تعیینِ مسیرِ درست برای مادران جوان، یکی از پیچیدهترین چالشهای میانِ مسئولیتهای خانگی و آرزوهای اجتماعی است؛ انتخابی که میتواند آیندهٔ فرزند و هم خودِ بانو را تغییر دهد.حجت الاسلام والمسلمین رضا یوسفزاده به بررسی چالشهای مسیرِ رشد و پویایی برای مادران جوان در انتخاب میان تحصیل، اشتغال و مدیریت خلاقانهٔ زندگی خانگی پرداخته است که در ادامه تقدیم مخاطبان گرامی میگردد.
پرسش:
به نظر شما، کدام گزینه برای یک خانم ۲۴ ساله که یک دختر ۵ ساله دارد مناسبتر است؟ ادامهی تحصیل، یا ورود به بازار کار؟
پاسخ:
در پاسخ به این پرسش باید گفت که این انتخاب بیش از هر چیز به شرایط زیستی و نوع نگرش خودِ فرد بستگی دارد. با این حال، نباید خانهداری را جایگاهی فروتر از اشتغال بیرون دانست؛ چهبسا در مواردی ارزش و اهمیت آن بهمراتب والاتر نیز باشد. نکتهٔ کلیدی در این میان، حفظ روحیهٔ «پویایی و فعالیت» است، و صرفِ داشتنِ چنین دغدغهای و طرح این پرسش، بسیار ارزشمند و تحسینبرانگیز است.
متأسفانه امروزه شاهد پدیدهٔ «فقر حرکتی» در میان بانوان هستیم؛ چالشی که با استفادهٔ افراطی از فضای مجازی و تلفنهای همراه تشدید شده است، در حالی که محیط خانه باید بستری برای بروز خلاقیت و سرزندگی باشد.
بر این باورم که یک بانو در خانه باید عنصری فعال و اثرگذار باشد. رسیدگی به امور منزل صرفاً یک وظیفه نیست، بلکه فرصتی برای آفرینش نشاط است؛ اقداماتی چون تغییر چیدمان خانه برای ایجاد تنوع (نه با انگیزهٔ چشموهمچشمی، بلکه برای دمیدن روحی تازه به زندگی)، پخت غذاها و شیرینیهای متنوع و تهیهٔ نوشیدنیهای تازه، همگی خانه را سرشار از سرزندگی میکند. وقتی مادری پویا باشد، فرزندان با این نوآوریها به وجد میآیند و همسر نیز از جریان زندگی در خانه، انرژی مضاعف میگیرد. در حقیقت، هنرِ بانو جاری ساختن همین نشاط و حرکت در تاروپود خانواده است.
حال با فرض اینکه در دوران جوانی شرایط لازم را دارید و از همراهی همسرتان نیز برخوردارید چرا که حضور اجتماعی مادری با فرزند کوچک نیازمند همدلی و پشتیبانی کامل همسر است پرسش اصلی به میان میآید: در خارج از منزل، «تحصیل» اولویت دارد یا «اشتغال»؟
بیتردید هر یک از این دو مسیر، مزایا و ملاحظات ویژهای دارند. اشتغال به درآمدزایی و بهبود معیشت خانواده میانجامد؛ اما در مقابل، تحصیل از شما الگویی ارزشمند و الهامبخش برای فرزندتان میسازد، چرا که فرزندان، نخستین و اثرپذیرترین نظارهگرانِ رفتار ما در این جهاناند.
نظر شما