مردم بخواهند که دستشان را بالا بیاورند. فکر می‌کنم دقت و ظرافت ایشان روی این نکته به دلیل این بود که توجه داشته باشیم، این‌هایی که ما را مُشرک می‌دانند و ایراد می‌گیرند که این‌ها دستشان را برای گفتن یاحسین(ع) و یازهرا(س) بالا می‌آورند و ایشان را خدای خود می‌دانند، سوءاستفاده نکنند و شائبه بدعت‌گذاری و شرک ایجاد نشود».
این تذکرات و راهنمایی‌ها برای همه ما بسیار راه‌گشا و سازنده بود. دغدغه‌مندی، حساسیت و دقت نظر عالمانه رهبر حکیم انقلاب در حوزه شعر دینی و آیینی همیشه برای من درس‌آموز و راه‌گشا بوده است. امین شعر انقلاب به عنوان عالمی آگاه و روشن‌اندیش، طرح مسائل غلط و خلاف آموزه‌های دینی و قرآنی را در شعر آیینی جایز نمی‌دانستند و همواره بر این پای می‌فشردند که شعر اصیل دینی باید «متکی و مستند به معارف حقه الهیه» باشد.

رابطه عمیق عاطفی شاعران با رهبر شهید

اصحاب فکر و فرهنگ – به‌خصوص شاعران - با رهبر شهید انقلاب به خاطر حضور در دیدارهای نیمه رمضان رابطه‌ عاطفی عمیق‌تری داشتند.
البته رابطه همه آحاد ملت با رهبر شهید به عنوان پدر ملت، رابطه‌ای صمیمی و عاطفی بود، ولی رابطه شاعران با رهبر شهید، رابطه‌ای متفاوت‌تر بود.
آرامش معنوی و برخورد صمیمانه و فروتنانه رهبر شهید در دیدار شاعران، برای ما فضایی شیرین و دوست‌داشتنی ایجاد می‌کرد. به گونه‌ای که در آن لحظات اصلاً احساس نمی‌کردیم که در مقابل رهبر به عنوان بالاترین مقام سیاسی کشور شعر می‌خوانیم. در این دیدارها من رهبر شهید را فقط به چشم ادیب و شاعری دقیقه‌یاب و نکته‌سنج می‌دیدم. ادیب و شاعری که بدون هیچ دیوار و فاصله‌ای می‌توان با او ساعت‌ها نشست و در مورد شعر و ادبیات بحث کرد. به‌خصوص آنکه گاهی فضای صمیمی این دیدارها با شوخ‌طبعی‌های حضرت آقا گره می‌خورد و فضایی لطیف‌تر ایجاد می‌کرد. بدون هیچ اغراقی من در این دیدارها هیچ گونه دیوار و فاصله‌ای میان خودم و آقا احساس نمی‌کردم و این احساسی بود که بقیه شاعران حاضر در دیدار هم داشتند.
امروز که ما رهبر فرزانه انقلاب را از دست داده‌ایم، برای من که اهل کلمه و کلام و شعر هستم، این حسرت وجود دارد که ای کاش از محضر ایشان بیشتر بهره می‌گرفتم و می‌آموختم.به راستی نیز برای جامعه فرهنگی و ادبی ما موجب مباهات و افتخار بود که رهبری نظام مقدس جمهوری اسلامی - همچون حضرت امام (قدس سره الشریف) - شخصیتی عالم، هنرمند، ادیب و صاحب تألیفات علمی و فرهنگی فراوان بودند؛ شخصیت بی‌بدیلی که بیش از هر نویسنده و شاعری بر هنر و ادبیات احاطه و اشراف داشتند و بیش از هر شاعر و نویسنده حرفه‌ای رُمان، داستان و شعر خوانده بودند. آنچنان که اشراف و تسلط رهبر شهید به ظرایف و دقایق هنر و ادبیات معاصر، گاهی موجب شگفتی و غبطه اصحاب فرهنگ و هنر می‌شد!
به راستی فقدان چنین شخصیت ادیب، فرهیخته و بزرگواری، جبران‌ناپذیر است و جای ایشان هرگز پُر نخواهد شد. من یقین دارم که این حسرت و دلتنگی برای کسانی که رهبر شهید را شناخته‌اند، تا پایان عمر باقی خواهد ماند.
اما خدا را شکر که جانشین رهبر شهید، انسانی است که در سیره و سلوک معنوی، اجتماعی و سیاسی بسیار شبیه ایشان بوده و ادامه ایشان است. شاعران انقلاب نیز پس از انتخاب شایسته حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای با زبان شعر با ایشان بیعت کردند.
در روزهای سیزدهم و چهاردهم تیر ماه نیز در برنامه ادبی «آخرین دیدار» که در مصلا برگزار می‌شود، بیش از ۲۵۰ شاعر در ستایش رهبر شهید و بیعت با رهبر جدید شعرخوانی خواهند داشت.این امر نشان‌دهنده آن است که این مسیر روشن، با وحدت کلمه و انسجام ملی ادامه خواهد یافت و میراث رهبر شهید با همبستگی و مقاومت حفظ می‌شود. ان‌شاءالله ملت مقاوم و سربلند ایران در کنار رهبر جدید، راه روشن آن عالم فرهیخته و انسان برگزیده را تا پیروزی نهایی با قوت و قدرت ادامه خواهند داد.