جنگ با ایران، ذخایر مهمات آمریکا را به سرعت کاهش داد و بازسازی برخی بخش‌های زرادخانه سال‌ها طول خواهد کشید. خبر خوب این است که پنتاگون سرانجام خود را با شیوه نوین جنگ تطبیق می‌دهد. به گزارش واشنگتن‌پست، برای دهه‌ها، برنامه‌ریزان نظامی آمریکا بر توسعه و نگهداری تعداد نسبتاً کمی از سامانه‌های تسلیحاتی نفیس متمرکز بودند. درس‌های جنگ اوکراین، همراه با چالش روزافزون چین، اکنون وزارت دفاع را به سمت پذیرش مهمات ارزان‌قیمت و قابل تولید انبوه سوق داده است -آنچه برنامه‌ریزان دفاعی «ترکیب بالا-پایین» می‌نامند- منطق ساده است: تعداد اهمیت دارد و آمریکا دیگر نمی‌تواند هزینه معاوضه رهگیرهای میلیون ‌دلاری با پهپادهای هزار دلاری را بپردازد.
گزارش شده در ۱۶ روز نخست جنگ با ایران در اوایل امسال ۴۰ درصد از رهگیرهای سامانه تاد (THAAD) مصرف شده است. این سامانه‌های پیشرفته در متوقف کردن موشک‌های بالستیک بسیار مؤثرند؛ اما قیمت هر رهگیر حدود ۱۵٫۵ میلیون دلار است. بازسازی ذخایر آن، سال‌ها طول می‌کشد، نه ماه‌ها.
خوشبختانه تغییر در پنتاگون در حال وقوع است. بر اساس تحلیلی تازه از مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی(CSIS) نزدیک به نیمی از مهمات درخواستی در بودجه دفاعی سال ۲۰۲۷ دونالد ترامپ، هر کدام کمتر از ۶۰۰هزار دلار قیمت دارند. پیش‌بینی می‌شود این رقم تا سال ۲۰۳۱ به ۷۰ درصد برسد. نیروی هوایی قصد دارد ۲۷هزار موشک کروز با قیمت تخمینی ۲۱۸هزار دلار برای هر کدام خریداری کند. نیروی دریایی نیز قصد دارد موشک ضد کشتی دوربرد موجود خود را با قیمت ۴٫۵ میلیون دلار، با نسخه‌ای ارزان‌تر به قیمت هدف ۳۰۰هزار دلار همراه کند.
این تغییر پیش‌تر در قراردادها نیز نمایان شده است. در ماه می، پنتاگون با چهار شرکت؛ از جمله آندوریل و کوآسپایر قراردادهایی امضا کرد تا از سال ۲۰۲۷ بیش از ۱۰هزار موشک کروز کانتینری تحویل دهند. همچنین برنامه دارد حدود ۱۲هزار موشک فراصوت کم‌هزینه را از کستلیون؛ یک شرکت نوپا که در حال گسترش کارخانه‌های خود با سرمایه شخصی است، خریداری کند.
بسیاری از این طرح‌ها به توانایی کنگره بستگی دارد و فرایند بودجه‌ریزی درگیر سیاست‌زدگی شده است. دولت ترامپ می‌خواهد با تصویب ۳۵۰ میلیارد دلار از طریق یک لایحه آشتی جنجالی، مجموع هزینه‌های دفاعی را به ۱٫۵ تریلیون دلار برساند. این لایحه از نظر تئوری می‌تواند با رأی حزبی تصویب شود؛ اما برخی از جمهوری‌خواهان مجلس اصرار می‌کنند آن را با تغییرات جنجالی در قوانین انتخاباتی پیوند بزنند.
ماه گذشته سوزان کالینز، رئیس کمیته تخصیص بودجه سنا، اتکا به لایحه آشتی را «خطر بزرگی» خواند و گفت بهتر است بودجه دفاعی از طریق لایحه عادی تخصیص بودجه تأمین شود. سناتور باتجربه مین حرف درستی دارد. کاخ سفید بهتر است تلاش کند هزینه‌های دفاعی را از طریق فرایند عادی افزایش دهد.
تخصیص ۱٫۵ تریلیون دلار برای دفاع -حدود ۴٫۶ درصد از تولید ناخالص داخلی- در این دوران ناپایدار، تصمیمی درست است. تثبیت این رقم باید یک اولویت باشد، نه‌تنها به این خاطر که تولیدکنندگان تسلیحات برای تحویل به موقع، به یک سیگنال تقاضای کاملاً مطمئن نیاز دارند.