امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام:

«فَإِذَا کَانَتِ الْهَزِیمَةُ بِإِذْنِ اللَّهِ فَلَا تَقْتُلُوا مُدْبِراً، وَلَا تُصِیبُوا مُعْوِراً، وَلَا تُجْهِزُوا عَلَی جَرِیحٍ، وَلَا تُهِیجُوا النِّسَاءَ بِأَذًی، وَإِنْ شَتَمْنَ أَعْرَاضَکُمْ وَسَبَبْنَ أُمَرَاءَکُمْ.»

هنگامی که به اذن خدا دشمن شکست خورد، فراریان را نکشید، افراد ناتوان را از پا درنیاورید، مجروحان را به قتل نرسانید و زنان را آزار ندهید؛ هرچند به شما دشنام دهند یا فرماندهانتان را ناسزا بگویند.

نهج البلاغه، نامه ۱۴