فریادهای «اورونوف باید باشه» در ورزشگاه دیگر صرفاً یک مطالبه فنی از سوی هواداران نیست و به نظر میرسد به هشداری برای کادر فنی پرسپولیس تبدیل شده است؛ مطالبهای که حتی پس از یک پیروزی پرگل نیز ادامه دارد.
پرسپولیس برابر ملوان ۳ گل زد و بیش از ۱۰ موقعیت گل ایجاد کرد، اما بخش قابل توجهی از واکنشهای هواداران در فضای مجازی بار دیگر به غیبت اورونوف در ترکیب اصلی اختصاص داشت. نام این بازیکن در سکوها شنیده شد و حتی برخی صفحات هواداری نیز در تحلیل بازی، بیش از نمایش خوب تیم، روی وضعیت ستاره ازبکستانی تمرکز کردند.
این اتفاق در شرایطی رخ میدهد که پرسپولیس پس از شکست هفته گذشته تحت فشار زیادی قرار گرفته بود. اگر نتیجه دیدار با ملوان هم برخلاف انتظار رقم میخورد، احتمالاً موج انتقادات علیه کادر فنی شدت بیشتری میگرفت. با این حال، پیروزی پرگل سرخپوشان نیز نتوانست بحث حضور اورونوف در ترکیب اصلی را از فضای هواداری خارج کند.
اورونوف البته در این مسابقه حدود نیم ساعت فرصت بازی پیدا کرد؛ مشابه دیدار با استقلال خوزستان که پس از اطمینان کادر فنی از نتیجه، وارد زمین شد تا به تدریج شرایط مسابقه را به دست بیاورد. با این حال، عملکرد او نشان داد که هنوز با بازیکنی که دو فصل قبل یکی از ستارههای اصلی پرسپولیس بود، فاصله دارد.
اورونوف در شرایط فعلی از نظر آمادگی بدنی و هماهنگی با تیم در وضعیت ایدهآل قرار ندارد و استفاده بیش از اندازه از او میتواند حتی خطر مصدومیت دوباره را افزایش دهد. به همین دلیل، کادر فنی ترجیح داده است بازگشت او به ترکیب را مرحلهبهمرحله انجام دهد.
مسئله اما فقط اورونوف نیست. پرسپولیس در سالهای گذشته بارها شاهد شکلگیری چنین دوگانهای میان سرمربی و بخشی از هواداران بوده است؛ جایی که سکوها حضور یک بازیکن خاص را مطالبه کردهاند و تصمیم کادر فنی را زیر سؤال بردهاند.
پیام صادقیان یکی از نخستین نمونههای این ماجرا در دوره برانکو ایوانکوویچ بود. پس از کنار گذاشته شدن این بازیکن، بخشی از هواداران با تصمیم سرمربی مخالفت کردند و خواهان بازگشت او شدند؛ در حالی که برانکو بیش از هر چیز روی نظم و انضباط تیم تأکید داشت.
محسن مسلمان نیز در مقاطع مختلف به یکی از محورهای اختلاف میان سکوها و کادر فنی تبدیل شد. در ابتدای حضور برانکو، هواداران خواهان بازی کردن او بودند و بعدها نیز زمانی که سرمربی تصمیم به کنار گذاشتن این بازیکن گرفت، سکوها همچنان از مسلمان حمایت کردند.
علی علیپور نیز در مقطعی دیگر به موضوع بحث هواداران تبدیل شد؛ زمانی که انتخاب او نسبت به دیگر بازیکنان هجومی، از جمله امید عالیشاه، محل سؤال بخشی از هواداران بود.
رامین رضاییان نیز یکی دیگر از بازیکنانی بود که اختلاف نظر درباره حضورش در ترکیب، فضای هواداری پرسپولیس را تحت تأثیر قرار داد. حتی کمپین «هرچی برانکو بگه» نیز در واکنش به همین اختلاف میان گروههای مختلف هواداری شکل گرفت.
سالها بعد، امید عالیشاه نیز در شرایطی قرار گرفت که حمایت گسترده هواداران در فضای مجازی، نقش مهمی در ادامه حضور او در پرسپولیس داشت و باعث شد قراردادش تمدید شود.
این نمونهها نشان میدهد ماجرای امروز اورونوف را نمیتوان صرفاً به یک بازیکن یا یک مسابقه محدود کرد. در پرسپولیس، بارها بازیکنی به محور مطالبه هواداران تبدیل شده و سکوها تلاش کردهاند تصمیم کادر فنی را تحت تأثیر قرار دهند.
نکته جالب اینکه مهدی تارتار اساساً قصد کنار گذاشتن اورونوف را ندارد و تلاش میکند این بازیکن را بهتدریج به شرایط مطلوب برساند. با این حال، بخشی از هواداران انتظار دارند ستاره ازبکستانی هرچه سریعتر در ترکیب اصلی قرار بگیرد و حتی نمایش خوب تیم بدون حضور او نیز نتوانسته این مطالبه را کاهش دهد.
حالا نگرانی اصلی برای پرسپولیس، تبعات این فشارها در آستانه دربی است. اگر سرخپوشان در بازی بزرگ پیشرو نتیجه مطلوبی کسب نکنند، احتمال دارد بار دیگر نام اورونوف به محور اصلی اعتراضها تبدیل شود و فضای اطراف تیم را تحت تأثیر قرار دهد.
اگرچه پرسپولیس مقابل ملوان به یک پیروزی قاطع رسید، اما سکوها و فضای مجازی بار دیگر نشان دادند که برای بخشی از هواداران، حضور یک بازیکن در ترکیب میتواند به اندازه نتیجه مسابقه اهمیت پیدا کند؛ اتفاقی که پرسپولیس در سالهای گذشته بارها تجربه کرده و حالا با پرونده اورونوف دوباره به همان نقطه بازگشته است.
نظر شما