سالها پیش یک روزنامه یا مجله ورزشی خبری را به این شرح چاپ کرد: ... چینگ چانگ چونگ ، فوتبالیست سرشناس چینی اعلام کرد فردی که هفته قبل با خودرو اش «چانگ چینگ چونگ » را زیر گرفته ، بازیگر سینمای چین «چانگ چونگ چینگ» بوده است که روزنامه ها به اشتباه آن را چینگ چانگ چونگ نوشته اند. اما چونگ چانگ چینگ ، برادر بازیگر چینی اعلام کرد ،برادرش پیش از زیر گرفته شدن ،چینگ چانگ چونگ را پشت فرمان خودرو دیده است در حالیکه چانگ چینگ چونگ... خلاصه اینکه شما پس از ابتلا به سرگیجه چینی و آن هم وسط های خبر متوجه می شدید مطلب طنز است و سرکار رفته اید در حالی که هنوز نمی دانستید سرانجام «چینگ چانگ چونگ» زیر گرفته شده بود یا چانگ چونگ چینگ و شاید هم چونگ چینگ چانگ!

دیروز و پس از انتشار خبر پنجمین آزمایش هسته ای – موشکی کُره شمالی وقتی قرار شد سوژه گزارش از شخص امروز «کیم جونگ اون» باشد ، توی نیم ساعت اول جستجوهای اینترنتی ، چند دقیقه ای سرگیجه آمد سراغم چون مدام از خودم می پرسیدم میان «کیم جونگ ایل» ، «کیم جونگ اون» و «کیم ایل سونگ» کدامشان پدر بزرگ ، پدر ، نوه و رهبر فعلی کشورشان هستند؟ اینها را همین اول کار گفتم که خدای ناکرده شما با خواندن پاراگراف نخست این مطلب دچار سرگیجه کُره ای نشوید و «کیم جونگ اون» را با آن دو نفر دیگر اشتباه نکنید.

 پرزیدیم پلتبری

یک سال چندان تفاوتی نمی کند. «کیم جونگ اون» چه در سال 1983 به دنیا آمده باشد چه در 1984 حالا و در 32 یا 33 سالگی باز هم جوان ترین رهبر جهان است و دستِ کم 5 عنوان دیگر مانند : دبیر اول حزب کارگران کره ، رئیس کل کمیسیون مرکزی نظامی ، رئیس کل کمیسیون ملی دفاع ، فرمانده ارتش خلق کره و عضو «پرزیدیم پلتبری» کمیته مرکزی حزب کارگران ، از جمله سِمَت ها و عناوین اوست . این را هم اضافه کنیم که ایشان با همین سن و سال ،ژنرال چهار ستاره هم هست پس لطفاً خیلی حواستان به آن «پرزیدیم پلتبری» و معنی اش پرت نشود و گزارش از شخص تان را بخوانید!

خاندان طلا

کره ای ها چه شمالی باشند و چه جنوب علاوه بر خیلی از کارها ، نام و نام خانوادگی شان هم برعکس ماست . یعنی اول نام خانوادگی را می گویند و بعد نام خودشان را. میان 250 نام خانوادگی رایج در این کشور «کیم» به معنای طلا پرکاربرد ترین آنهاست. بنابراین در کشور کره اگر سراغ خاندان «کیم» را بگیرید مثل این است که در ایران دنبال خانواده حسینی، موسوی ، احمدی و یا رضایی بگردید. با این همه سرشناس ترین «کیم» های کره شمالی ابتدا «کیم ایل سونگ» نخستین رهبر این کشور پس از تقسیم کره است و پس از آن فرزندش « کیم جونگ ایل» که با مرگش در سال2012 قدرت را به رهبر فعلی این کشور ، وارث کبیر یعنی«کیم جونگ اون» واگذار کرد.

 پاک اون

«اون» که پیش از 30 سالگی به قدرت رسید سومین فرزند پدرش بود. او به صورت ناشناس با نام مستعار «پاک اون» و به عنوان فرزند یک دیپلمات کره ای در سوئیس درس خوانده است و نزدیک به ده سال در غرب زندگی کرده است. مدیر مدرسه اش می گوید هرگز پدر و مادر او را ندیده که به مدرسه بیایند و دیگران از او به عنوان نوجوانی خجالتی و کم حرف یاد کرده اند که البته علاقمند به ورزشهای گروهی از جمله بسکتبال بود، لباسها و کفش های مارکدار غربی می پوشید و به ورزشکاران و بازیگران آمریکایی بسیار علاقمند بود. دانش آموز نه چندان درسخوان آن دوره ، بعدها به کره برگشت و تحصیلات خود را در دانشگاه نظامی کره دنبال کرد تا زیر نظر پدرش برای رهبری کشورش تربیت شود.

 کشور پر رمز و راز

در باره کره شمالی و قوانین عجیب و غریب حاکم بر آن راست و دروغ بسیار شنیده اید. از اینکه بسیاری از مردم این کشور دچار سوتغذیه و گرسنگی هستند، اجازه ازدواج جوانان را وزارت اطلاعات و امنیت صادر می کند، مردم باید با لباسهای رسمی و خاص از منزل خارج شوند، مدت خدمت سربازی گاه به 10 سال می رسد، 12 روزنامه و 20 نشریه در سرتاسر کره بدون خبرنگار و توسط وزارت اطلاعات و امنیت منتشر می شود،استفاده از خودرو، موبایل و دوربین ممنوع است ، خروج از کشور یا اقدام به تماس با خارج کشور حکم اعدام دارد و... . در سال 2012 و با روی کار آمدن رهبر جوان این کشور دنیا انتظار داشت در سیاست داخلی و خارجی کره تغییراتی ایجاد شود. «جونگ اون» جوان هم در آغاز کار با رفتاری سنت شکنانه مانند آزاد اعلام کردن برخی نمادهای سرمایه داری در کره ، حاضر شدن در شهربازی، پیتزا خوری و همراهی همسرش در مراسم رسمی همه دنیا را به تغییر در روش کشورداری امیدوار کرد. حتی برخی تحلیلگران غربی نوشتند: با توجه به رفتارهای رهبر جوان در پیونگ یانگ و شرایط بد اقتصادی حاکم بر این کشور به نظر می رسد «کیم جونگ اون» منتظر یک تماس از سوی اوباماست.

 عمه و شوهر عمه

در داخل کشور هم حالا نوبت به آن رسیده بود که «اون» در کنار نشان دادن چهره مردمی و متفادت از خود و خانواده اش ، کمی قدرت نمایی کند. بخصوص اینکه خبرهای از اختلاف های داخلی و نارضایتی برخی نظامیان و سیاستمداران به گوش می رسید. تا پیش از این عمه خانم ژنرال چهار ستاره، نفر دوم کشور به شمار می رفت و شوهر عمه نیز دست کمی از او در قدرت و نفوذ نداشت اما ناگهان ورق برگشت و شوهر عمه به جرم نفاق و خیانت دستگیر و بسرعت اعدام شد. مهم نیست باور کنیم آیا «اون» آنطور که خبرگزاریها نوشتند شوهر عمه اش را خوراک 120 سگ گرسنه کرد یا نه بلکه برخی برکناری ها و اعدام ها از جمله اعدام وزیر دفاع این کشور به جرم چرت زدن و آن هم با توپ ضدهوایی ! نشان داد که تنها تفاوت رهبر جدید و جوان با اسلافش ، تمایل به قدرتمند و البته بیرحم نشان دادن خودش است.

 سرآشپز فراری

همانقدر که منابع خبری کره شمالی سعی داشتند تصویری متفاوت، قدرتمند ، ترسناک و مقتدر از رهبر جوان شان ارایه کنند ، خبرگزاری های غربی هر روز با اخبار ریز و درشت تلاش می کردند از پشت پرده های زندگی رهبر 100 کیلویی کشوری که بسیاری از مردمش گرسنه اند رونمایی کنند. برای این کار چه چیزی بهتر از افشاگری های سرآشپز رهبر سابق کره که مدتی پرستار دوران کودکی «اون» نیز بوده است. این سرآشپز که به ژاپن گریخته بود درباره «اون» گفت:« از 11 سالگی خویی وحشیانه داشت ...در 14 سالگی سیگار می کشید و در مصرف مشروبات الکلی زیاده روی می کرد...چون نتوانست از کالجی در سوئیس مدرک بگیرد پدرش او را به دانشگاه نظامی فرستاد...شوهر عمه اش را به خاطر اینکه برای پدرش حرمسرا راه انداخته بود و البته پیش از فرستادن دختران به آنجا خودش از آنها سواستفاده می کرد ، اعدام کرد...».

 مرغ پیونگ یانگ یک پا دارد

اگرچه در سال 2012 رفتارهای رهبر جوان نشان می داد تغییرات کوچکی در سیاست های داخلی این کشور در حال شکل گرفتن است اما اتفاقات بعدی در کره شمالی ثابت کرد سیاست داخلی و خارجی این کشور ناشناخته و پر رمز و راز تغییر چندانی نخواهد کرد. سخنان «کیم جونگ اون» در جمع نظامیان که: سیاست های خصمانه آمریکا را در هم می شکنیم ،افزایش فعالیت های هسته ای ، آزمایش موشک بالستیک جدید ، درگیری و تنش مرزی با کره جنوبی ، آزمایش های هسته ای و همچنین موشکی که دیروز پیونگ یانگ آزمایش آن را به طور رسمی تأیید کرد  همه امیدهای غرب را به نا امیدی تبدیل کرد و نشان داد مرغ پیونگ یانگ هنوز یک پا دارد.