‏ملت ایران، در روزهای تلخ وداع با رهبر شهید، قلب‌های خود را مأمن یاد و خاطره او می‌سازد. میراث او در عزت، وحدت، علم، معنویت و دفاع از مظلومان، چراغ راه فردای میهن است. او را به جان می‌سپاریم.
در این ایام حزن‌انگیز، هر تصویر و خاطره‌ای که از رهبر شهیدمان به یاد می‌آوریم، سیل اشک و بغض را در سینه جاری می‌سازد. وجود معطر او چنان با تاروپود زندگی ما درآمیخته که گویی هر گوشه از این سرزمین، عطر حضور و هدایت بی‌بدیلش را با خود دارد. ما در این وداع حزن‌انگیز نه فقط با جسمی از خاک، که با گنجینه‌ای از سال‌ها زندگی، آموختن و همراهی وداع می‌کنیم؛ گنجینه‌ای که هر بار با دیدن عکسی از او، یا شنیدن کلامی از او، خاطره‌ای درخشان از عزّت، غیرت و معنویت را برایمان زنده می‌کند.
معمار عزت و اتحاد ملی
اگر امروز به ایرانی بودنمان و به انقلابمان می‌بالیم و در دنیا عزتی داریم، از عزتمندی و غیرتمندی اوست. اتحاد و وحدتی که در سایه رهنمودهای او شکل گرفت، ما را بر پای خود استوار ساخت و دشمنان را خسته و ذله کرد. استقامت و پایداری او بود که ایران را در برابر طوفان‌ها بیمه کرد و راه سربلندی را نشان داد.

‏پیشگام در دانش، معنویت و فرهنگ
نگاه بلند و عالمانه او، ایران را در علم و نوآوری در زمره کشورهای پیشرو جهان قرار داد. به برکت نور معنویت و هدایت‌های اوست که در دینداری و برگزاری بهترین مناسک دینی سرآمدیم و در بندگی خداوند، عاقلانه و عاشقانه گام برمی‌داریم. دل مهربان و پرمعنویت او، ما را مدافع سرسخت مظلومان عالم ساخت و ذوق سرشار و ظرافت‌های روحی او، ادبیات دینی و فرهنگ متعالی ما را به اوج رساند. در مردم‌سالاری دینی نیز، حرف نو، جذاب و پرطرفدارمان در دنیا، حاصل سالیان پرطراوت زعامت و رهبری عادلانه و مردم‌دارانه اوست.

‏پدرانه، در مسیر همدلی و تکریم ارزش‌ها
ایران یکپارچه و همدل، با صدها قومیت و قبیله که نه همزبان که همراه و همدل‌اند، ثمره صفای دل مهربان و نگاه الهی و انسانی اوست. در سختی‌ها و گرفتاری‌ها، از زلزله و سیل تا جنگ و تحریم، اگر سنگ صبور هم می‌شویم و دست یاری به هم می‌دهیم و بر مصائب فائق می‌آییم، از حسن تدبیر و نگاه پدرانه اوست. نگاه ژرف و عمیق او بود که به خانه و خانواده، نگاهی قدسی و سرشار از تکریم بخشید؛ مادر و پدر را نور پرخیر و برکت دانست و زن را عنصری مقدس و موثر در جامعه معرفی کرد. مباهات به شهیدان و ایثارگران، تکریم دانشمندان و دانشجویان، ارادت به عالمان راستین دین و یاری ستمدیدگان، همگی برخاسته از سیره، روش و رفتار تکریم‌گرانه اوست.

‏وارث مکتب اهل بیت(ع)، جاری در نسل‌ها
ارادتی زلال، از سر علم و معرفت و ایمان به خاندان مکرم پیامبر اعظم(ص) و عشق به اهل بیت(ع)، که آنان را الگوی زندگی فردی و اجتماعی خود می‌دانیم و در محرم و صفر و اربعین سیدالشهدا(ع) عاشقانه عرض ارادت می‌کنیم، همه از برکت اندیشه و هدایت‌های اوست. ما مکتب اهل بیت(ع) را در اندیشه و تفکر او شناختیم و از قاب نگاه او با این انوار الهی آشنا شدیم. کجای زندگی‌مان را بنگریم که دست هدایت او را نبینیم؟ این تربیت‌هاست که اکنون ما را بی‌تاب کرده و در فراقش می‌سوزاند. تشییع او، نه فقط تشییع جسم او، که تشییع خاطرات یک عمر با او بودن، زیستن و آموختن است. در حالی که فردا پیکر مطهرش به خاک سپرده خواهد شد، ما او را به قلبمان می‌سپاریم، به جانمان می‌سپاریم تا زنده هستیم با او، مکتب او و راه او بمانیم و در بیعت و حمایت و اطاعت از امام عزیزمان حضرت آیت‌الله حاج سید مجتبی خامنه‌ای حفظه الله تعالی، استوارتر و قوی‌تر گام برداریم.