«رو که نیست، سنگ پای قزوین است»؛ این ضرب‌المثل به بهترین شکل روایت‌کننده نوع مواجهه سیاسیون فرانسه مقابل کشورمان است. تنش عریان میان جمهوری اسلامی با آمریکا و رژیم صهیونیستی در جریان است و در این میان حکام سرزمین خروس‌ها مانند خروس بی‌محل وسط گود پریده و به دنبال ترویج پروژه ایران‌هراسی هستند، آن هم در پرونده‌ای که خود متهم نخست هستند.
ماجرا از این قرار است که تنها یک روز پس از معرفی دو کارمند سفارت فرانسه در تهران به عنوان عنصر نامطلوب و اخراج آن‌ها از کشور با اتهام مشخص، اگرچه انتظار بود پاریس با پذیرش اشتباه و عذرخواهی غائله را ختم به خیر کند ولی فرانک‌ها با فرافکنی و فرار رو به جلو، از اخراج دو دیپلمات کشورمان خبر دادند تا این گونه عمداً و حساب شده فتیله تنش با ایران را بالا بکشند.

فرافکنی فکاهی فرانک‌ها

سرخط تنش دیپلماتیک اخیر به اوایل ماه جاری بازمی‌گردد. ۳۱ تیر، وزیر خارجه فرانسه در پیامی از بازداشت دو دیپلمات سفارت کشورش در تهران از سوی نهادهای امنیتی و ارعاب و آزار فیزیکی آنان خبر داده بود. ژان نوئل بارو در بیانیه‌ خود چنین آورده: «دو مأمور سفارت فرانسه در ایران هدف اقدامی جدی و تهدیدآمیز از سوی سرویس‌های امنیتی قرار گرفتند که نقض آشکار مصونیت‌های دیپلماتیک بود. آن‌ها بدون هیچ دلیلی برای چندین ساعت بازداشت شدند، مورد بازجویی قرار گرفتند و یکی از آن‌ها مورد آزار فیزیکی قرار گرفت؛ در نهایت توانستند به سفارت بازگردند».
موج خبری پاریس در فضایی بود که در ادامه رئیس اداره دوم غرب اروپای وزارت امور خارجه، با قرار گرفتن مقابل خبرنگاران ابعاد تازه‌ای از این ماجرا را افشا کرد، روایتی که فرانک‌ها را نه جایگاه قاضی بلکه متهم اصلی می‌نشاند. محمد تنهایی گفت: بر اساس گزارش دریافتی از مراجع مربوط، دو نفر فرانسوی شامگاه یکشنبه مورخ ۲۸ تیرماه در جلسه‌ای با چند تن از متهمان امنیتی تحت ‌تعقیب شرکت داشتند که برای مدت کوتاهی از سوی مأموران امنیتی مورد سؤال قرار گرفتند. در این مکان اسناد متعددی دال بر فعالیت‌های ضدامنیتی یافت شد که مراجع مربوط در حال بررسی آن‌ها هستند. رفتار خلاف قانون دو کارمند سفارت فرانسه ناقض قوانین دولت پذیرنده و مفاد کنوانسیون روابط دیپلماتیک ۱۹۶۱ بوده است. ادعای اینکه دو کارمند در زمینه کمک به «جامعه مدنی» فعالیت می‌کردند، مؤید رفتار مداخله‌جویانه و مغایر با مأموریت‌های متعارف دیپلماتیک فرانسه در ایران بوده و فرانسه باید در این باره توضیح بدهد.
در شرایطی که حاشیه‌سازی مقامات پاریس ادامه داشت، ۲۵ مرداد وزارت اطلاعات رسماً از انهدام پروژه‌ای منتسب به دولت فرانسه با محوریت نفوذ، مداخله خارجی و شبکه‌سازی در داخل و خارج کشور خبر داد و اعلام کرد در جریان رسیدگی قضایی به این پرونده، دو دیپلمات کشور مذکور در یک محل قرار پنهان تروریست‌ها شناسایی و پس از احراز تخلفات، به سفیر فرانسه تحویل داده شدند. در بیانیه به‌صراحت آمده: از آنجا که در قراردادهای مکشوفه از این پروژه شوم، امضای سفیر پیشین فرانسه در ایران مشاهده می‌شود، پاریس باید نسبت به اقدامات غیرقانونی و مداخله‌گرایانه خویش پاسخگو باشد و درباره این طراحی خام‌اندیشانه توضیح دهد.
در ادامه این تنش دیپلماتیک، سخنگوی وزارت خارجه در نشست خبری اخیر خود، ادعای فرانسه درباره ضرب‌ و ‌شتم دیپلمات‌ها را رد کرد و گفت: این «فرار رو به جلو یا دست پیش گرفتن فرانسوی‌ها» بوده و آن‌ها در گذشته نیز سابقه چنین رفتاری را داشته‌اند. بقایی افزود: فرانسه باید به خاطر اقدام‌های دیپلمات‌هایش عذرخواهی کند اما وزیر امور خارجه آن‌ها به‌جای عذرخواهی، به مسائل نامربوط، از جنگ گرفته تا اغتشاشات دی‌ماه، اشاره کرد و مدعی شد فرانسه از هنرمندان، دانشمندان و پژوهشگران ایرانی حمایت می‌کند.

خیانت‌ همیشگی پاریس

در گیرودار دعوای دیپلماتیک شکل گرفته، مقامات پاریس به‌جای پاسخ‌گویی منطقی به اتهام‌ها در تلاش برای وارونه‌سازی صحنه، در واکنش به اطلاعیه سه‌شنبه وزارت خارجه ایران درباره معرفی دو دیپلمات فرانسوی به‌عنوان «عناصر نامطلوب»، اعلام کرده‌اند دو دیپلمات ایرانی در روزهای آینده اخراج خواهند شد. ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه در پیام بلندبالا و البته اتهام‌آمیز دیروز خود اعلام کرد در پاسخ به اقدام «غیر قابل تحمل» جمهوری اسلامی در جلوگیری از بازگشت دو دیپلمات فرانسوی به ایران، دو دیپلمات رژیم ایران را از خاک خود اخراج خواهد کرد.
در فضایی که وب‌سایت فرانسوی lamontagne، تحولات اخیر را مرحله جدیدی در تنش دیپلماتیک خوانده، به اذعان برخی، اقدام متقابل و غیرموجه فرانسه در اخراج دیپلمات‌های کشورمان، بار دیگر نشان داد پاریس همچنان بر سیاست خصمانه، فشار و مداخله اصرار دارد؛ سیاستی که ریشه در دهه‌ها دشمنی با ملت ایران دارد. از حمایت از گروه‌های تروریستی و میزبانی چند دهه‌ای از منافقین تا حمایت از صدام در جنگ تحمیلی و ارسال خون‌های آلوده به ایدز، کارنامه فرانسه را مملو از اقدام‌های ضدایرانی کرده است. اکنون هم نقش دیپلمات‌های فرانسوی در پرونده‌ای مرتبط با نفوذ و مداخله خارجی و تلاش برای بسترسازی علیه استقلال کشور شناسایی شده است. با چنین کارنامه‌ای، ژست دلسوزی بارو برای مردم ایران در پیام اخیرش، چیزی جز تلاش برای فریب افکار عمومی نیست؛ چراکه نمی‌توان هم میزبان دشمنان ملت ایران بود و هم مدعی دلسوزی برای همان مردم شد.
پاریس باید بداند ادامه این روند خصمانه بی‌پاسخ نخواهد ماند؛ جمهوری اسلامی در برابر مداخله، حمایت از دشمنان و اقدام‌های خصمانه دست بسته نخواهد بود و هر اقدام جدید، با پاسخی متناسب و قاطع مواجه خواهد شد. در این باره باید به هشدار تند ابراهیم عزیزی، رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس استناد کرد که در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «ملت ایران هرگز خیانت‌های همیشگی فرانسه در موضوعاتی مانند خون‌های آلوده، اینستکس و اسنپ‌بک را فراموش نمی‌کند. ادامه این روند و اقدامات ضدایرانی فقط باعث سخت‌تر شدن شرایط برایش خواهد شد».

خبرنگار: هدایت جاوید