در فوتبال ایران اتفاق عجیب معمولاً خبر خوبی نیست، اما اتفاق عجیب فصل گذشته برای ابومسلم ثامن، حداقل در ابتدای فصل، از جنس دیگری بود، یعنی تیمی در پایینترین سطح فوتبال کشور به میدان برود اما ۲۵ هزار نفر برای تماشای بازیاش به ورزشگاه بروند.
ابومسلم ثامن فصل گذشته چنین تصویری را در مشهد رقم زد؛ تصویری که شاید بیش از هر نتیجهای نشان داد فوتبال این شهر هنوز رؤیای بازگشت ابومسلم را در سر دارد.
نشست خبری مدیرعامل باشگاه ابومسلم ثامن دیروز با حضور اصحاب رسانه برگزار شد، باشگاهی که یکی از جدیدترین تیمهای شکلگرفته با نام ابومسلم است و فصل گذشته در لیگ دسته سوم باشگاههای کشور حضور داشت و سالی پر از افتوخیز را درون زمین و بیرون از آن سپری کرد.
البته اوضاع برای ابومسلم ثامن خوب پیش نرفت و تیمی که از امیدهای اصلی صعود محسوب میشد پس از یک سلسله نتایج ضعیف حتی در خطر سقوط قرار گرفت، اما درنهایت با دو بار اخراج سرمربی و یک استعفای مدیرعامل از آن گریخت.
حالا در آستانه آغاز فصل جدید لیگ دسته سوم، مهدی رمضانی به عنوان مدیرعامل در کنار سرمربی تیم یعنی محمد آتیتورک که این تیم را از سقوط نجات داد مقابل خبرنگاران قرار گرفتند تا آخرین شرایط این تیم را برای فصل جدید شرح دهند.
دسته دوم یا سوم؛ مسئله این است؟
یکی از اصلیترین محورهای سؤالات خبرنگاران از مسئولان ابومسلم ثامن، وضعیت حضور این تیم در فصل آینده بود؛ آن هم در شرایطی که شایعاتی درباره خرید حق امتیاز یک تیم دسته دومی یا ادامه فعالیت در دسته سوم مطرح شده بود.پاسخ مدیرعامل باشگاه به این پرسش قطعی نبود، اما از تلاشهای خود و همکارانش برای رقم زدن شرایطی برای به میدان رفتن تیم در دسته دوم میگفت.با این حال، فضای حاکم بر نشست و نحوه پاسخ مدیرعامل بیشتر از قطعی بودن حضور تیم در لیگ دسته سوم حکایت داشت.
داستان تکراری نبود حمایت
اگر خبرهای مربوط به چند دهه گذشته باشگاههای فوتبال خراسان را از آرشیو بیرون بکشید، همیشه نبود حمایت از تیمهای مشهدی جزو جداییناپذیر آن بوده است.چه نشستهای خبری که در طول این سالها در این شهر برگزار شده و در تمام آنها مدیرانعامل باشگاههای مختلف مشهدی از بیتوجهی و نبود حمایت از باشگاههای خود گفتهاند.
البته در مورد ابومسلم اصلی کار از عدم حمایت هم گذشته و جای خود را به تلاش برای نابودی این باشگاه ریشهدار داده بود. این نشست هم تفاوتی با گذشته نداشت و آقای رمضانی از این نبود حمایتها با خبرنگاران درد دل کرد.
از اینکه تیمش با وجود سایه سنگین حمایتهای هواداران که در حد لیگ برتر بود، اما مجبور شد با کمترین امکانات و قراردادها ادامه دهد.
از اینکه بازیکنان و کادر فنیاش به خاطر مشکل اقتصادی مجبور بودند در کنار باشگاه در اسنپ و سفرهخانه کار کنند؛ اما مدیرعامل این تیم تلاش کرد از انگیزههای خود برای ادامه حیات این باشگاه بگوید؛ از اینکه تأسیس آکادمی این باشگاه و دیگر تلاشهای آنها نشاندهنده این است که آمدهاند بمانند و با این تیم به موفقیت دست پیدا کنند؛ حتی آقای رمضانی تأکید کرد فقط در صورت حضور در لیگ دسته دو نیازمند اسپانسر قوی هستند، اما اگر در دسته سه بمانند هزینههای این تیم را خودشان میتوانند پوشش دهند.
این حرفها برای خبرنگاران حاضر در نشست، یادآور جملات مشابه مدیرانی بود که حداکثر چند ماه پس از این امیدواریها، تیمهایشان منحل شده بود.با این حال، خبرنگاران چارهای جز امیدواری نداشتند؛ اینکه فکر کنند شاید این بار قضیه فرق کند، شاید دوباره به جای دنبال کردن نمایندگان شهرشان در پایینترین لیگها، به روزهای داغ فوتبال در این شهر برگردند.
این ابومسلم را چقدر میتوان دوست داشت؟
این نشست علاوه بر صحبت در مورد چگونگی شرایط تیم، رونمایی از وبسایت باشگاه ابومسلم ثامن هم بود. چند خبرنگار در نشست به انتقاد از تاریخچه درج شده در این سایت در مورد ابومسلم ثامن پرداختند، از اینکه سال تأسیس باشگاه، ۱۳۴۹ درج شده، در حالی که از عمر ابومسلم ثامن حداکثر ۱۰ سال میگذرد. این همان پرسشی بود که همه را به فکر فرو برد، یعنی با این ابومسلم چه کنیم؟ آیا هویت آن را به عنوان همان ابومسلم اصلی که ۵۶ سال از عمرش میگذرد بپذیریم و این باشگاه را ادامه دهنده همان راه بدانیم؟ یا منتظر باشیم شرایط به گونهای تغییر کند تا یک ناجی دوباره همان ابومسلم اصلی را بدون پسوند و پیشوند به دامن خراسان باز گرداند؟ شاید پاسخ این پرسش را نه مدیران باشگاه بدانند، نه خبرنگاران و نه حتی فوتبال خراسان. پاسخ را باید در همان ۲۵ هزار نفری جستوجو کرد که برای تماشای یک تیم دستهسومی به ورزشگاه رفتند؛ مردمی که نشان دادند رؤیای ابومسلم هنوز نمرده است، حتی اگر خود ابومسلم سالهاست میان نامها، باشگاهها و اختلافها گم شده باشد.
نظر شما