اسپانیا پیش از آغاز جام جهانی۲۰۲۶ به عنوان یکی از مدعیان قهرمانی مسابقات شناخته می‌شد و با اینکه پس از توقف مقابل کیپ‌ورد در دور گروهی، شک و تردیدهایی مبنی بر احتمال موفقیت این تیم به وجود آمد، اما لاروخا در ادامه دوباره به روزهای خوب خود برگشت و پس از شکست دادن اروگوئه، عربستان، اتریش، پرتغال و بلژیک، حالا در نیمه‌نهایی حضور دارد. به همین مناسبت «گاردین» مصاحبه‌ای با ستاره این تیم یعنی «رودری» ترتیب داده که در ادامه می‌خوانید:

شنیده‌ایم تعداد زیادی از بازی‌های جام جهانی را دیده‌ای؟

در این زمینه آن‌قدرها هم بد کار نکرده‌ام! با وجود ۶ بازی که خودم انجام داده‌ام و تمام سفرهایی که داشته‌ایم، بخش عمده مسابقات را دیده‌ام. بعضی بازی‌ها را فقط به عنوان یک هوادار تماشا کردم، چون تیم‌های حاضر در آن‌ها ممکن بود هرگز حریف ما نشوند؛ بعضی دیگر را هم تحلیل می‌کنم. البته نه اینکه با قلم و کاغذ بنشینم و یادداشت بردارم! هرچند شاید واقعاً بدترین آدم برای این کار باشم.

حالا که ۱۰۰ بازی از جام جهانی گذشته، چه جمع‌بندی‌ای از این تورنمنت داری؟

توپ مسابقات توپ سریعی است، زمین‌ها فوق‌العاده‌اند و ورزشگاه‌ها واقعاً شگفت‌انگیز هستند، اما مهم‌تر از همه این است که به نظرم اتفاقی نادر رخ داده و چهار تیم حاضر در نیمه‌نهایی واقعاً بهترین تیم‌های این جام بوده‌اند. بازی انگلیس و آرژانتین بسیار نزدیک خواهد بود و دو تیم سبک کاملاً متفاوتی فوتبال بازی می‌کنند، اما ترجیح می‌دهم روی مسیر خودمان تمرکز کنم.

اسپانیا در نیمه‌نهایی باید به مصاف فرانسه برود. این بازی را چگونه می‌بینی؟

فرانسه یکی از بهترین تیم‌های این جام است و در شرایط بسیار خوبی قرار دارد. اما اسپانیا هم همین‌طور است و ما می‌توانیم آن‌ها را شکست دهیم. این را در یورو و لیگ ملت‌ها ثابت کرده‌ایم. فرانسه از نظر هجومی کیفیت فوق‌العاده‌ای دارد، اما من بیشتر از هر چیز روی قدرت دفاعی‌شان تأکید می‌کنم. آن‌ها در بلوک دفاعی پایین بسیار خوب دفاع می‌کنند و از نظر فیزیکی قدرتمند و بسیار تهاجمی هستند.

اسپانیا در این جام به اندازه یورو ۲۰۲۴ از همان ابتدا درخشان نبوده است.

من از پیشرفتی که تیم در این مسابقات کرد بسیار خوشحالم. این مسئله در تورنمنت‌ها اهمیت زیادی دارد. ما به‌تدریج ریتم خودمان را پیدا کردیم و حالا در مقطع بسیار خوبی قرار داریم. تیم ما به همان اندازه یورو رقابت‌طلب است اما شرایط بدنی و آمادگی بازیکنان هنگام ورود به این جام متفاوت بود. به همین دلیل از ابتدا می‌گفتم این یک تورنمنت طولانی است و باید آرام‌آرام خودمان را پیدا کنیم.

سال‌هاست با لوئیس دلافوئنته کار می‌کنی. او در این مدت چقدر تغییر کرده است؟

او اصلاً تغییر نکرده و همان آدم سابق است. در سال ۲۰۱۵ که قهرمان اروپا در رده زیر ۱۹ سال شدیم، او از همان زمان پایه‌های چیزی را می‌ساخت که امروز می‌بینید.

بازگشت از مصدومیت شدید زانو چقدر دشوار بود؟

این کار آسانی نبود. پس از پارگی رباط صلیبی، فصل گذشته بیشتر تلاشم این بود که دوباره خود واقعی‌ام شوم. از زمان ورود به این جام به تدریج بهتر شده‌ام و حالا احساس می‌کنم دوباره به سطح مورد نظرم رسیده‌ام.

ستاره تیم شما یعنی لامین یامال در مسابقات قبلی مقابل فرانسه تأثیر زیادی داشته است. پیشرفت او را چگونه می‌بینید؟

وقتی من نوزده ساله بودم، در خوابگاه دانشگاه زندگی می‌کردم! زندگی من هیچ شباهتی به زندگی لامین ندارد. در سن او هنوز فوتبالیست حرفه‌ای نشده بودم. قهرمانی اروپای زیر ۱۹ سالی که من بدست آوردم در ورزشگاهی با کمتر از ۴ هزار تماشاگر برگزار شد. حتی همکلاسی‌هایم هم نمی‌دانستند فوتبالیست هستم. لامین از همان نوجوانی زیر فشار و توجه عظیم رسانه‌ها و هواداران رشد کرده است.

بهترین راه برای گرفتن بیشترین بهره از یامال چیست؟

سرمربی تیم بهترین توصیف را در این باره داشته و گفته باید او را آرام نگه داشت. گاهی آن‌قدر اشتیاق دارد که می‌خواهد فوراً همه توانایی‌هایش را نشان دهد. او برای ما با توپ و بدون توپ بازیکنی بسیار مهم است. پسر باهوشی است، اما در برخی لحظات بازی باید آرام‌تر شود.

آیا به توصیه‌های بازیکنان باتجربه گوش می‌دهد؟

بله، کاملاً. او همیشه آماده یادگیری و پیشرفت است. او نسبت به خودش بسیار سختگیر است. گاهی وینگرها وقتی احساس می‌کنند داور خطاها را نمی‌گیرد، ناامید شده و از جریان بازی خارج می‌شوند اما من همیشه به او می‌گویم ادامه بده و متوقف نشو.

پس از جدایی کارواخال و موراتا، شما رهبر اصلی تیم شدی، این مسئولیت چگونه تغییرتان داده است؟

نقش کاپیتان بسیار مهم است. رهبری در زمین اهمیت دارد، اما خارج از زمین حتی مهم‌تر است. در زمین نقش من تقریباً همان نقش قبلی است، چون همیشه تلاش کرده‌ام از پست خودم تیم را هدایت کنم. اما بیرون از زمین، کاپیتان باید مسیر گروه را مشخص کرده و در لحظات تردید، باید آرامش را به تیم منتقل کند. جای دنی و آلوارو خالی است، اما تلاش می‌کنم چیزهایی را که از آن‌ها یاد گرفته‌ام به تیم منتقل کنم.

با بازیکنانی که فرصت بازی پیدا نمی‌کنند چگونه برخورد می‌کنی؟

سعی می‌کنم به آن‌ها نزدیک باشم. همه ما چنین شرایطی را تجربه کرده‌ایم و می‌دانیم بخشی از فوتبال است. نمی‌توانی همیشه حرف زیادی بزنی، اما می‌توانی حمایتشان کنی و درگیر تیم نگهشان داری. من فکر می‌کنم اگر خودم جای آن‌ها بودم دوست داشتم چگونه با من رفتار شود و همان کار را انجام می‌دهم.

شما قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا، یورو و توپ طلا را تجربه کرده‌اید. کاپیتانی اسپانیا در مسیر قهرمانی جام جهانی چه معنایی برای شما دارد؟

بالاترین افتخاری است که یک فوتبالیست می‌تواند به آن دست پیدا کند. این همان چالشی است که پیش روی ما قرار دارد و فراموش نکنیم که اسپانیا فقط یک بار در تاریخ خود موفق به کسب این عنوان شده است.