در عبور مکرر خواب‌ها و خیال‌ها شاه‌بیت زنگ سوم لیگ در فراخنای سهند سروده خواهد شد. جایی که قرار است نمایشی ۹۰ دقیقه‌ای خواب از چشم‌ها بگیرد و گرد و خاک عجیبی بلند کند. آنجا در یادگار، تراکتور و پرسپولیس در شرایطی روبه‌روی هم صف‌آرایی می‌کنند که هر دو قشون ۶ امتیازی برای فرار از سایه دیگری، شمشیرهای صیقل خورده را از نیام بیرون خواهند کشید.
آنجا به موازات لحظه‌ها دیگر خبری از تعارف و تمجید و مماشات نخواهد بود و بی‌شک محافظه‌کاران میان چمن و آسمان معلق می‌مانند. یک سوی میدان سرخ‌پوشان تبریزی با عطش بلعیدن سه امتیاز و در سوی دیگر پرسپولیس که به جد و جهد مترصد است صدای قدم‌هایش را بیش از پیش طنین‌انداز کند.
جواد نکونام و مهدی تارتار با خلعت سرمربی خوب می‌دانند که لغزشی کوچک در نبرد تابستانی، می‌تواند فاصله‌ای بزرگ میان آن‌ها و رؤیای صدرنشینی بیندازد. برای همین لابد به محض گردش توپ، سنگ روی سنگ بند نمی‌شود و بوی گل همه جا را خواهد گرفت. اما کلید این قفل سنگین در ساق‌های مردانی است که با یک لمس توپ، سکوت را به همهمه مبدل می‌کنند. امیرحسین حسین‌زاده یکی از همان مردان است. مهاجمی که کافی است لحظه‌ای در محوطه جریمه آزاد بماند تا کبریت را به انبار باروت بیندازد و در چشم به‌هم زدنی شب تبریز را روشن کند. در کنار او شهریار مغانلو ایستاده. فورواردی که نامش رعشه بر جان مدافعان می‌اندازد. دو مهاجم تراکتور آمده‌اند تا قفل دروازه سرخ را با گل‌های خود بشکنند. اما پرسپولیس هم دست خالی به دامنه سهند گام نگذاشته است. ایگور سرگیف مهاجم بلندبالای ازبک قادر است در میان سیم خاردارها، بسان سایه‌ای سنگین پرسه بزند و چشم به لحظه‌ای برای ضربه نهایی بدوزد. در کنار او علی علیپور یله داده است. تمام‌کننده‌ای آشنا با جاده‌های گلزنی که با پاگشایی در ایستگاه دوم نشان داد برای دروازه‌ها خواب‌های جدید دیده است.چهار کبریت مشتعل و دو انبار باروت که منتظر یک جرقه‌اند. در یادگار امام(ره) حتی سکوتی چندثانیه‌ای می‌تواند پیش‌درآمد انفجاری باشد تا جماعتی را از جا بکند.
این دوئل، نبرد مردانی است که هنرشان تبدیل فرصت‌های کوچک به حادثه‌های بزرگ است. ماشین‌های گلزنی مجربی که می‌دانند در چنین شبی چند وجب فضا، فاصله میان پیروز و مغلوب را معین خواهد کرد. باید دید این چهار بمب ساعتی کدام‌ یک زودتر منفجر خواهند شد و کدام فوروارد تیر خلاص را شلیک می‌کند.