ترور مغنیه؛ بزرگترین عملیات تاریخ موساد!
شادى فرماندهان اتاق عملیات موساد از ترور عماد مغنیه چند ساعتى بیش طول نکشید و خیلى زود جاى خود را به ترس و واهمه از عواقب آن داد. با اعلام رسمى ترور مغنیه مغز متفکر عملیاتى حزب الله، جلسه اضطرارى موساد براى بررسى نتایج آن تشکیل شد. برخى سخن از شاهکار امنیتى موساد به میان آوردند و ترور مغنیه را بزرگترین عملیات تاریخ موساد نام نهادند. چند ساعتى گذشت. تحلیل ها و گزارشات فراوانى به مرکز فرماندهى موساد مخابره شد و در چشم بر هم زدنى همه چیز براى اسرائیل تغییر کرد و این پیام به همه سفارتخانه هاى اسرائیل در سراسر دنیا مخابره شد: «سفر نکنید، احتیاط کنید، مراقب خود باشید و.‎....». ارتش رژیم صهیونیستى در مرزهاى لبنان به حالت آماده باش کامل درآمد و همه ارکان آن برخود لرزیدند که واکنش حزب الله چه خواهد بود.
اسرائیل با ترور زاده شد و با جنگ و ترور نیز به حیات خود ادامه داده است. در ادبیات سرویس هاى امنیتى غرب حذف فیزیکى بهترین شیوه براى برخورد مخالفان محسوب مى شود. کم نیستند جنبش هاى مخالفى که با ترور مردان درجه یک خود به ورطه نابودى کشیده شده و یا آنکه در بهترین حالت به جنبشى خنثى و گرمى بازار دموکراسى خواهى کشورهاى غربى تبدیل شده اند. آنان با همین تفکر نیز به جنگ گروه هاى اسلامى آمدند. سخن در این باب بسیار است اما باید پرسید که در میان همه ترورهایى که اسرائیل تاکنون انجام داده است چه شد که ترور عماد مغنیه اینچنین به جنبش فراگیر ضداسرائیلى تبدیل شد.
اینک که مغنیه نیست روایات زیادى از عملکرد او در فرماندهى عملیات حزب الله از سال ۱۹۸۳ میلادى تاکنون گفته مى شود. مغنیه در همه سال هایى که پنهان بود به کابوس بزرگ سازمان هاى اطلاعاتى غرب تبدیل شده بود. او همه جا بود و هیچ کجا نبود. آمار و اطلاعات از حضور او در هواپیمایى سخن مى گفتند و هنگام حضور مأموران امنیتى براى دستگیرى اش کمترین نشانى از او در دسترس نبود. از درى که وارد مى شد خارج نمى شد.
از یک اتومبیل در طول روز دوبار استفاده نمى کرد. درجایى که همه احتمال مى دادند بیاید نمى آمد. در مراسم تشییع جنازه برادرش بیش از ۱۰ مأمور موساد آمدند تا شاید بتوانند او را نیز ترور کنند اما او نیامد و همه را حیرت زده کرد و شباهنگام بر سر مزار برادر حاضر شد و فاتحه اى خواند.
در تمام عملیات هاى حزب الله در طول جنگ 33 روزه ردپاى عماد مغنیه مشهود است. او بود که با کمتر از ۳۰ مبارز حزب الله تیپ کماندویى ارتش اسرائیل را در منطقه مرجعیون با استفاده از جدیدترین تاکتیک هاى جنگ چریکى غافلگیر کرد ده ها تانک فوق پیشرفته مرکاواى اسرائیل را نابود کرد. بارها در طول جنگ ۳۳ روزه براى رزمندگان حزب الله سخنرانى کرد. از عشق گفت و از شهادت. همه مجذوب رفتار این فرمانده بودند اما کسى نمى دانست که حاج رضوان همان عماد مغنیه اى است که سال هاى درازى است همچون شبحى و دستى بر سر اسرائیل فرود مى آید.
جز رده هاى درجه ۱ حزب الله کسى او را نمى شناخت. رده هاى درجه ۲ و ۳ تنها نامى از او و یادى از رشادت هاى او شنیده بودند. زندگى عماد مغنیه همان قدر براى اسرائیلى ها مهلک بود که اینک شهادتش.
تبلیغات آنان در مورد عملکرد مغنیه سبب گشته بود که بیش از ۳۰ سرویس جاسوسى عرب (به طور رسمى) در پى او باشند. اسرائیل به ادعاى یک افسر امنیتى خود حاضر بود بودجه اى به بزرگى بودجه یک دولت را براى دریافت هرگونه اطلاعاتى درمورد مغنیه هزینه کند. شاید اینگونه است که خبرنگار شبکه سى.ان.ان در تحلیل خود شهادت عماد مغنیه را امرى غیرممکن و فریبى از سوى حزب الله مى داند.
مغنیه براى سرویس هاى امنیتى غرب همانند پازلى بود که هیچ گاه همه تکه هاى آن کنار یکدیگر چیده نمى شد.
معماى ترور...
بسیارى معتقدند باید در ماجراى ترور مغنیه ردپاى همکارى چند سازمان اطلاعاتى عربى و غربى را مشاهده کرد. امال شحاده نویسنده روزنامه الحیات پس از شهادت مغنیه مقاله اى تحقیقى در مورد او نوشت.
وى در این مقاله به ماجراى ۲۵ سال تعقیب و گریز مغنیه و سازمان هاى اطلاعاتى اسرائیل و غرب پرداخته و به نقل از «گویى مروم» یک مسئول سابق واحد ۵۰۴ ارتش اسرائیل اینگونه مى نویسد: «مطمئناً ترور عماد مغنیه با همکارى دستگاه هاى امنیتى مختلف صورت گرفته است». این مسئول سابق واحد ۵۰۴ در بخش دیگرى به ماجراى تلاش براى ربودن یا ترور مغنیه و آزادى «رون آراد» خلبان اسرائیلى اشاره کرده و مى گوید: «در سال ۱۹۸۶ پس از دو سال تلاش امنیتى فشرده اطلاعاتى به دست ما رسید که براساس آن مغنیه مسئولیت نگهدارى از «رون آراد» خلبان اسرائیلى گم شده را برعهده دارد و در مرکز در شهر على النهرى مستقر است.
براساس این داده ها مغنیه و سایر افراد در تونلى در داخل این مرکز قرارداشتند و مغنیه تنها در روزهاى شنبه به مدت دو ساعت به «رون آراد» اجازه خارج شدن از تونل را مى دهد، با توجه به این امر که ارتش اسرائیل روزهاى شنبه که روز مقدس و تعطیل است گشتى نداشته و اگر هم داشته باشد کوتاه مدت و محدود است.»
به گفته این مسئول، موساد داده هاى اطلاعاتى را پر ارزش قلمداد کرد چون فرصتى بود که مى توانست با یک تیر دو نشانه را هدف قرار دهد. نخست فرمانده نظامى حزب الله و مغز متفکر نظامى آن گروه (عماد مغنیه) را نابود مى ساخت و سپس «رون آراد» را آزاد مى کرد. براى تضمین اجراى این نقشه نیز اسرائیل مبلغ دو میلیون دلار براى چهار مزدورى که قرار بود عملیات را به اجرا گذارند اختصاص داد که به هریک از آنها نیم میلیون دلار به همراه تابعیت آمریکا تعلق مى گرفت و قرار بود با پایان مأموریت چهار مزدور به سفارت آمریکا در تل آویو بازگردند.
براساس نقشه تعیین شده، در مرحله اول این چهار تن مى بایست ماده خواب آورى در تانکر آب مرکز مى ریختند تا کارکنان مرکز چند ساعت پیش از موعد عملیات یعنى در نیمه شب بیهوش شوند و در مرحله دوم، اجراکنندگان عملیات پس از اطمینان از درخواب بودن نگهبانان، مرکز را تصرف و وارد تونل مى شدند. ولى آن روز برخلاف سایر روزها گشتى حزب الله به ناگاه وارد مرکز شد و به درگیرى با مجریان عملیات پرداخت به نحوى که سه تن از آنها کشته و نفر چهارم متوارى شد. سازمان امنیتى اسرائیل پس از انجام بازجویى هاى مکرر از نفر چهارم اینگونه ادعا کردکه احتمالاً یکى از سه نفرى که در این درگیرى کشته شد جزئیات عملیات را به حزب الله اطلاع داده است.
نبوغ امنیتى مغنیه!
درباره نبوغ امنیتى عماد مغنیه سخن بسیار گفته شده است و در این نوشتار نیز اشاراتى بر آن رفت اما شنیدن ابعاد این نبوغ آن هم از زبان دشمن خود حکایتى دیگر است.
«تدهار» یکى از مسئولان سازمان امنیتى اسرائیل که در بالا چند جمله اى از او نقل شد) مى گوید: «عماد مغنیه دو ایستگاه مخابراتى پیشرفته نصب کرد که اولى مانع از شنود تماس هاى حزب الله از سوى اسرائیل مى شد و در مقابل توانست دستگاه هاى پیشرفته اى را تهیه کند تا بتواند اقدام به شنود مکالمات اسرائیل پیش از انجام هر توطئه اى کند.»
اسرائیلى ها بر این اعتقادند که «عماد مغنیه» پشت صحنه ایستادگى نیروهاى حزب الله در جنگ ۱۶ روزه سال ۱۹۹۵ قرار دارد که به عملیات تسویه حساب شهرت یافت و حزب الله بر آن لقب «بدر کبرا» نهاد. این عملیات منجر به کشته شدن هفت نظامى ارتش رژیم صهیونیستى در دره «وادى السلوقى»، ربوده شدن یک عضو موساد و اعدام وى گردید تا جایى که اسرائیل آن را خسارتى بزرگ نامید.
سخنرانى کوبنده سیدحسن نصرالله دبیرکل حزب الله در مراسم تشییع جنازه عماد مغنیه کاخ رؤیاهاى مردان تل آویو را فروریخت. «گدعون لیوى» ستون نویس مشهور روزنامه صهیونیستى ها آرتص در فرداى سخنرانى سیدحسن نصرالله در مطلبى تحت عنوان «بازى با آتش» خطاب به سران تل آویو این گونه نوشت: «هر کس عماد مغنیه را ترور کرده با آتش بازى کرده است.‎/‎/ تاریخ نشان مى دهد که هزار ترور مانند ترور مغنیه نفعى نداشته است. سلسله ترورهاى اسرائیل از على سلامه و ابوجهاد گرفته تا سیدعباس موسوى و شیخ احمد یاسین و عبدالعزیز الرنتیسى ثابت کرد که تمامى آنها در ابتدا موجى از خوشحالى و احساس پیروزى ایجاد کرده و بلافاصله باعث پشیمانى شده است، افزون بر این جایگزین هاى بسیارى براى افراد ترور شده یافت شد که چه بسا از اسلاف خود تواناتر بودند.»
براین اساس همان سخن سیدحسن نصرالله رنگى از واقعیت بر خود مى گیرد که ده ها مغنیه جاى عماد مغنیه را پر خواهند کرد. مغنیه در همه سال هایى که پنهان بود به کادرسازى و تربیت نیروهاى زبده عملیاتى پرداخت. مغنیه دستاورد سال هاى مبارزه با اسرائیل را در اختیار مریدانش مى گذاشت. بسیارى از ایده ها از او بود و اینک در جمع نیروهاى حزب الله بسیارند جوانانى که ایده هایى حتى نوین تر از عماد مغنیه در راهبرد مبارزه با اسرائیل دارند.در مورد علل ترور مغنیه دو دیدگاه وجود دارد که هر یک در جاى خود قابل بحث و تأمل است:

ترور مغنیه به عنوان یک راهبرد: طرفداران این دیدگاه معتقدند ترور عماد مغنیه بدون در نظر گرفتن شرایط منطقه و جهان و تنها براساس طرح قدیمى سازمان هاى اطلاعاتى براى ترور او صورت گرفته است.دستگاه ترور موساد ۲۵ سال در تعقیب مغنیه بود و با شیوه هاى نوین ضداطلاعات و ضدجاسوسى که توسط مغنیه انجام مى شد قادر به دستگیرى وى نبودند. بنابراین باید در تک فرصت ها او را ترور مى کردند که چنین نیز شد.
۲-توجه ویژه به شرایط منطقه و جهان: طرفداران این دیدگاه معتقدند ترور عماد مغنیه ارتباط ویژه اى با شرایط منطقه و اسرائیل داشته است. به تحلیل آنها اسرائیل در پى جنگ ۳۳ روزه به دنبال انتقام از حزب الله و به راه انداختن جنگى دیگر براى جبران آن شکست بود. به باور طرفداران این تحلیل گزارش وینوگراد که کمتر از دو هفته پیش از ترور عماد مغنیه منتشر شد نقش بارزى در اقدامات انتحارى اسرائیل داشته است.
بسیارى از آنان که وینوگراد را خوانده اند تنها به «اعتراف به شکست در جنگ» توجه کرده و کمتر توجهى به ابعاد دیگرى از آن داشتند در حالى که گزارش کمیته وینوگراد در حقیقت بر جنگ و خشونت بیشتر اسرائیل با اعراب تکیه مى کند. این گزارش با کنایه مى گوید: «جنگ اخیر نشان داد که جامعه اسرائیل در درگیرى با کشورهاى عرب آمادگى لازم براى دادن تلفات بالا در میان سربازان خود را ندارد و همین امر منجر به آن شد که حتى براى کسب پیروزى هاى مقطعى و منطقه اى نیز تلاش نکنند.» با توجه به آنچه در ماجراى ترور عماد مغنیه اتفاق افتاد مى توان اینگونه تحلیل کرد که رژیم صهیونیستى با برآوردى از دو نگاه فوق تصمیم به این ترور گرفت. ترور مغنیه را مى توان تلفیقى از تلاش اسرائیل براى انتقامى ۲۵ ساله از حزب الله و شخص مغنیه از سویى و تلاش ایالات متحده و این رژیم براى جبران ناکامى بزرگ آن در جنگ ۳۳ روزه به حساب آورد.

مغنيه، مرد سايه‌ها!
از زندگي شخصي مغنيه چيزي معلوم نيست، جز ازدواج با دختر عمه‌اش كه حاصل آن يك دختر و يك پسر است. مغنيه از سنين پايين احساس مي‌كرد كه هدف تعدادي از دستگاههاي اطلاعاتي غربي است، لذا تلاش كرد هويت خود را پنهان سازد؛ وي عمل جراحي پلاستيك ناموفقي را ليبي انجام داد.
تنها يك عكس از مغنيه به دستگاههاي اطلاعاتي غربي رسيد كه در آن عينك و ريش داشته، چاق است و كلاهي بر سر دارد. اطلاعات درباره وي ناقص بود، اف بي آي تا اين حد از او مي‌دانست كه متولد لبنان است، عربي صحبت مي‌كند، مو و محاسن دارد، قدي حدود 170 سانتيمتر و وزني حدود 60 كيلوگرم دارد. اما بايد باز هم تأكيد كرد كه عماد مغنيه خود را به خوبي پنهان مي‌كرد و در گمراه كردن تعقيب كنندگانش موفق بود.
مغنيه پس از تمامي عملياتهايي كه انجام داد، از شخصيتهاي بزرگ حزب‌الله شد و نمادي از استواري، شجاعت و توان اجرايي شد، تا جائيكه بازوي نظامي سازمان، به عامل وحشت دستگاههاي اطلاعاتي جهان تبديل شد. هر زمان كه نيرو و توان اين سازمان افزايش يافت، هدف خود را ترور در اسرائيل و غرب قرار داد. مغنيه اين مطلب را درك كرده و در فرار دائم زندگي مي‌كرد، به همه حتي ياران نزديك خود مشكوك بود. بسياري از اوقات محافظان شخصي خود را تغيير مي‌داد و هر شب در جاهاي مختلف مي‌خوابيد. سفرهاي وي به بيروت، تهران و دمشق از اسرار مخفيانه بوده است.
مغنيه بر اساس تصويري كه از وي در موساد و سازمانهاي جاسوسي جهان وجود داشت، شخصي بخصوص، با حضور قوي، داراي علمي گسترده در رابطه با وسايل جنگ الكترونيك و نيز انگيزه بسيار بالا بود. مغنيه واكنشهاي غيرقابل پيش‌بيني داشت؛ وي توانايي تبديل به شخصيتها و هويتهاي مختلف را دارا بود كه به او اين امكان را مي‌داد يكي پس از ديگري از دست تعقيب‌كنندگان خود فرار كند.
مغنيه نقطه ضعفي نداشت!
"ديويد بركاي " از فرماندهان يگان 405 در امان [سازمان جاسوسي ارتش رژيم صهيونيستي] كه مسئول پرونده عكس مغنيه بود در مصاحبه‌اي با روزنامه انگليسي "ساندي تايمز " اظهار داشت: اطلاعات بسياري از مغنيه جمع كرديم، اما هر بار كه اقدام به اين كار نموديم اطلاعاتمان كمتر مي‌شد، چرا كه موفق نشديم نقاط ضعفي مانند زن، مواد مخدر و پول در وي پيدا كنيم.
سالهاي زيادي، فشار بر مغنيه ادامه پيدا كرد. سال 1988 زمانيكه هواپيماي وي در پاريس فرود آمد، نزديك بود دستگاههاي فرانسوي او را دستگير كنند. فرانسويان اطلاعاتي داشتند كه آژانس اطلاعاتي آمريكا در اختيارشان گذاشته بود از جمله تصاوير، گذرنامه‌هاي جعلي كه مغنيه از آنها استفاده مي‌كرد؛ اما فرانسه از آن بيم داشت كه دستگيري مغنيه سبب قتل گروگان‌هاي فرانسوي كه در لبنان دستگير شده بودند، شود. لذا ترجيح دادند خود را به ندانستن زده و به او اجازه ادامه سفر را بدهند. سازمانهاي آمريكايي تلاش كردند مغنيه را سال 1986 در اروپا و سال 1995 در عربستان دستگير كنند، ولي مثل هميشه از دست آنها فرار كرد.
در آن سالها مغنيه به شدت مشغول برنامه‌ريزي و اجراي عمليات عليه اسرائيلي‌ها و يهوديان در آرژانتين بود؛ سال 1988 در نزديكي سفارت بوينس آيرس، بر انفجار يك كاميون بمب‌گذاري شده كه توسط يك عامل انتحاري هدايت مي‌شد، نظارت داشت و 29 نفر را به قتل رساند. بلافاصله شماري از سران دستگاههاي امنيتي اين عمليات را به حزب‌الله ارتباط دادند و معتقد بودند اين عمليات، انتقامي بود در پاسخ به ترور موسوي كه در حملات بالگردهاي اسرائيلي در جنوب لبنان به شهادت رسيد. با گذشت 2 سال، بار ديگر طي عملياتي در مركز يهوديان در بوينس آيرس، 86 نفر به قتل رسيدند كه به اعتقاد برخي اين عمليات نيز پاسخ حزب‌الله در ربودن شيخ مصطفي ديراني بوده است.
مغنيه سالها سازمان‌هاي جاسوسي دنيا را سردرگم كرد!
بنا بر اطلاعات موثق، والدين مغنيه از شيعيان مذهبي بوده‌اند؛ وي در سنين كودكي به بيروت رفته و در محله فقيري در مجاورت فلسطيني‌ها بزرگ شد، او به سازمان آزاديبخش فلسطين پيوسته، تحصيلات راهنمايي را رها و به جنبش فتح ملحق شد. گفته‌اند كه وي نگهبان شخصي "ابو اياد " (جانشين عرفات) بوده؛ او بعد از مدتي به خدمت "گروه 17 " كه يگان امنيتي سازمان بود، در آمد، اما زمانيكه پس از جنگ سلامة الجليل در سال 1982، سازمان آزاديبخش فلسطين از لبنان اخراج شد، مغنيه، ماندن در بيروت را ترجيح داده و به هسته اوليه مؤسسين حزب‌الله پيوست.
بر اساس گزارش يديعوت اين مرد، در سايه بودن و ظاهر نشدن در ملا عام را ترجيح داد و گزارشها پيرامون وي ناقص و پيچيده است. بنا بر يكي از گزارشها، مغنيه محافظ شخصي علامه فضل الله مرجع فقيد شيعيان در لبنان بوده است. طبق گزارشي ديگر، وي فرمانده و مغز متفكر عملياتهاي منظمي بوده كه نتايجي خونين را بدنبال داشته است. برخلاف سيد حسن نصرالله رهبر فعلي حزب‌الله، مغنيه در تلويزيون حاضر نمي‌شد.
عماد مغنيه به ادعاي اين كتاب يك تروريست [مبارز] سرسخت و مبتكر بوده است. درخشش وي در جريان طراحي و فرماندهي سلسله عملياتهاي كشتار جمعي لبنان در اواخر جنگ اول لبنان نمود داشته است. وي زمانيكه يك كاميون پر از مواد منفجره را با هدايت تعدادي از مبارزان به مقر فرماندهي نيروهاي مبارز آمريكايي و چتربازان فرانسوي در بيروت فرستاد، تنها 21 سال داشت. چند روز بعد، همين حادثه عليه مقر فرماندهي اسرائيل در صور تكرار شد. مغنيه در 22 سالگي يك گروه از مبارزان را به سمت ساختمان سفارت آمريكا در كويت فرماندهي و همانجا اولين هواپيماي خود را ربود. مغنيه پس از هر عمليات از محل فرار مي‌كرد، گويي كه زمين او را بلعيده باشد.
به ادعاي اين كتاب صهيونيستي عماد مغنيه در 23 سالگي هواپيماي TWA را در مسير يونان به رم ربود و خلبان را وادار به فرود در فرودگاه بيروت كرد؛ در جريان ربودن هواپيما، "رابرت دين استاتهام " غواص ناوگان به قتل رسيده و جنازه‌اش از پنجره هواپيما به بيرون پرتاب شد. مغنيه بعد از عمليات ربودن هواپيما فرار كرد! اما اين بار اثر انگشتش را در دستشويي هواپيما جا گذاشت.