در حالی که آبی از آب تکان نمی خورد.روزها و سالها چنان با سرعت طی می‌شوند که حتی قول و وعده های مسؤولان نیز به گرد آن نمی رسند.
چهار سال پیش در 26 مـرداد 89 بود که «ده غیبی» زیر ذره بین گزارشگر ما قرار گرفت، آن زمان مشکلاتی از سوی اهالی مطرح شد که پس از دو سال در دومین گزارش قدس همه آنها پابرجا باقی مانده بودند.
در 21 شهریور 91 دیدیم در این دو سال هیچ کاری به جهت رفع مشکلات این روستای چسبیده به مشهد که البته از این همسایگی چیزی نصیبش نشده، انجام نشده بود. و حالا در آخرین روزهای اردیبهشت 93 برای سومین بار پس از چهار سال گذرمان به ده غیبی می‌افتد.
مشکلاتی چون آب، جاده، مدرسه، اتوبوس و... همچنان درد اهالی است، با این تفاوت که چهار سال از عمر ما و مسؤولیت خیلی هایی که وعده داده بودند، گذشته است.
یادمان هست حتی پس از اولین گزارش قدس یعنی چهار سال پیش، جوابیه ای نیز از سوی شرکت آب و فاضلاب روستایی خراسان رضوی به روزنامه ارسال شد که در مضمون امیدوار کننده آن آمده بود «آب شرب ده غیبی از دو حلقه چاه دستی که در بستر رودخانه طرق حفر شده است، تأمین می‌شود که با توجه به تداوم خشکسالی سالهای اخیر و همچنین کاهش شدید جریان آب رودخانه طرق، از آبدهی آن کاسته شده است، عدم رعایت الگوی صحیح مصرف توسط بعضی از مشترکان نیز مزید بر علت شده تا در برخی از نقاط روستای ده غیبی کمبود آب به وجود آید.
براساس مطالعات انجام شده از آنجایی که امکان دسترسی به منبع تأمین آب قابل اتکا و مطمئنی در این منطقه وجود ندارد، بنابراین این شرکت تأمین آب شرب روستای ده غیبی از شبکه انتقال آب سد دوستی را در برنامه های خود قرار داده و در حال پیگیری این موضوع می‌باشد. همچنین به منظور رفع کمبود موجود در کوتاه مدت، امور آبفای شهرستان مشهد با هماهنگی شرکت آبفای مشهد اقدام به اتصال آب این روستا به شبکه توزیع آب رباط طرق کرده است.»

شرم از بی تفاوتی مسؤولان
با اینکه احساس شرم می‌کنیم که چرا مسؤولان حتی پاسخگوی گزارشهای روزنامه نیستند، اما براساس رسالتی که بر عهده داریم، این بار نیز به دغدغه های مردم گوش می‌دهیم تا شاید بتوانیم با انعکاس آنها درمانی برای دردشان پیدا کنیم.
یکی از اهالی ده غیبی می‌گوید: 10سالی می‌شود که مردم این روستا بی آبی را تحمل می‌کنند.
به گفته وی، با اینکه ده غیبی یکی از مناطق ییلاقی مشهد به شمار می‌آید، اما پنجشنبه و جمعه اصلاً آب نداریم و سایر روزهای هفته هم فقط نیمه های شب آب داریم.
وی با بیان اینکه فرزندان خردسال ما به نداشتن مایه حیات در زندگی عادت کرده اند، می‌افزاید: شرمندگی از بی آبی برای میهمانانی که دعوت می‌کنیم نیز رویه‌ای عادی شده است.
جوان دیگری که در گزارشهای قبلی قدس نیز بسیار امیدوار به رفع مشکلات ده غیبی بود، حالا در گفت و گو با گزارشگر ما می‌گوید: گویی مردم ده غیبی دور از چشم مسؤولان زندگی می‌کنند.

مخزن 40 خانواری برای 300 خانوار
به گفته وی، منبع قدیمی آب ده غیبی برای 40 خانوار روستا طراحی شده بود، اما حالا بیش از 300 خانوار می‌خواهند از آن بهره ببرند.
وی حتی ذخیره سازی آب در تانکر را به دلیل فشار کم، غیر ممکن عنوان می‌کند و می‌افزاید: خانه های بالادستی روستا، حتی آب تانکری هم ندارند.
زن جوانی هم که متوجه حضور گزارشگر ما در روستا شده، خودش را به ما رسانده و از کیفیت پایین آب ده غیبی انتقاد می‌کند.
او می‌گوید: بچه هایمان با خوردن آب لوله کشی روستا دل درد می‌شوند، بنابراین مجبوریم آب معدنی مصرف کنیم.
وی در حالی به حل نشدن این مشکل اشاره می‌کند که با دستش تصفیه خانه آب مشهد را در یک قدمی روستا به ما نشان می‌دهد.
زنگار تصـفیه خانه مشهد در آب ده غیبی
به گفته وی، از تصـفیه خانه آب مشهد در ده غیبی، فقط زنگارهای تصفیه نصیب اهالی روستا می‌شود. او که نگران سلامتی فرزندان خردسالش است، می‌گوید: متأسفانه از دهیار و اعضای شورا نیز کاری ساخته نیست.
یکی از اهالی موتور سوار روستا می‌گوید: اهالی روستای ده غیبی فقط نگهبان سد طرق هستند، چون هیچ حقی برای استفاده از آب این سد ندارند.
وی با اشاره به کیفیت نامناسب آب این روستا می‌افزاید: آب شرب ده غیبی در صورت ماندن در تانکر چنان جلبک می‌بندد که از آب مرداب هم بدتر است.
بـــه گفته وی، هــر روز از بالای روستای ده غیبی ده‌ها تانکر، آب برای آبیاری فضای سبز داخل شهر مشهد می‌برند، اما سهم مردم ده غیبی کمتر از فضای سبز مشهد است.

بفرمایید چای چرب
وی از گزارشگر ما برای نوشیدن یک لیوان چای دعوت می‌کند و می‌گوید: باید ببینید که لیوانهای چای در ده غیبی یک لایه چربی دارند.
وی همجواری چاه دستشویی اردوگاه دانش آموزی آموزش و پرورش با چاه آب شرب ده غیبی را از دیگر مشکلات این روستا عنوان می‌کند و می‌افزاید: شاید یکی از دلایل چرب بودن آب شرب ده غیبی همین مسأله باشد.
یکی دیگر از اهالی ده غیبی هم به سایر مشکلات روستا اشاره می‌کند و می‌گوید: اهالی این روستا باید از راه آسفالته بسیار قدیمی، ناهموار و ناایمن رفت و آمد کنند.
وی با بیان اینکه آنها چاره ای ندارند و برای امرار معاش خود و خانواده خود باید این محوررا چند بار در روز طی کنند، می‌افزاید: این موضوع آنقدر برای اهالی زجرآور است که کسی از خاکی بودن کوچه ها گلایه ندارد.
او محرومیت این روستا به رغم همجواری با یکی از معادن گرانیت را تعجب برانگیز می‌داند و می‌افزاید: از ثروت این معدن نیز فقط تردد تریلی و کامیون نصیب اهالی روستا شده است.

کلاسهای درس غیر زیبنده
او وضعیت مدارس ده غیبی را نیز برای کشوری اسلامی غیر زیبنده می‌داند و می‌گوید: متأسفانه کلاسهای درس مدارس این روستای چسبیده به مشهد هنوز تا کلاس ششم ابتدایی به صورت همزمان دخترانه و پسرانه برگزار می‌شود.
وی با بیان اینکه ای کاش ما در یک منطقه دور دست بودیم تا از بیان این مشکلات شرم نمی کردیم، می‌افزاید: نمی دانیم چند سال دیگر باید مردم با این مشکل زندگی کنند؟
خانم دیگری هم که به جمع ما اضافه شده می‌گوید: در حال حاضر بسیاری از روستاهای محروم پارک مناسبی برای تفریح دارند، اما بچه‌های ده غیبی حتی از یک فضای سبز نیز بی بهره اند.
او نبود اتوبوس در روزهای تعطیل را از مشکلات جدی مردم ده غیبی عنوان می‌کند و می‌گوید: مگر بچه های ما دل ندارند تا آنها هم روزهای تعطیل با خانواده برای مهمانی به مشهد بروند.
او انباشت زباله و بوی تعفن، ظرفیت کم شبکه تلفن ثابت، سالن ورزشی نیمه کاره و اجرا نشدن طرح هادی روستایی را از دیگر درخواستهای اهالی ده غیبی می‌داند و برای رفع آنها از مسؤولان کمک می‌خواهد.

رد مشکلات کمی و کیفی آب
گزارشگر ما برای پاسخ به اصلی ترین مطالبه مردم روستای ده غیبی به سراغ مدیر شرکت آب و فاضلاب روستایی شهرستان مشهد می‌رود.
مهندس تقی زاده در گفت و گو با گزارشگر ما می‌گوید: آب شرب ده غیبی مشکل کمی و کیفی ندارد.
وی ساخت و ساز در فراز و فرود روستا را از دلایل بروز مشکل کم آبی ده غیبی عنوان می‌کند و می‌افزاید: مخازن روستایی تا ارتفاع محدودی پاسخگوست و شبکه های آبرسانی بیشتر از ارتفاع مورد نظر را نمی تواند پوشش دهند.
وی با اشاره به طراحی شبکه های روستایی اظهار می‌دارد: شبکه مخازن آب روستایی 12 تا 14 متر ارتفاع را پوشش می‌دهند، در حالی که احداث ساختمانهای سه و چهار طبقه بالاتر از توان شبکه روستایی است.
وی رشد سرسام آور جمعیت در ده غیبی را از دیگر دلایل کم آبی این روستا برمی شمارد و می‌گوید: شبکه آب ده غیبی با توجه به سایز لوله پاسخگوی نیاز نیست.
وی با اشاره به احداث مخزن جدید آب در سال گذشته می‌افزاید: اگر مردم درست مصرف کنند، ما قطعاً مشکل کمبود آب نخواهیم داشت.
به گفته وی، الگوی درست مصرف 10 تا 15 لیتر در روز است، اما برخی60 تا 150 لیتر آب مصرف می‌کنند.

تأیید سلامت آب برخلاف ظاهر آن
این مقام مسؤول در خصوص کیفیت آب نیز به مشترکین اطمینان خاطر می‌دهد و می‌گوید: آب شرب ده غیبی هیچ مشکل بهداشتی ندارد و هر ماه نمونه گیری می‌شود و در آزمایشگاه مورد تأیید اداره بهداشت، سلامت آب مورد بررسی قرار می‌گیرد.
به گفته وی، اگر آب ده غیبی مشکل بهداشتی داشته باشد، قطعاً اداره بهداشت از توزیع آب در شبکه جلوگیری خواهد کرد، همانند روستای شهرآباد که به دلیل غیربهداشتی بودن آب با تانکر آبرسانی می‌شود.
وی با اشاره به حد مجاز املاح در آب اظهار می‌دارد: هنوز آزمایشگاه، املاح آب ده غیبی را بالاتر از حد مجاز اعلام نکرده است.
وی با بیان اینکه تنها 50 درصد از آب مورد نیاز شبکه ده غیبی از چاه‌های منطقه برداشت می‌شود و بقیه آب از شبکه مشهد وارد می‌شود، می‌گوید: قبلاً قرار بود آب سد دوستی مستقیم وارد شبکه شود که با توجه به جمعیت روستا، در حال حاضر از خط رباط طرق وارد شبکه می‌شود.
به گفته وی، مقایسه کیفیت آب در حاشیه مشهد با آب سد دوستی غیر قابل ارزیابی است. این مقام مسؤول در پاسخ به اینکه چرا مردم ده غیبی سهمی از آب سد طرق ندارند، می‌افزاید: سد طرق به دلیل خشکسالی های پیاپی چند سالی است که آب بسیار کمی در مخازن دارد.
وی از شناسایی مشترکان پرمصرف و غیرمجاز شبکه روستای ده غیبی خبر می‌دهد و می‌گوید: در آینده نزدیک با مشترکان پرمصرف و غیرمجاز برخورد خواهد شد.