محمود نعمتی پس از کسب مدال طلای کاراته بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ آیچی - ناگویا گفت: خدا را شکر همه چیز به‌خوبی پیش رفت و توانستم بهترین نتیجه را کسب کنم. دیروز مرتضی (برادر محمود نعمتی و برنده مدال طلای بازی‌های آسیایی) گل کاشت و باعث افزایش روحیه من شد. سایر بچه‌ها هم فینالیست شدند، اما مدال آنها تبدیل به طلا نشد. باز هم خدا را شکر بچه‌ها دست خالی بازنگشتند.

وی با اشاره به دوران سختی که پشت سر گذاشته، خاطرنشان کرد: شرایط خوبی داشتم و برای این مدال خیلی تلاش کرده بودم. خیلی از آسیب‌ها را پشت سر گذاشته بودم. به همین خاطر در مصاحبه قبلی نتوانستم صحبت کنم و اشکم بند نمی‌آمد. همه دردهایی که کشیده بودم، جلوی چشمم بود و حتی روی تاتامی با آنها بودم.

قهرمان کاراته بازی‌های آسیایی ناگویا با تقدیر از خانواده خود گفت: اول از خدا و بعد از پدر و مادر عزیزم تشکر می‌کنم. اگر امروز من و برادرم اینجا ایستادیم، به لطف زحمات پدر و مادرم بوده است. از شهرام هروی، سجاد گنج‌زاده، نعیما خواجوی و ابراهیم حسن بیگی (مربیان تیم ملی کاراته) که برای من زحمت کشیدند، تشکر می‌کنم.

نعمتی در مورد مبارزه با حریف عربستانی در دیدار فینال عنوان کرد: دو ماه پیش نیز با این حریف در مسابقات قهرمانی آسیا مبارزه کرده بودم و رقیب بسیار قابل احترامی است. با او کُری چندانی ندارم و واقعاً آدم «استرسی» نیستم. اتفاقاً باید برانگیخته شوم تا بهتر کار کنم. خدا را شکر توانستم روسفید بازگردم و از همه مردم تشکر می‌کنم که همیشه پشت ما بودند. مدال خود را به مردم ایران تقدیم می‌کنم.

وی در مورد بوسیدن پرچم مقدس جمهوری اسلامی ایران بعد از قهرمانی گفت: تا ابد فرزند ایران هستم و ایرانی می‌مانم.

ملی‌پوش کاراته ایران در مورد پرتاب دستکش‌های خود به سمت تماشاگران حاضر در سالن اظهار داشت: خیلی دوست داشتم این کار را انجام بدهم. یکی از کسانی که دستکش را گرفته، در اینجا حضور دارد و خیلی تشکر کرد. در ذهن داشتم که در صورت کسب مدال طلا، چنین حرکتی انجام بدهم.