این آلبوم از تازهترین آثار منتشرشده در حوزه موسیقی است و ۲۲ قطعه را دربر میگیرد؛ آثاری با نامهایی چون «دشتی»، «عطر بهار نارنج»، «افشاری»، «بهار»، «نوا»، «ماهور»، «سهگاه»، «همایون»، «شور»، «طلوع»، «بیات ترک»، «چهارگاه» و «جوانی».
مصطفی مومنیان درباره شکلگیری این اثر نوشته است که شیوه نوازندگی فضلالله توکل برای او دریچهای به دنیایی تازه بوده؛ مسیری که با سالها شنیدن، یادگیری و جستوجو همراه شده است.
او تأکید کرده «عطر بهار نارنج» حاصل بخشی از دوران جوانی و سالهای متمادی شاگردی در محضر نواختههای توکل است و در این مسیر تلاش کرده آنچه از این مکتب آموخته، در کنار نگاه و بیان شخصی خود، در اجرای قطعات به کار گیرد.
به گفته مومنیان، این اثر تلاشی برای وفاداری به تکنیکها و ظرافتهایی است که به باور او، شیوه نوازندگی فضلالله توکل را صاحب هویت و امضایی متمایز کرده است.
نظر شما