شهید سیدعلی حسینی، مسئول اطلاعات و عملیات، از نمونه‌های برجسته فرماندهان دوران دفاع مقدس بود که نفوذ کلام خود را در گرو عمل‌گرایی، پرهیز شدید از تصرف در بیت‌المال و تواضع کم‌نظیر در میان نیروها به دست آورده بود.

روزه:
از هشت، نُه سالگی روزه می‌گرفت‌. برا اینکه اذیت نشه، تصمیم گرفتم سحر بیدارش نکنم. اما بدون سحری روزه گرفت و گفت: اگه بیدارم نکنید، باز هم بدون سحری روزه می‌گیرم.

آرامش:
هروقت مشکل یا ناراحتی براش پیش می‌یومد، وضو می‌گرفت و دو رکعت نماز می‌خوند. بعد هم دراز می‌کشید و دقایقی چشماش رو می‌بست و می‌خوابید. بیدار که میشد اثری از ناراحتی توی چهره‌ش نبود.

اهل‌عمل:
جاذبه داشت و سربازها و نیروها خیلی ازش حرف‌شنوی داشتند و حاضر بودند براش جان بدهند. می‌گفت: اگر می‌خواین حرفتون به دلِ مردم بنشینه و بهش عمل کنند، باید خودتون مردِ عمل باشید.

بیت‌المال:
توی ماموریت‌ها با اینکه پول کافی در اختیار داشت، اما همیشه غذاهای ساده مثل نون و تخم‌مرغ و ... می‌گرفت. می‌گفت: پول بیت‌الماله و باید اون دنیا جواب بدیم. هیچوقت حتی مسافرخونه هم نبرد ما رو، چی برسه به هتل. همه‌ش یا توی پادگانها می‌خوابیدیم یا توی ماشین. به شوخی می‌گفت: اینطوری امنیت ماشین هم حفظ میشه.

خاکی:
باهاش کار داشتم و رفتم پادگان شهید بهشتی. تصورم این بود که اتاق مسئول اطلاعات عملیات حتما میز و صندلی آنچنانی و بند و بساط زیادی داره. اما وقتی سراغشو گرفتم؛ گفتند: اونی که کنار تانکر ظرف می‌شوره، سیدعلی حسینی فرمانده اطلاعات عملیاته.

پیش‌بینی:
یه روز در جمع فرماندهان گفت: جنگ تا ۶ماه دیگه تموم میشه. توی دفتر هم نوشت. همه تعجب کردند؛ اما حدود ۶ماه بعد در حالیکه سیدعلی شهید شده بود، جنگ تمام شد.

منبع: ایثارنامه؛ جلد ۴۹